ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Με τη Χίμπα στα μαθήματα ομαλής ένταξης

me-ti-chimpa-sta-mathimata-omalis-entaxis-2133845

Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, η Χίμπα δεν θα μπορούσε να δείξει τη Σλοβενία στον χάρτη. Ναι, ήξερε την ύπαρξή της, αλλά κατά τ’ άλλα η χώρα παρέμενε ένα μυστήριο για τη 30χρονη γυναίκα από τη Συρία. Παρ’ όλα αυτά, όταν το απόγευμα της περασμένης Πέμπτης η Χίμπα έκλεισε τα μάτια και κράτησε για λίγο την αναπνοή της, καθώς οι ρόδες του αεροπλάνου «έπιαναν» έδαφος στο αεροδρόμιο της Λουμπλιάνας, δεν ήταν από φόβο, αλλά από ανακούφιση. Ηταν επιτέλους ασφαλείς. Ολοι μαζί και ασφαλείς.

«Ελπίζω να αγαπήσετε κι εσείς τη χώρα μου όσο την αγαπάω κι εγώ» έλεγε την προηγούμενη μέρα στη Χίμπα και τους άλλους είκοσι περίπου πρόσφυγες από τη Συρία, το Ιράκ και αλλού η εκπρόσωπος της πρεσβείας της Σλοβενίας στην Ελλάδα. «Είναι άλλωστε η μόνη χώρα με τη λέξη αγάπη μέσα της (σ.σ. S-love-nia)». Η συνάντηση γινόταν στα κεντρικά του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης στον Αλιμο, όπου το γκρουπ των προσφύγων παρακολουθούσε σεμινάριο πολιτισμικού προσανατολισμού για τη Σλοβενία, τη χώρα που σε λίγες ώρες θα γινόταν η νέα τους πατρίδα. Δεν την είχαν επιλέξει, αφού έτσι προβλέπει το

Πρόγραμμα Μετεγκατάστασης που υλοποιείται από την Ελλάδα και το ΔΟΜ προς τις άλλες χώρες της Ε.Ε.

Αντίθετα, τα κράτη-μέλη ενημερώνουν την ελληνική Υπηρεσία Ασύλου για τον αριθμό των αιτούντων άσυλο που είναι διατεθειμένες να υποδεχθούν, οι ελληνικές αρχές αποστέλλουν τα ονόματα των υποψηφίων (θα πρέπει να έχουν υποβάλει αίτημα ασύλου) και οι άνθρωποι του ΔΟΜ αναλαμβάνουν να φέρουν σε πέρας τη μεταφορά τους στις χώρες προορισμού τους. Πριν από το ταξίδι, εξειδικευμένοι πολιτιστικοί διαμεσολαβητές του ΔΟΜ τους παρέχουν όσες περισσότερες πληροφορίες γίνεται για τη χώρα που θα τους φιλοξενήσει.

Την προηγούμενη Τετάρτη, η «Κ» είχε το μεγάλο προνόμιο να βρίσκεται εκεί όταν η Χίμπα με την οικογένειά της και τους υπόλοιπους αιτούντες άσυλο παρακολούθησαν την αντίστοιχη ενημέρωση για τη Σλοβενία, τη χώρα που «κληρώθηκε» να ζήσουν τα επόμενα χρόνια. Στα μάτια τους, ταυτόχρονα η αγωνία για το αύριο (κυριολεκτικά: το ραντεβού στο αεροδρόμιο ήταν για τις 3 το επόμενο πρωί) και η αδημονία γι’ αυτό. Το ταξίδι που είχαν κάνει από τις πατρίδες τους για να βρεθούν σε αυτή την αίθουσα υπήρξε πολύ μεγάλο, επίπονο για διάφορους λόγους – και η τελευταία πράξη του θα γραφόταν σε λίγες ώρες.

Το γκρουπ ήταν ανομοιογενές –ανάμεσα στους δικαιούχους βρίσκονταν άνθρωποι όπως η Χίμπα που είχε ζήσει μια καλή, σύγχρονη ζωή στη Συρία (ο άντρας της ήταν εκεί φαρμακοποιός με δύο μαγαζιά), νέα ζευγάρια, αλλά και μεγαλύτεροι, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν ξαναταξιδέψει με αεροπλάνο. Γι’ αυτό ο πολιτιστικός διαμεσολαβητής του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης κ. Μιχάλης Κεντέρογλου δεν άφησε ούτε την παραμικρή λεπτομέρεια ακάλυπτη.

«Σε κάθε άτομο αντιστοιχεί βαλίτσα 23 κιλών και μια χειραποσκευή έως 7 κιλά» είπε στην ομάδα στα ελληνικά, που μετέφερε στα αραβικά μεταφράστρια του ΔΟΜ. «Προσοχή, όμως, δεν επιτρέπονται αιχμηρά αντικείμενα και υγρά πάνω από 100 ml στη χειραποσκευή! Τα σαμπουάν σας για παράδειγμα θα πρέπει να τα βάλετε στη βαλίτσα. Οι μητέρες όμως μπορούν να έχουν μαζί τους το γάλα του μωρού, μην ανησυχούν».

Ο έλεγχος

Καθώς οι άνθρωποι προέρχονταν από διαφορετικούς πολιτισμούς, ήταν κρίσιμο να τονιστεί επίσης ότι ο σωματικός έλεγχος στο αεροδρόμιο γίνεται από άτομο του ίδιου φύλου πάντα. «Οταν περάσετε τον έλεγχο είναι μια καλή ευκαιρία για τουαλέτα, λίγο νερό κ.λπ. Αλλά καλό είναι να είστε πάντα μαζί ως ομάδα, μην απομακρύνεστε ο ένας από τον άλλο. Και ποτέ μην κάνετε αστεία για βόμβες, γενικά ξεχνάμε το χιούμορ στο αεροδρόμιο και το αεροπλάνο» τόνισε.

Ενας νεαρός σήκωσε το χέρι του. «Πώς θα έρθω εγώ στο αεροδρόμιο;». Ο ΔΟΜ είχε μισθώσει πούλμαν που θα παραλάμβανε την προκαθορισμένη ώρα τους ταξιδιώτες από τέσσερα διαφορετικά σημεία, αλλά εκείνος έμενε μακριά, τελείως εκτός διαδρομής. «Θα σου πω εγώ ακριβώς πώς να έρθεις, ποια μέσα να πάρεις για να είσαι στην ώρα σου» του απάντησε ο κ. Κεντέρογλου. Η ανησυχία του πρόσφυγα όμως δεν είχε κοπάσει: ήταν εντυπωσιακό ότι ο ίδιος άνθρωπος έχει κάνει το ταξίδι Ιράκ-Ελλάδα υπό απίστευτες συνθήκες και ζοριζόταν τόσο από το Πειραιάς-αεροδρόμιο (τελικά μάθαμε ότι τα κατάφερε μια χαρά, επιβιβάστηκε με τους υπόλοιπους κανονικά στο αεροπλάνο).

Ακολούθησε η ενημέρωση για τη Σλοβενία, στον τοίχο άρχισαν να προβάλλονται εικόνες από την όμορφη χώρα, των βουνών, των λιμνών, των πόλεων.

Ενα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα πρόσωπα όλων. Σε λίγη ώρα έμαθαν ότι έχει πληθυσμό μόλις δύο εκατομμυρίων, η επίσημη γλώσσα είναι τα σλοβενικά, το πολίτευμα είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία, με τον πρόεδρο να έχει ισχυρή εξουσία, ενώ το θρήσκευμα είναι Χριστιανοί.

«Μην ανησυχείτε όμως, υπάρχει ανεξιθρησκία, μπορείτε ελεύθερα να προσεύχεστε, ενώ υπάρχει μουσουλμανική κοινότητα». Στη νέα τους χώρα οι χειμώνες είναι κρύοι –στους -3 πέφτει ο υδράργυρος– και τα καλοκαίρια θερμά. Εως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία παροχής ασύλου, οι νέοι κάτοικοι θα μένουν σε ξενώνες, θα έχουν δωρεάν πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, σίτιση, ψυχολογική υποστήριξη, νομική βοήθεια, ενώ δικαιούνται για 36 μήνες επίδομα στέγασης. «Εύχομαι σε όλους καλή τύχη».