ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Η πληγή μου είναι ανοιχτή»

i-pligi-moy-einai-anoichti-2139653

«Σε βάζουν μέσα και κατευθείαν σε γδύνουν, σε αφήνουν ολόγυμνο. Κλείνουν τ’ αυτιά σου… Οι βρισιές, οι απειλές θανάτου, οι προσβολές των αστυνομικών είναι κάτι άλλο. Σε δένουν από τα πόδια σε ένα ξύλο, σε ανεβάζουν πάνω και έτσι όπως είσαι ξεκινούν να σε δέρνουν κάτω από τα πόδια σου. Αυτό θα συνεχιστεί ώσπου να σκάσουν τα πέλματά σου. Μετά σε βάζουν στα πολύ παγωμένα νερά. Μετά σε ένα δωμάτιο σκέτο μπετό στην αναμονή. Ολο το σώμα σου τρέμει. Για ένα μήνα μετά τα βασανιστήρια δεν είχα σηκωθεί από το κρεβάτι. Ετσι κι αλλιώς τα πέλματά μου ήταν φουσκωμένα».

Η παραπάνω είναι πραγματική μαρτυρία πρόσφυγα που βρίσκεται στη χώρα μας, κυνηγημένος από το καθεστώς στη δική του. Για πολλούς από τους 60.000 πρόσφυγες που βρίσκονται σήμερα εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα, δεν είναι μόνο τα σημάδια από το δύσκολο ταξίδι που κουβαλούν πάνω τους, αλλά και αυτά από τα απίστευτα βασανιστήρια που υπέστησαν στις πατρίδες τους λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων, της φυλής, του φύλου, της σεξουαλικής τους ταυτότητας. Περισσότεροι από 400 επιβιώσαντες βασανιστηρίων από 38 διαφορετικές χώρες έχουν υποστηριχθεί από τον Οκτώβριο του 2014 μέχρι σήμερα από τις υπηρεσίες του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, του Κέντρου Ημέρας ΒΑΒΕΛ και των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, στο πλαίσιο του προγράμματος «Προμηθέας ΙΙ – Ενισχύοντας την Αποκατάσταση Θυμάτων Βασανιστηρίων στην Ελλάδα». Με ψυχολογική και ιατρική φροντίδα, νομική και κοινωνική συνδρομή, στοχεύουν στην αποκατάσταση της αξιοπρέπειας, του αισθήματος ασφάλειας, της ψυχικής και σωματικής τους υγείας.

Οι ίδιες οργανώσεις τονίζουν ότι τα μέτρα που βρίσκονται σε ισχύ στο μεταναστευτικό έχουν ως αποτέλεσμα ευάλωτα άτομα, θύματα βίας, να κρατούνται σήμερα σε απαράδεκτες συνθήκες στα hotspots, να υφίστανται αναγκαστικές επιστροφές και επαναπροωθήσεις. «Δεν μπορείς να πάρεις ένα θύμα βασανιστηρίων και να το επανατραυματίσεις κλείνοντάς τον σε ένα χώρο κράτησης», αναφέρει ψυχολόγος του Κέντρου Ημέρας ΒΑΒΕΛ. «Δεν είναι εύκολο να ακούς αυτές τις απάνθρωπες ιστορίες ξανά και ξανά», λέει διαπολιτισμικός μεσολαβητής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. «Το γεγονός όμως ότι αντέχεις να τις ακούς δίνει κουράγιο και σε αυτούς τους ανθρώπους να τις μοιράζονται και να ξαλαφρώνουν σιγά σιγά από το φορτίο που τους βαραίνει». Οπως λέει πρόσφυγας που έχει υποστεί φρικτά βασανιστήρια στη χώρα του, «η πληγή μου είναι ανοιχτή, γι’ αυτό και κάθε φορά που πρέπει να πω την ιστορία μου, είναι για μένα πολύ δύσκολο. Κάθε φορά που θίγω το θέμα, με πονάει. Γιατί τα βασανιστήρια που έχεις υποστεί –τεράστια και τρομερά, που κάποιες φορές διαρκούν πολύ καιρό– κανείς δεν μπορεί να τα παραδεχθεί ούτε στους πολύ κοντινούς του ανθρώπους».

Οι μέθοδοι βασανισμού που ανέφεραν οι επιβιώσαντες περιλαμβάνουν την άσκηση σωματικής και ψυχολογικής βίας, καθώς και τη σεξουαλική κακοποίηση.