valeria-isaeva-1810

Ενας διεθνής «Ντον Κάρλο»

ΜΑΡΩ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

Είναι χειμώνας στο δάσος του Φοντενεμπλό, αλλά το χιόνι, ένα λευκό τεράστιο σεντόνι που απλώνεται στη σκηνή, δεν λέει να στρώσει. Τσαλακωμένο μπλέκει στα πόδια της χορωδίας και δυσκολεύει την κατάσταση. Πάνω σε αυτό το φαινομενικά άσπιλο χιόνι πρέπει να ρίξουν οι ευγενείς τα γούνινα πανωφόρια τους για να βαδίσει η Ελισάβετ των Βαλουά, κόρη του βασιλιά της Γαλλίας και μέλλουσα σύζυγος του Φιλίππου Β΄, βασιλιά της Ισπανίας.

capture--9

Χορεύοντας με τον αμείλικτο χρόνο

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου είναι διάσημος. Το έργο του είναι αναγνωρισμένο παγκοσμίως και η καλλιτεχνική του αξία έχει δοκιμαστεί, σε δύσκολα πεδία, με επιτυχία. Οποιαδήποτε, σχετική με ένα έργο του, κριτική προϋποθέτει μεγάλη προσοχή και γνώση του αντικειμένου εκ μέρους του επιχειρούντος.

lialios

Ενα εικοσιτετράωρο με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Δημήτρη Λάλο

ΓΙΟΥΛΗ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Ξεκινάει η μέρα μου και περιμένω να δω πού θέλει να με πάει. Πρώτος σταθμός ο πρωινός καφές στο Flat White στα Κάτω Πετράλωνα. Μόνο ποιότητα, που λέει και ο φίλος μου ο Χρήστος. Αμέσως μετά, πάνω στη μηχανή καθ’ οδόν για τον σιδερά: Θα είναι έτοιμα τα πατάρια, να τα περάσω ένα βερνίκι και να τα φορτώσω να τα πάω στο θέατρο, αναρωτιέμαι.

capture--12

Σκηνικό δοκίμιο για τη μνήμη, τον χρόνο που περνά, την ξοδεμένη ζωή

ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΛΤΑΚΗ

H αυλαία ανοίγει, η υπέροχη, λυρική μουσική του Μαρτίνας Μπιαλομπζέσκις και μία μαγική εικόνα μεταφέρουν ακαριαία τον θεατή σ’ έναν ποιητικό χώρο και χρόνο, εκεί όπου η ψυχή δονείται από τη θλίψη της ομορφιάς: στο μαύρο φόντο της σκηνής, τρεις νεαρές γυναίκες, ντυμένες με λευκά μακριά φορέματα, τινάζουν ψηλά, και στρώνουν, το λευκό τραπεζομάντιλο στο μεγάλο οβάλ τραπέζι.

gkat_14_0612_page_1_image_0006

Εφηβος, αυτός ο άγνωστος

«Ο γιος», το ευαίσθητο έργο του Φλοριάν Ζελέρ, που έχει στο επίκεντρό του την εφηβεία και αποτελεί το τρίτο μέρος μιας άτυπης τριλογίας, μαζί με τον «Πατέρα» και τη «Μητέρα» που έχουν προηγηθεί, ανεβαίνει στην κεντρική σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

unnamed

Eρχεται «Ο Λουκιανός των παιδιών» με έναν θίασο πρωταγωνιστών

Όλοι γνωρίζουμε τη μεγάλη απήχηση που είχαν τα τραγούδια του Λουκιανού στα παιδιά, όσο ζούσε. Τρεις γενιές τα αγάπησαν, τα τραγούδησαν και εξακολουθούν να τα τραγουδούν: η γενιά του Λουκιανού Κηλαηδόνη, τα παιδιά τους και σήμερα τα εγγόνια τους. Τώρα που εκείνος δεν είναι πια κοντά μας, οι μελωδίες του παραμένουν ολοζώντανες μέσα στις καρδιές μας.

top-girls

Eνα ενδιαφέρον έργο για το γυναικείο ζήτημα

ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΛΤΑΚΗ

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος δεν επέλεξε τυχαία να παρουσιάσει φέτος στο θέατρο Πόρτα το «Τop Girls» (1982), ένα από τα καλύτερα έργα της Κάριλ Τσέρτσιλ (γενν. 1938). Ανησυχεί, όπως και πολλοί άλλοι μετριοπαθείς, δημοκρατικοί πολίτες για τις υπερβολές και τις παρεκτροπές των οπαδών της πολιτικής ορθότητας, που στο όνομα των μειονοτήτων, των αδυνάμων, των «διαφορετικών», δικαιολογούν φαινόμενα μισαλλοδοξίας, έλλειψης ανεκτικότητας (έναντι των μη ανεκτικών...), ποινικοποίησης φυσικών ανθρώπινων αντιδράσεων.

gkat_14_3011_page_1_image_0004

Μια υπέροχα γελοία παράσταση

ΜΑΡΩ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

Ενα εντυπωσιακό σύμπαν με όλων των ειδών τα παράξενα πλάσματα: νάνοι, τέρατα, δεινόσαυροι, εκτοπλάσματα· ίσως η Αφροδίτη του Μποτιτσέλι, ίσως ένα ίχνος από την τρέλα του Ντέιβιντ Λιντς. Ακόμη και ο Στίβεν Χόκινγκ περνάει από την κεντρική σκηνή της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση στην παράσταση «Elenit» του Ευριπίδη Λασκαρίδη, που τώρα ξεκινάει την πορεία της. 

Περισσότερα