ΚΟΣΜΟΣ

Η «διεθνής των εθνικιστών»

Η «διεθνής των εθνικιστών»

ΜΙΛΑΝΟ. Η «διεθνής των εθνικιστών» συνεδριάζει τη Δευτέρα στο Μιλάνο, σε μια απόπειρα του επικεφαλής της ιταλικής Λέγκας Ματέο Σαλβίνι να συσπειρώσει για πρώτη φορά σε ενιαίο ευρωπαϊκό πολιτικό σχηματισμό τις πέραν της παραδοσιακής Δεξιάς δυνάμεις. Το εγχείρημα Σαλβίνι σχετίζεται τόσο με τις πολιτικές ισορροπίες στο Ευρωκοινοβούλιο όσο και με τη δική του προεκλογική εκστρατεία ενόψει ευρωεκλογών.

Ο Σαλβίνι επιδιώκει να οικοδομήσει το προφίλ της κινητήριας δύναμης ενός τέτοιου συνασπισμού, υιοθετώντας ρητορική που απευθύνεται πάνω απ’ όλα στο εσωτερικό ακροατήριο. Ως προς τις διεθνείς συμπράξεις, σημαντικότερη κρίνεται η παρουσία στη συνάντηση της Δευτέρας του συμπροέδρου της γερμανικής AfD, Γκέοργκ Μόιθεν. Η AfD αναμένεται να στείλει στην Ευρωβουλή περίπου 11 ευρωβουλευτές, ενώ η Λέγκα περίπου 27.

Η Μαρίν Λεπέν του γαλλικού Εθνικού Συναγερμού ανακοίνωσε ότι θα απουσιάζει λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας της, αν και η συμμαχία της με τη Λέγκα του Σαλβίνι δεν φαίνεται να τίθεται υπό αμφισβήτηση. Αρνητική, μέχρι στιγμής, είναι η απάντηση του αυστριακού Κόμματος της Ελευθερίας, του πολωνικού PiS και του ουγγρικού Fidesz. O επικεφαλής του Fidesz, πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Ορμπαν, έχει επιλέξει να παραμείνει στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, έστω και αν αυτό του έχει επιβάλει κυρώσεις, χωρίς να κρύβει τη φιλοδοξία του να αλλάξει τον προσανατολισμό του κόμματος αυτού από το εσωτερικό.

Εως χθες το βράδυ δεν είχε δημοσιευθεί η λίστα των κομμάτων που θα παρευρεθούν, ως εκ τούτου δεν ήταν σαφές αν θα υπάρξουν κόμματα και από την Ελλάδα. Αυτό, ωστόσο, που είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο είναι ότι το κολάζ των εθνικιστικών δυνάμεων αποτελείται από κόμματα με διαμετρικά αντίθετες θέσεις σε ζητήματα όπως η εξωτερική πολιτική και η οικονομία.

Η σύμπραξη της AfD, του κόμματος που καθυβρίζει τις νότιες χώρες με τη Λέγκα, του κόμματος που ισχυρίζεται ότι υποστηρίζει τα συμφέροντα της Ιταλίας στην Ευρωζώνη, είναι ένα παράδειγμα. Αλλο παράδειγμα, η αντίθεση ανάμεσα στις φιλορωσικές θέσεις του Σαλβίνι και στις αντιρωσικές θέσεις του κόμματος των «Φινλανδών».

Ακόμη και συμπράττοντας, τα ξενοφοβικά κόμματα δεν αναμένεται να συγκεντρώσουν πάνω από 60-70 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο των 705 εδρών.