ΚΟΣΜΟΣ

Το πρόσωπο της δανέζικης Ακροδεξιάς

H ολοσέλιδη καταχώριση που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο στις μεγαλύτερες εφημερίδες της Δανίας έμοιαζε με τις ανακοινώσεις των επιτυχόντων στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ: ήταν γεμάτη ονόματα.

Επρόκειτο για τα ονόματα των ανθρώπων που είχαν μόλις αποκτήσει τη δανέζικη υπηκοότητα και η καταχώριση ήταν «ευγενική προσφορά» του ακροδεξιού Δανέζικου Λαϊκού Κόμματος. «Θέλουμε να σας δείξουμε ποιοι είναι οι νέοι Δανοί», είπε η Πία Κιέρσγκορ, αρχηγός του κόμματος, που προχθές αναδείχθηκε τρίτη πολιτική δύναμη στη χώρα με ποσοστό 12%. «Δεν είναι ούτε Ευρωπαίοι ούτε Αμερικανοί». Οχι πως οι Ευρωπαίοι βρίσκονται έξω από το στόχαστρο της Κιέρσγκορ, της αυστηρής νοικοκυράς που είναι περισσότερο γνωστή με το μικρό της όνομα.

Η Πία ήταν μία από τις δύο κύριες συνιστώσες της περυσινής εκστρατείας εναντίον της E.E. και του ευρώ, η οποία τελικά κατέληξε στην απόρριψη του ενιαίου νομίσματος με δημοψήφισμα. Ομως, στην τωρινή προεκλογική εκστρατεία, η Ευρωπαϊκή Ενωση ήρθε σε δεύτερη μοίρα και στο επίκεντρο βρέθηκαν οι λεγόμενοι «εξωκοινοτικοί», οι μουσουλμάνοι και Αφρικανοί πρόσφυγες. H Πία έχει μια απλούστατη πρόταση: τη δημιουργία ενός υπουργείου Επαναπατρισμού για να στείλει όσο περισσότερους μπορεί στα σπίτια τους.

Το πώς οι απόψεις αυτές βρίσκουν όλο και περισσότερη απήχηση σε μια κοινωνία ανεκτική και προοδευτική όπως η Δανία, είναι απορίας άξιον. Εκ πρώτης όψεως, στη Δανία δεν επικρατούν σε καμία περίπτωση οι «τυπικές συνθήκες» που δικαιολογούν την άνοδο της Ακροδεξιάς: η ανεργία είναι η χαμηλότερη των τελευταίων 25 χρόνων, η οικονομία πάει περίφημα και οι μετανάστες δεν ξεπερνούν το 5% του πληθυσμού, ποσοστό μικρό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Παρ’ όλ’ αυτά, τα σκούρα πρόσωπα στους δρόμους ενοχλούν ορισμένους Δανούς, που ώς πρόσφατα ζούσαν σε μια κοινωνία από τις πλέον ομοιόμορφες της Ευρώπης.

Βέβαια, όσοι ισχυρίζονται ότι οι αιτίες ανόδου της Ακροδεξιάς οφείλονται στις δανέζικες πολιτισμικές ιδιαιτερότητες, ξεχνούν μια πολύ σημαντική παράμετρο του πολιτικού λόγου της Πία. H Πία παίζει με επιτυχία το χαρτί του κράτους πρόνοιας, της ασφάλειας και της φροντίδας για τους ηλικιωμένους.