ΚΟΣΜΟΣ

Ωρα για πόλεμο των ιδεών

Πτήσεις από τη Γαλλία, το Μεξικό και τη Βρετανία με προορισμό τις ΗΠΑ ματαιώνονται. Ενοπλοι φρουροί τοποθετούνται στα αεροσκάφη που κατευθύνονται προς την Αμερική. Οι Δυτικοί ειδοποιούνται να αποφεύγουν τη Σαουδική Αραβία, συναγωγές δέχονται βομβιστικές επιθέσεις στη Γαλλία και την Τουρκία. Πακέτο, αφημένο στα σκαλιά του Μητροπολιτικού Μουσείου Καλών Τεχνών στη Νέα Υόρκη γίνεται αιτία να εκκενωθεί από τους 5.000 επισκέπτες και λάτρεις της τέχνης, για να αποδειχτεί στη συνέχεια ότι περιείχε έναν κούκλο χιονάνθρωπο. Εθνοφρουροί έχουν τοποθετηθεί σε όλες τις πολυσύχναστες γέφυρες και τις σήραγγες των ΗΠΑ. Ευτυχές το Νέον Ετος…

Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος

Ολες αυτές οι καταστάσεις αποδεικνύουν γιατί η 11η Σεπτεμβρίου ισοδυναμεί με τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, με την τρίτη σε διάστημα 100 χρόνων μεγάλη πρόκληση των απολυταρχικών δυνάμεων προς τις ελεύθερες κοινωνίες. Οπως κάποτε έλεγε ο Αμπντουλάχ Σλάιφερ, αναλυτής ειδικευμένος σε θέματα Μέσης Ανατολής, ο B΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ταυτίζεται με την προσπάθεια των ναζί να επιβάλουν, με εργαλείο τη Γερμανία, την κυριαρχία της τέλειας φυλής, δηλαδή της Αρίας. O Ψυχρός Πόλεμος ταυτίζεται με την προσπάθεια των μαρξιστών να επιβάλουν, με μοχλό την ΕΣΣΔ, την κυριαρχία της τέλειας τάξης, της εργατικής. H 11η Σεπτεμβρίου συνοψίζεται στην προσπάθεια των απολυταρχικών της θρησκείας, των ισλαμιστών, να επιβάλουν, με τις επιθέσεις αυτοκτονίας, την κυριαρχία της τέλειας θρησκείας, δηλαδή του πολιτικού Ισλάμ.

Είναι, όμως, ορθός ο παραλληλισμός της ΕΣΣΔ, κατόχου χιλιάδων κεφαλών, με την Αλ Κάιντα; Είναι. Διότι η ΕΣΣΔ, αν και άκρως επικίνδυνη, ήταν επιρρεπής στο δόγμα της αποτροπής, στην ανασχετική ισχύ των δικών μας πυρηνικών. Διότι, εν κατακλείδι, οι Σοβιετικοί αγαπούσαν περισσότερο τη ζωή απ’ ό,τι μισούσαν τη Δύση. Ετσι, παρά τις διαφορές μας, κατορθώσαμε να συμφωνήσουμε επί ορισμένων θεμελιωδών κανόνων του πολιτισμού.

Αλλά οι στρατευμένες ισλαμιστικές οργανώσεις απαρτίζονται από ανθρώπους που μας μισούν περισσότερο απ’ ό,τι αγαπούν τη ζωή, έτοιμους να αυτοκτονήσουν, έτοιμους να μετατραπούν σε ανθρώπινες βόμβες. Χρησιμοποιώντας στοιχειώδη εργαλεία της καθημερινής ζωής, ένα αεροπλάνο, ένα αυτοκίνητο, ένα τηλεχειριστήριο, ένα κινητό, λιπάσματα και ένα παπούτσι του τένις, γίνονται όπλο μη επιδεχόμενο αποτροπή, ανίχνευση και εντοπισμό, όπλο άφθαρτο. Ολα αυτά συνθέτουν μια απειλή πολύ σοβαρότερη από τον Ερυθρό Στρατό, αφού οι ανθρώπινες βόμβες καταστρέφουν την πεμπτουσία της ανοιχτής κοινωνίας, δηλαδή την εμπιστοσύνη.

Η εμπιστοσύνη είναι πολύμορφη, ενσωματωμένη σε όλα τα κτίρια, σε όλες τις αλληλένδετες επιδράσεις ενός κόσμου τόσο διασυνδεδεμένου, όσο ο δικός μας. Οταν μπαίνουμε σε ένα αεροπλάνο έχουμε εμπιστοσύνη, δεν πιστεύουμε ότι ο διπλανός μας θα πυροδοτήσει το παπούτσι του. Χωρίς εμπιστοσύνη δεν υφίσταται ανοιχτή, ελεύθερη κοινωνία. Δοθέντος ότι οι αστυνομικοί δεν επαρκούν για τη φύλαξη όλων των ευάλωτων σημείων των ανοιχτών κοινωνιών, οι αυτοχειριαζόμενοι ακραίοι ισλαμιστές έχουν τη δυνατότητα να διαβρώσουν τον τρόπο ζωής μας. Διότι ο εντοπισμός ενός εχθρού, αποφασισμένου να αυτοκτονήσει, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της καθημερινής μας ζωής, μόνο με τη σταδιακή διάβρωση της εμπιστοσύνης είναι δυνατός. H αρχή γίνεται με τους εξονυχιστικούς σωματικούς ελέγχους των επιβατών. Ακολουθούν οι βιομετρικοί έλεγχοι. H κατάληξη είναι η κατάργηση προσφιλών πολιτικών δικαιωμάτων.

Τρεις λύσεις

Τι μπορεί να γίνει; Τρεις είναι οι λύσεις: Βελτίωση των υπηρεσιών πληροφοριών, ώστε οι τρομοκράτες να εντοπίζονται και να εξουδετερώνονται, προτού ενεργήσουν. Εκπαίδευση εις το ζην επικινδύνως, ώστε η κοινωνία μας να παραμείνει ανοιχτή. Κυρίως η εξεύρεση μέσων πειθούς, ώστε οι κοινωνίες από τις οποίες προέρχονται οι τρομοκράτες, να τους εξουδετερώνουν πριν από εμάς. Εκείνες γνωρίζουν καλύτερα τους βλαστούς τους και μπορούν να περιορίσουν τους εξτρεμιστές.

Ο Ντοβ Σάιντμαν, ιδιοκτήτης της εταιρείας LRN, που διδάσκει κώδικες ηθικής σε επιχειρήσεις παγκόσμιας εμβέλειας, πιστεύει ότι ο Ψυχρός Πόλεμος έληξε όπως έληξε, επειδή κατά βάσιν συμφωνήσαμε με τους Σοβιετικούς ως προς το τι είναι επονείδιστο και τι όχι. Δυστυχώς σήμερα δεν υφίσταται θεμελιώδης συμφωνία ως προς το τι είναι επονείδιστο και τι όχι, τι βρίσκεται εντός των ορίων του πολιτισμένου κόσμου και τι εκτός. Οι ισλαμιστές τρομοκράτες, άφοβοι μπροστά στον θάνατο, δεν σέβονται τους διεθνείς κανόνες, οι κοινωνίες τους δεν τους στιγματίζουν για τις επονείδιστες πράξεις τους, οι πνευματικοί τους ηγέτες τούς περιβάλλουν με το προστατευτικό περίβλημα της θρησκείας, οι φιλανθρωπίες τούς εξασφαλίζουν χρήματα. Ετσι, οι επιθέσεις αυτοκτονίας εξαπλώνονται.

Δεν μπορούμε μόνοι μας να αλλάξουμε κοινωνίες και πολιτισμούς. Δεν μπορούμε, όμως, να μείνουμε αδρανείς μπροστά στην κλιμακούμενη απειλή. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεργαστούμε με τις μετριοπαθείς δυνάμεις στο εσωτερικό των κοινωνιών αυτών, να τις βοηθήσουμε να διεξαγάγουν τον πόλεμο των ιδεών. Πρόκειται για τον αγώνα των Αράβων και μουσουλμάνων. Και πρέπει να βοηθήσουμε τους συμμάχους μας, όπως στον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.