ΚΟΣΜΟΣ

Ενας αχυράνθρωπος που τον έλεγαν Αντζελο

O Αντζελο Ουγκολότι δεν έδωσε ποτέ βάση στο απόφθεγμα που συστήνει να προσέχει κανείς πού βάζει, αν μη τι άλλο, την υπογραφή του. Επειτα από τριάντα συναπτά έτη στην Πάρμαλατ, ο 52χρονος Ουγκολότι, προϊστάμενος του τηλεφωνικού κέντρου, θεωρούσε ότι οι συχνές προσκλήσεις στο γραφείο του οικονομικού διευθυντή Φάουστο Τόνα ήταν μια ιδιαίτερη τιμή, που του γινόταν ως αναγνώριση της αφοσίωσής του στην εταιρεία.

Τώρα, από τα ταμεία της Πάρμαλατ λείπουν 10 δισεκατομμύρια ευρώ, ο κραταιός άνδρας της, ο 65χρονος ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος Καλίστο Τάντσι, είναι προφυλακισμένος στο Μιλάνο και ο καλός στρατιώτης Ουγκολότι έχει βρεθεί βουτηγμένος στα μπλεξίματα ώς τον λαιμό. O Ουγκολότι ανακάλυψε ότι μετέχει στο διοικητικό συμβούλιο είκοσι πέντε εταιρειών, που χρησίμευαν ως όχημα για τις λογιστικές απάτες του Ομίλου Πάρμαλατ και εδρεύουν σε διάφορα μέρη που ο ίδιος δεν έχει επισκεφθεί ποτέ, από τη Σιγκαπούρη ώς τις ΗΠΑ. «Υπέγραφα γιατί νόμιζα ότι αυτά τα αξιώματα μου δίνονταν για να ανταμειφθεί η επαγγελματική μου ευσυνειδησία. Τις αποφάσεις τις λάμβανε ο (οικονομικός διευθυντής) κύριος Τόνα», είπε ο Ουγκολότι την Πέμπτη, κατά την πρώτη απολογία του. Τέτοια μνημειώδης βλακεία.

Κάθε αξιοπρεπές οικονομικό σκάνδαλο θέλει τους αχυρανθρώπους του – όμως, συνήθως αυτοί ξέρουν λίγο πολύ τι κάνουν. O αχυράνθρωπος της αμερικανικής ENRON, το χαμηλόβαθμο στέλεχος Μάικλ Κούπερ, είχε στο όνομά του πολλές από τις σκιώδεις εταιρείες που χρησίμευαν για να «αποκεντρώνονται» οι δαπάνες της Enron, ώστε να εμφανίζονται τα οικονομικά της ανθηρά και να καλπάζει η τιμή της μετοχής της. Ομως, ο Κούπερ ήταν μέρος του κόλπου και, όταν η φούσκα έσκασε, η υπερασπιστική του γραμμή δεν ήταν να αρνηθεί τα πάντα, αλλά να ζητήσει επιείκεια προσφερόμενος να βοηθήσει τις έρευνες. O Ουγκολότι, αντιθέτως, δείχνει να έχει πέσει απ’ τα σύννεφα. «Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι δουλεύω για μια συμμορία λωποδυτών. O κύριος Τόνα ήταν ο διευθυντής μου και μου ενέπνεε εμπιστοσύνη», είπε.

Το κουβάρι της Πάρμαλατ έχει μόλις αρχίσει να ξετυλίγεται και στον ποταμό των νέων στοιχείων που προκύπτουν καθημερινά, μπορεί να βρίσκονται και ορισμένα που θα αποδείξουν ότι ο Ουγκολότι δεν ήταν τόσο αφελής όσο δείχνει. Πάντως, οι μέχρι στιγμής κινήσεις του συνηγορούν στην εκδοχή του ηλίθιου θύματος.

Για να είμαστε δίκαιοι, η Πάρμαλατ δεν είναι μια τυχαία εταιρεία. Είναι η σημαία της οικονομικής ζωής της Πάρμας, μια επιχείρηση που χρειάστηκε δεκαετίες για να καταφέρει να στείλει τα τυποποιημένα τρόφιμα της περιοχής σε όλη την οικουμένη και για να αγοράσει το διαμάντι της τοπικής υπερηφάνειας, την ποδοσφαιρική ομάδα Πάρμα. Οπως χαρακτηριστικά σημειώνει η «Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν», ο πατριάρχης της εταιρείας Καλίστο Τάντσι ήταν το σύγχρονο αντίστοιχο του Δούκα της Πάρμας.

Και ο Ουγκολότι, θα συμπληρώναμε, το ανάλογο του πιστού υποτακτικού. Σε αντίθεση με τους απατεώνες της Enron, που είχαν ρευστοποιήσει τα τεράστια πακέτα μετοχών τους λίγο πριν το σκάφος βουλιάξει, ο Ουγκολότι τοποθετούσε με φανατισμό τις αποταμιεύσεις του σε μετοχές της Πάρμαλατ ώς την τελευταία στιγμή. Στις 15 Δεκεμβρίου, μόλις τέσσερις ημέρες προτού αποκαλυφθεί η «μαύρη τρύπα», είχε αγοράσει μετοχές της εταιρείας αξίας 15.000 ευρώ. Τώρα, οι μετοχές αξίζουν ψιχία – και, τουλάχιστον ως προς αυτό, ο Ουγκολότι δεν είναι ο μόνος υπάλληλος που έπεσε θύμα της υπερβολικής πίστης στην επιχείρηση.