ΚΟΣΜΟΣ

Η Ευρώπη θα αποκτήσει το δικό της Χόλιγουντ

Ο αμερικανικός κινηματογράφος είναι κυρίαρχος. Οι λόγοι πολλοί και χιλιοειπωμένοι. Η Ευρώπη, για παράδειγμα, δεν δίνει τη δέουσα υποστήριξη στην έβδομη τέχνη, σε πολλές χώρες δεν υπάρχει συγκεκριμένη πολιτική για την ανάπτυξη του είδους, τα συστήματα διανομής των ταινιών δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε, η εμπορικότητα είναι, αν όχι το μοναδικό, το κύριο κριτήριο για να εξασφαλιστούν κονδύλια για να γυριστεί μια ταινία. Υστερα από αυτά τα επιχειρήματα, η επωδός είναι συνήθως, και όχι αδίκως: πώς να ανταγωνιστεί κανείς τις αμερικανικές υπερπαραγωγές, την τεράστια κινηματογραφική βιομηχανία;

Μήπως όμως η λύση για τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο σημαίνει και συνεργασία, εκτός από ανταγωνισμό, με τον αμερικανικό; Η παράδοξη, αλλά ενδιαφέρουσα ιδέα, ανήκει στον Γάλλο σκηνοθέτη και παραγωγό Λικ Μπεσόν. Που δεν μεμψιμοιρεί, όπως ο συμπατριώτης του Αλέν Ντελόν, για το τέλος της έβδομης τέχνης. Ο ίδιος άλλωστε ενσαρκώνει την επιτυχία του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Υπάρχουν βεβαίως αρκετοί συμπατριώτες μας που βδελύσσονται τον Μπεσόν γιατί οι ταινίες που γύρισε μετά το «Απέραντο γαλάζιο», το 1988, δεν ήταν τόσο «ποιητικές», όσο ο ύμνος του σκηνοθέτη στη θάλασσα και ςτο φως της Μεσογείου και επιπλέον γιατί του απέφεραν περισσότερα χρήματα. Με αυτήν τη λογική, οι σκηνοθέτες θα έπρεπε να μένουν διά βίου προσκολλημένοι σε μια κινηματογραφική αντίληψη. Στην περίπτωση του Μπεσόν, ευτυχώς για τον ίδιο και για την τέχνη του, πρυτάνευσε η λογική και η έμπνευση.

Ο Μπεσόν είχε πρόσφατα μια ακόμη ωραία έμπνευση: να μετατρέψει ένα παλιό εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, της δεκαετίας του 1930, στο Σεν Σεν – Ντενί, στα βόρεια του Παρισιού, σε Χόλιγουντ της Ευρώπης. Το εργοστάσιο θα ανακαινιστεί και μαζί με τους γειτονικούς χώρους συνολικής έκτασης 50.000 τ.μ., θα στεγάσει 10 καινούργια πλατό γυρισμάτων. Οι εργασίες θα κοστίσουν περί τα 100 εκατομμύρια ευρώ -ο σκηνοθέτης έχει ήδη εξασφαλίσει την αρωγή αρκετών τραπεζών- και θα ολοκληρωθούν το 2006. Αν όλα πάνε καλά, το φιλόδοξο εγχείρημα του Μπεσόν, θα δώσει δουλειά σε χίλιους ανθρώπους. Αργότερα η «γαλλική Τσινετσιτά» θα δέχεται και επισκέπτες τα Σαββατοκύριακα, ενώ υπάρχουν σχέδια και για τη δημιουργία θεματικών κινηματογραφικών πάρκων.

Είναι σαφές ότι ο Μπεσόν ενδιαφέρεται πρωτίστως για τον κινηματογράφο της πατρίδας του. «Η Γαλλία έχει ανάγκη από σύγχρονα στούντιο που θα στηρίζουν μεγάλες παραγωγές», είπε στην εφημερίδα Le Monde. «Θέλω να δώσω στον γαλλικό κινηματογράφο ότι μού έδωσε, να μπορούν και οι νεότεροι συνάδελφοι μου να γυρίζουν ταινίες με απόλυτη ελευθερία». Στα σχέδιά του όμως είναι να προσελκύσει και Αμερικανούς παραγωγούς που από χρόνια προσπερνούν τα πλατό των δυτικοευρωπαϊκών χωρών για την ανατολική Ευρώπη όπου το κόστος είναι ασύγκριτα πιο χαμηλό. Το στοίχημα είναι δύσκολο. Οι πιο επιφυλακτικοί λένε ήδη πως αν δεν δοθούν φορολογικά κίνητρα, οι Αμερικανοί θα στρέψουν μεγαλειωδώς την πλάτη στο «έργο ζωής» του Μπεσόν. Ακόμη και ο υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας, ο Ζαν Ζακ Εγιαγκόν, δήλωσε ότι δεν βλέπει πώς το συγκεκριμένο σχέδιο μπορεί να φέρει διεθνείς παραγωγές στη Γαλλία. Ο Μπεσόν όμως είναι αποφασισμένος να ρισκάρει. Ισως γιατί πιστεύει, όπως ο Αμερικανός συνάδελφός του Σαμ Σέπαρντ, ότι ο κινηματογράφος είναι η καλύτερη δικαιολογία των ανθρώπων για να ονειρεύονται.