ΚΟΣΜΟΣ

Αθλητισμός και πολιτική

ΒΑΡΣΟΒΙΑ. Λέγεται συχνά ότι ο αθλητισμός και πολιτική δεν συνδυάζονται. Αυτός ο μύθος όμως φαίνεται να καταρρέει αυτό το καλοκαίρι, υπέρ μιας πιο σκληρής και ρεαλιστικής εικόνας της σχέσης μεταξύ αθλητικών διοργανώσεων και πολιτικής. Αναφέρομαι στον τρόπο με τον οποίο η Βρετανία άρπαξε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων των 2012 από την Γαλλία, τη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες, στις αρχές Ιουλίου. Καθώς αποκαλύπτονται διαρκώς νέες λεπτομέρειες της μυστικής ψηφοφορίας στη Σιγκαπούρη, αρχίζει να γίνεται σαφές ότι το πολιτικό παιχνίδι που παίζεται σε διεθνές επίπεδο χάρισε στο Λονδίνο τη νίκη. H πολύ καλά προετοιμασμένη γαλλική διεκδίκηση κατέρρευσε μετά την πολιτικά υποκινούμενη απόφαση των χωρών της Κεντρικής Ευρώπης να υποστηρίξουν την υποψηφιότητα του Λονδίνου την τελευταία στιγμή. Πολιτικά κίνητρα φαίνεται, ωστόσο, να βρίσκονται πίσω από τη διατλαντική διένεξη που έχει προκαλέσει η απόλυτη κυριαρχία του Αμερικανού Λανς Αρμστρονγκ στον Ποδηλατικό Γύρο της Γαλλίας, τον οποίο ο Αμερικανός ποδηλάτης κέρδισε για έβδομη φορά τον Ιούλιο. H αμερικανική και η γαλλική κυβέρνηση έχουν επί του παρόντος μείνει εκτός της διένεξης που έχουν προκαλέσει δημοσιεύματα της γαλλικής εφημερίδας L’ Equipe, σύμφωνα με τα οποία γαλλικό εργαστήριο πρόσφατα εξέτασε ένα παγωμένο δείγμα ούρων που είχε δώσει ο Αρμστρονγκ το 1999 και βρήκε ότι περιείχε ίχνη της απαγορευμένης ουσίας EPO. O Αρμστρονγκ, πρώην καρκινοπαθής, αρνείται μετ’ επιτάσεως ότι έχει κάνει ποτέ χρήση στεροειδών.

Αρμστρονγκ και Ιράκ

Ομως, οι διενέξεις μεταξύ της Ουάσιγκτον και του Παρισιού για τον πόλεμο του Ιράκ και μια σειρά άλλων ζητημάτων φαίνεται να ενισχύουν την υπόθεση Αρμστρονγκ, κλιμακώνοντάς την επικίνδυνα. Πίσω από τις θέσεις που παίρνει η κάθε πλευρά του Ατλαντικού σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο θέμα κρύβονται άλλες, βαθύτερες διαφορές.

«Πρόκειται για επανάληψη του Ιράκ», δήλωνε πρόσφατα ένας Γάλλος φίλαθλος, ο οποίος τυγχάνει να είναι και ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος. «Ακόμη και όταν αποκαλύπτονται τα ψέματά τους, οι Αμερικανοί έχουν την απαίτηση από τον υπόλοιπο κόσμο να συνεχίσει σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Γιατί ο Αρμστρονγκ να αποτελεί εξαίρεση σε ένα άθλημα στο οποίο η χρήση απαγορευμένων ουσιών είναι τόσο διαδεδομένη;» Σύμφωνα με τη γαλλική άποψη, η αμερικανική επιστήμη έχει εφεύρει τρόπους που επιτρέπουν στον Αρμστρονγκ να κάνει χρήση τέτοιων ουσιών χωρίς να γίνεται αντιληπτός. Για τον συγκεκριμένο Γάλλο αξιωματούχο ήταν πιο εύκολο να αποδεχθεί τη θεωρία της αμερικανικής επιστημονικής υπεροχής από το γεγονός ότι οι Γάλλοι αθλητές έχουν πέσει θύματα της παγκοσμιοποίησης μιας αθλητικής διοργάνωσης, που κάποτε αποτελούσε εθνική υπόθεση τη Γαλλίας. O ίδιος ο Αρμστρονγκ ισχυρίζεται ότι έπεσε θύμα πλεκτάνης μιας ομάδας δημοσιογράφων, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι κάποιος με το όνομα Ζαν Πιέρ δύσκολα θα υποβαλλόταν σε τέτοιου είδους ελέγχους. Τα σχόλιά του, τονίζουν διπλωματικοί κύκλοι, μάλλον δεν βοηθούν στην εκτόνωση της κρίσης.

Πιο εμφανείς είναι οι ευρωπαϊκές πολιτικές εντάσεις που συνέβαλαν στην ήττα της γαλλικής διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Είναι σαφές ότι μέτρησε το γεγονός πως ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ πέρασε δύο ολόκληρες ημέρες στη Σιγκαπούρη προπαγανδίζοντας υπέρ της βρετανικής υποψηφιότητας, ενώ ο Γάλλος πρόεδρος Ζακ Σιράκ έμεινε μόλις λίγες ώρες.

Ομως, η απόφαση των Γάλλων ψηφοφόρων να απορρίψουν το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα στην ψηφοφορία της 29ης Μαΐου εμφανίζεται ως πολύ πιο σημαντικός παράγοντας στην υπόθεση αυτή. Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, οι πολέμιοι του Ευρωσυντάγματος προειδοποιούσαν ότι τυχόν έγκρισή του από τον γαλλικό λαό θα γέμιζε τη χώρα με «Πολωνούς υδραυλικούς» και άλλους «τριτοκοσμικούς» Ευρωπαίους από τα νέα μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Νέο είδος πολιτικής

Το γαλλικό «όχι» ερμηνεύθηκε ως εχθρική αντίδραση στη διεύρυνση της E.E. και ήρθε μετά τις δηλώσεις του κ. Σιράκ ο οποίος επέκρινε δημοσίως την Πολωνία και άλλες κεντροευρωπαϊκές χώρες για τη στάση τους στο Ιράκ.

Ο Κλαούσεβιτς περιέγραψε τον πόλεμο ως «πολιτική με άλλα μέσα». Στον σημερινό κόσμο, οι τεράστιες αμοιβές που λαμβάνουν οι μεγάλοι αθλητές μετατρέπουν τον αθλητισμό σε πολιτική με άλλα μέσα. Λυπούμαι πολύ γι’ αυτό, φίλαθλοι.