ΚΟΣΜΟΣ

Ποια συμφέροντα «προκαλούν» ενδιαφέρον για την Αφρική

Το 2005 είναι η χρονιά της Αφρικής, η χρονιά που οι ηγέτες του κόσμου έδωσαν υποσχέσεις για παραγραφή χρεών και αύξηση της βοήθειας προς τη μαύρη ήπειρο.

Πώς εξηγείται η γενναιοδωρία; O Ντάπο Ογιεγουόλε, διεθυντής του κέντρου αφρικανικής πολιτικής και στρατηγικών ειρήνης του Λονδίνου, που βρέθηκε στην Αθήνα ως προσκεκλημένος της βρετανικής πρεσβείας ομιλητής σε ημερίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ, δίνει κάποιες ερμηνείες.

– O πρέσβης της Νιγηρίας στην ημερίδα αμφισβήτησε κατά πόσον οι πρωτοβουλίες της δύσης έχουν πράγματι στόχο την ανάπτυξη της Αφρικής. Τι πιστεύετε;

– Στον κόσμο της πραγματικής πολιτικής, το εθνικό συμφέρον έρχεται πρώτο. Στις επαφές με την Αφρική, κάποιες χώρες έχουν περισσότερο κατά νου τα στρατηγικά τους συμφέροντα.

– Δώστε μας παραδείγματα.

Θα προτιμούσα όχι.

Γιατί παρατηρείται νέο ενδιαφέρον για την Αφρική;

– Εχει πλέον γίνει συνείδηση ότι ο κόσμος είναι ένα σύνολο και ότι αυτά που συμβαίνουν σε ένα κομμάτι του επηρεάζουν τα άλλα. H έκθεση της Επιτροπής για την Αφρική, της οποίας πρόεδρος ήταν ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, έχει τίτλο «Το κοινό μας συμφέρον».

Η φτώχεια και ο αποκλεισμός σε ένα μέρος του κόσμου τροφοδοτούν δυσαρέσκεια, που μπορεί να αποτελέσει γόνιμο έδαφος για εκστρεμισμό και τρομοκρατία.

– Ομως η τρομοκρατία αναπτύσσεται στη Μέση Ανατολή, όχι στην Αφρική.

– Εγιναν και στην Αφρική κάποιες τρομοκρατικές επιθέσεις, π.χ. στην Κένυα και την Τανζανία. Δεν λέμε ότι η Αφρική είναι πηγή τρομοκρατίας, όμως αν οι συνθήκες δεν βελτιωθούν, δεν ξέρει κανείς τι μπορεί να συμβεί. Πέραν αυτού, η Αφρική εξακολουθεί να ενδιαφέρει γιατί παραμένει μια μεγάλη πηγή πρώτων υλών.

– Πιστεύετε ότι οι υποσχέσεις που έδωσαν οι ηγέτες του G8 τον Ιούλιο θα τηρηθούν;

– H τήρηση των δεσμεύσεων είναι μια πρόκληση. Πριν από τη σύνοδο του G8 στο Κανανάσκις του Καναδά, είχαν δοθεί πολλές υποσχέσεις, οι οποίες όμως τελικά δεν εκπληρώθηκαν. Θα θέλαμε να τους κρατήσουμε υπόλογους, να είναι οι διακηρύξεις τους νομικά δεσμευτικές, όμως αυτό είναι πολύ φιλόδοξο. H κοινωνία των πολιτών πρέπει να εμπλακεί περισσότερο για να υπάρξουν πιέσεις για μεγαλύτερη υπευθυνότητα.