ΚΟΣΜΟΣ

Αποχρωσεις

Εικονικός τουρισμός

Τα όνειρα γενικώς δεν κοστίζουν. Γενικώς· γιατί ειδικώς και εφόσον πρόκειται για ταξιδιωτικά όνειρα, μπορεί ακόμη και να γίνουν αντικείμενο αγοραπωλησίας. Νεαρός επιχειρηματίας στη Μόσχα -μαθαίνουμε ότι- διαθέτει εικονικά τουριστικά πακέτα, σε χαμηλές, προσιτές τιμές στον μέσο Ρώσο, ο οποίος εν τέλει αισθάνεται διπλά κερδισμένος, αφού πραγματοποιεί το ταξίδι των ονείρων του και παράλληλα «κάνει το κομμάτι» του, στον κύκλο του. Τι κι αν δεν πατήσει ποτέ το πόδι του στον ονειρεμένο τόπο. Θα μάθει τα πάντα γι’ αυτόν, αρκεί να μελετήσει με τη δέουσα προσοχή το φυλλάδιο, με το οποίο θα τον προμηθεύσει το ταξιδιωτικό γραφείο· επιπλέον θα λάβει αναμνηστικά και φωτογραφίες του στα σημαντικότερα αξιοθέατα του τόπου επιλογής του και θα αποκτήσει όλα τα απαραίτητα ταξιδιωτικά έγγραφα: Εισιτήρια, σφραγίδα στο διαβατήριό του· τα πάντα, ακόμη και γραμματόσημα για τις κάρτες του. Το γραφείο μεριμνά για όλα όσα αποδεικνύουν το ταξίδι του ενδιαφερόμενου πελάτη, με μόνη διαφορά ότι αυτός δεν θα το έχει πραγματοποιήσει. Ο 26χρονος ιδιοκτήτης του ιδιότυπου αυτού τουριστικού γραφείου δεν έχει τίποτα να κρύψει: «Πουλάμε το όνειρο και μ’ αυτό έρχεται το κοινωνικό στάτους», λέει για τα πακέτα εικονικού τουρισμού, τα οποία καλύπτουν ήδη το 20% της επιχείρησής του.

Προξενήτρα τηλεόραση

Στη δύναμη της τηλεόρασης εναποθέτουν οι Ιάπωνες πολιτικοί τις ελπίδες τους για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος στη χώρα. Αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες λέγεται ότι σκέπτονται σοβαρά να άρουν την απαγόρευση, που ισχύει όσον αφορά στην τηλεοπτική διαφήμιση «γραφείων συνοικεσίων», μήπως και επιτύχουν να στρέψουν το ενδιαφέρον των νέων προς τον γάμο και τη δημιουργία οικογένειας. Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία επιβεβαιώνουν τη σταθερά πτωτική πορεία των γεννήσεων στην Ιαπωνία, η οποία εκτιμάται ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί πάση θυσία μέσα στην επόμενη πενταετία, ώστε να μην εξελιχθεί η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου σε χώρα υπερήλικων συνταξιούχων. Αν και δεν συμφωνούν όλοι με τις κυβερνητικές σκέψεις περί τηλεοπτικής διαφήμισης των «αγαθών της οικογένειας», εντούτοις κάποιοι πιστεύουν ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά. Ωστόσο, ποια και πόση διαφορά να περιμένει κάποιος από μια τηλεοπτική προξενήτρα όταν μόλις το 48% των ερωτηθέντων θεωρεί εύκολη υπόθεση την ανατροφή των παιδιών στην Ιαπωνία, σε σχέση με 98% στη Σουηδία ή 78% στις ΗΠΑ.

Από συμπάθεια

Πολύ γρήγορα φαίνεται ότι… βαρέθηκε τη ζωή του ένας 33χρονος Μαλαισιανός, ο οποίος παντρεύτηκε μια γυναίκα 104 ετών. Εκείνος σε πρώτο γάμο, εκείνη σε 21ο. Παρ’ όλ’ αυτά, αυτός είπε ότι αποφάσισε να παντρευτεί την ηλικιωμένη γυναίκα όχι για τα λεφτά της, αφού δεν έχει, είναι φτωχή, αλλά «για να στεριώσει». Πριν να τη συναντήσω, φέρεται να δήλωσε στην εφημερίδα The Star, η οποία και δημοσιεύει την ιστορία του ασυνήθιστου ζεύγους, «δεν έμενα ποτέ για πολύ στον ίδιο τόπο». Κι εύλογα γεννάται το ερώτημα: έπρεπε να παντρευτεί την προγιαγιά του, για να μείνει στο ίδιο μέρος. Κι ύστερα γιατί να μείνει; Αλλά αυτά φαίνεται ότι δεν είναι ερωτήματα που απασχολούσαν τον νέο σύζυγο, ο οποίος στην αρχή, όπως είπε ο ίδιος, λυπήθηκε τη γιαγιά επειδή ήταν μόνη και άκληρη αλλά στη συνέχεια την αγάπησε και την παντρεύτηκε. Οχι βέβαια για να αποκτήσουν απογόνους, για να της μάθει αυτός γραφή κι εκείνη το Κοράνι…

Στοπ, στο καζανάκι

Ο δήμαρχος του Λονδίνου, Κεν Λίβινγκστον, αποκάλυψε στους συντοπίτες του ότι δεν έχει πατήσει το καζανάκι της τουαλέτας του το τελευταίο 15μηνο! Κι εξήγησε γιατί: αν πρόκειται μόνο για ούρα, δεν χρειάζεται. Και προχώρησε σε επιπλέον εξηγήσεις, λέγοντας ότι τα ούρα μπορούν κάλλιστα να συλλεχθούν και να ποτίσουν τους… διψασμένους λονδρέζικους κήπους, ενισχύοντάς τους μάλιστα με… θρεπτικά συστατικά. Ολ’ αυτά για να ευαισθητοποιήσει τους Λονδρέζους στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πόλη τους, λόγω παρατεταμένης ξηρασίας, πρωτόγνωρης για την περιοχή, εδώ κι έναν αιώνα. Επ’ αυτού έχουμε να θυμίσουμε την πρόσφατη διαπίστωση διεθνών οργανισμών, ότι με το νερό που περιέχει ένα καζανάκι τουαλέτας στον ανεπτυγμένο κόσμο, μια φτωχή οικογένεια του Τρίτου Κόσμου καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες της σε νερό. Και ναι, οφείλουμε όλοι μας να περιορίσουμε τη σπατάλη· αλλά ένα ολόκληρο 15μηνο, κύριε δήμαρχε, πολύ δεν είναι; Και μήπως, λέμε μήπως, καλό το παράδειγμα, αλλά λίγο τραβηγμένο κι επικίνδυνο να δημιουργήσει εσφαλμένες εντυπώσεις για τις συνήθειες υγιεινής των Λονδρέζων;