ΚΟΣΜΟΣ

Συστηματική η αυτονόμηση της Ρωσίας στη διεθνή σκηνή

«Η σύγχρονη Ρωσία δεν είναι Σοβιετική Ενωση», είχε διαβεβαιώσει ο πρόεδρος Πούτιν τον Φεβρουάριο, στο πλαίσιο ευρωπαϊκής περιοδείας του, με αποστολή την εδραίωση της ρωσικής επιρροής σε χώρες όπως η Ουγγαρία και η Τσεχία. Φράση-κλειδί η παραπάνω, αποτελεί πραγματικότητά εδώ και επτά χρόνια και οι λόγοι της αλλαγής μπορούν να αναζητηθούν αποκλειστικά στον ηγέτη που τη διατύπωσε, τον Βλαντίμιρ Πούτιν, το ισχυροτερο χαρτί της μετασοβιετικής Ρωσίας, ο οποίος εχει ανατρέψει πλήρως τις διατάξεις στη διεθνή σκακιέρα.

Εάν η πλέον επιτυχής μάχη του στο εσωτερικό ήταν κατά της «ολιγαρχίας» και των δυνάμει ανεξέλεγκτων κυβερνητών της περιφέρειας, στο εξωτερικό το μεγαλύτερο στοίχημά του αφορά την ενέργεια. Με το πετρέλαιο να κυμαίνεται στα 70-71 δολλάρια το βαρέλι, ο κ. Πούτιν βρίσκεται εκ των πραγμάτων σε θέση ισχύος. Εχοντας διασφαλίσει υψηλη δημοτικότητα στο εσωτερικό -φιμώνοντας, σύμφωνα με τους επικριτές του, τα ανεξάρτητα ΜΜΕ και αποσιωπώντας τις αλλεπάλληλες αποτυχίες του στην Τσετσενία- είναι ελεύθερος να υψώσει το οικοδόμημα της επιρροής στο εξωτερικό. Κάτι που προωθεί εντατικά τους τελευταίους μήνες.

Νέοι αγωγοί

Στο μέτωπο της Κεντρικής Ασίας, αν και τίποτε δεν έχει κριθεί, η Ρωσία έχει αποσπάσει σημαντικά κέρδη. Πολλοί Δυτικοί αναλυτές κατέγραφαν τον Νοέμβριο «μείωση της αμερικανικής επιρροής» στην περιοχή, όταν ο Βλαντιμίρ Πούτιν υπέγραφε συμφωνία στρατιωτικής συμμαχίας με τον Ουζμπέκο ηγέτη Ισλάμ Καρίμοφ. Κατά την ίδια περίοδο εγκαινιάστηκε και ο αγωγός Blue Streαm, που μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Ρωσία στην Τουρκία, ενώ δύο μήνες νωρίτερα είχε υπογραφεί σε λαμπρή τελετή στη Μόσχα η συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού που θα μεταφέρει το ρωσικό φυσικό αέριο στη Γερμανία, μέσω Βαλτικής.

Η εκστρατεία Πούτιν στον τομέα της ενέργειας φαίνεται ότι κορυφώθηκε με τη σφοδρή διαμάχη Μόσχας – Κιέβου για την τιμή του φυσικού αερίου. Με δεδομένο ότι το 80% του ρωσικου φυσικού αερίου που τροφοδοτεί τη Δ. Ευρώπη διέρχεται από το ουκρανικό έδαφος, η διαμάχη έσπειρε πανικό στην Ε.Ε., όπως συνέβη και με τις επιπλοκές στη ροή των αγωγών, που η Μόσχα απέδωσε στο ψύχος. Πολιτικοί αναλυτές διαπίστωσαν ότι ο κ. Πούτιν «χειρίζεται με μαεστρία τους κανόνες της αγοράς» και ότι δεν ήταν τυχαία η έκκλησή του προς τα βιομηχανικά κράτη να δημιουργήσουν ένα «ενεργειακό συστημα ασφαλείας», που θα ωφελήσει ολόκληρο τον κόσμο. Η ενέργεια, ωστόσο, δεν είναι η μόνη πτυχή της ρωσικής εκστρατείας.

Στο διπλωματικό πεδίο, η οικονομική άνεση που προσφέρουν πετροδολάρια, επιτρέπουν στον κ. Πούτιν να απορρίπτει τις αμερικανικές υποδείξεις για πληθώρα θεμάτων. Στις αρχές Απριλίου η Ρωσία απείλησε ότι θα εγκαταλείψει την προσπάθεια ένταξης στον ΠΟΕ, εάν οι ΗΠΑ επιμείνουν στις αξιώσεις τους σχετικά με το Ιράν, την ελευθερία του Τύπου και οικονομικά ζητήματα. Πολύ πιο ενδιαφέρουσα ήταν η πρόσφατη τοποθέτηση του Ρώσου προέδρου για τα πυρηνικά. «Η ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης στη διεθνή σκηνή ωθεί τη Ρωσία να εκλάβει την πυρηνική αποτρεπτική της δύναμη ως την πλέον βασική εγγύηση για την ασφάλειά της», δήλωσε, διαμηνύοντας επί της ουσίας ότι αλλάζει, στο πλαίσιο μιας νέας ψυχροπολεμικής περιόδου, το ρωσικό πυρηνικό δόγμα…