ΚΟΣΜΟΣ

Οι «Ηχοναύτες» και ο νεαρός Γάλλος «Ρομπέν» του Διαδικτύου

Κάποιοι κατηγορούν τον Αζίζ Ριντουάν ότι υπερασπίζεται το έγκλημα της μουσικής πειρατείας. Αλλοί θεωρούν ότι εκπροσωπεί τη νέα γενιά καταναλωτών μουσικής. Και στις δύο περιπτώσεις, οι εμπλεκόμενοι στην κοινοβουλευτική συζήτηση για τη μουσική πειρατεία στη Γαλλία ακούν με προσοχή τον Αζίζ, που είναι μόλις 18 ετών.

«Ολες οι πλευρές πρέπει να τον ακούσουν γιατί έχει πίσω του μια ολόκληρη γενιά», λέει ο Ζιλιέν Ντουρνιόν, οικονομικός διεθυντής της γαλλικής ένωσης καταναλωτών. «Μπορεί να είναι ακόμη στο λύκειο, όμως κατανοεί τη νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας πολύ βαθύτερα από πολλούς δικηγόρους και βουλευτές» προσέθεσε.

Απολογητής κλοπής

Για τους αντιπάλους του, ο Αζίζ Ριντουάν είναι απλώς ένας απολογητής της κλοπής. «Θα μπορούσατε να τον πείτε Ρομπέν των Δασών αν έκλεβε από τους πλούσιους και έδινε στους φτωχούς», είπε ο Πασκάλ Ρογκάρ, διευθυντής της ένωσης θεατρικών συγγραφέων και συνθετών, που είναι υπέρ της προστασίας των δικαιωμάτων.

«Ομως, κατεβάζοντας κανείς μουσική από το Ιντερνετ δεν παίρνει μόνο από τον Τομ Κρουζ και τη Μαντόνα, υπάρχουν πολλοί, μικροί καλλιτέχνες που ζουν από το εισόδημα που τους στερεί ο Αζίζ».

Ο Ριντουάν απασχόλησε για πρώτη φορά τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης το 2004, όταν ίδρυσε τους Audionautes (τους Ηχοναύτες), οργάνωση που προσέφερε νομική υποστήριξη σε όσους κατηγορούνταν για παράνομη διακίνηση μουσικής μέσω Ιντερνετ. Ο Ριντουάν γεννήθηκε στη Γαλλία από Μαροκινούς γονείς, που τώρα έχουν πάρει διαζύγιο. Ζει σε εργατική πολυκατοικία στην περιοχή του Λίγηρα με τη μητέρα του, που δουλεύει ως καθαρίστρια.

Ο Ριντουάν μετείχε στην πρώτη του εκστρατεία στα 12 του χρόνια, διαμαρτυρόμενος απέναντι στην πολιτική της εταιρείας AmericaOnLine, που τότε υποχρέωνε τους χρήστες Ιντερνετ να ανανεώνουν τη σύνδεσή τους με νέο τηλεφώνημα κάθε 30 λεπτά.

Μετά, πρωτοστάτησε στο γαλλικό σκέλος μιας παγκόσμιας εκστρατείας διαμαρτυρίας ενάντια στα διαφημιστικά CD που έστελνε η ΑΟL.

Με άδεια… Σαρκοζί

Επίμονος και διαρκώς χαμογελαστός, ο Ριντουάν εκθέτει τις απόψεις του σε πολιτικούς στην περιφέρειά του, αλλά συχνά και στο Παρίσι. Για να φθάσει στην πρωτεύουσα, χρειάζεται τρεις ώρες ταξίδι με λεωφορείο και τρένο. Στις αρχές Μαΐου, σε περίοδο σχολικών διακοπών, ο Ριντουάν πέρασε πέντε μέρες στο Παρίσι συναντώντας γερουσιαστές και βουλευτές, δίνοντας συνεχώς συνεντεύξεις και οργανώνοντας διαδήλωση μερικών εκατοντάδων νέων στους δρόμους του Παρισιού. «Δεν χρειάζεται πια να γράφω πλαστά σημειώματα για να δικαιολογώ τις απουσίες μου, έχω τη γραπτή άδεια του Σαρκοζί», λέει. Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών είχε δώσει στον Ριντουάν άδεια για να συναντηθεί μαζί του. «Το σημείωμα δεν το έχω καν, το κράτησε ο καθηγητής μου για ενθύμιο».

Ο Ριντουάν, ο οποίος σκοπεύει να σπουδάσει πολιτικές επιστήμες και κλείνει και τα δύο κινητά του στο μάθημα, λέει ότι οι δραστηριότητές του δεν έχουν βλάψει τη μαθητική του σταδιοδρομία.

«Οταν άρχισα να κινώ το θέμα, πολλοί πολιτικοί δεν ήξεραν καν τι σημαίνει «κατεβάζω» μουσική από το Ιντερνετ» λέει. «Συχνά αυτό που κάνω είναι να εξηγώ στους πολιτικούς και στον κόσμο τι κάνουν σήμερα οι μαθητές γυμνασίου όπως εγώ» προσθέτει.

Είναι υπερήφανος…

Οι εχθροί του διαφωνούν. «Ο Αζίζ μού αρέσει πολύ σαν άτομο, όμως δεν πιστεύω ότι εκπροσωπεί όλους τους μαθητές, εκπροσωπεί μόνο τους μαθητές που εμπλέκονται σε πειρατεία», λέει ο Πασκάλ Ρογκάρ.

Κουνώντας το λάπτοπ που συνεχώς κουβαλάει μαζί του, ο Αζίζ λέει: «Είμαι υπερήφανος που «κατεβάζω» μουσική, ταινίες και τηλεοπτικές σειρές από το Ιντερνετ. Αν το σκεφτείτε, η μουσική βιομηχανία θέλει να μετατρέψει εμένα και τους ανθρώπους της γενιάς μου σε εγκληματίες, επειδή δεν προσαρμοζόμαστε στις δικές τους μεθόδους διανομής», προσθέτει, «κατεβάζω πολύ, αλλά ο λόγος είναι ότι οι εναλλακτικές λύσεις που προσφέρουν δεν είναι αρκετά ελκυστικές».

«Το Ιντερνετ είναι ένα υπέροχο μέσο διάδοσης πολιτισμού· γιατί πρέπει εγώ να μείνω έξω επειδή δεν έχω τα οικονομικά μέσα;» λέει. «Το Ιντερνετ για τη δική μου γενιά είναι ό,τι ήταν οι βιβλιοθήκες για τις προηγούμενες».

Σε λογικές τιμές

Ο Ριντουάν δηλώνει πρόθυμος να ανταμείψει τους καλλιτέχνες, αλλά όχι με τις τιμές που ζητούν οι δισκογραφικές εταιρείες. «Στην τιμή που σου χρεώνουν για να αγοράσεις τη μουσική από το Ιντερνετ περιλαμβάνουν και το κόστος κατασκευής και μεταφοράς των CD», λέει. Εξηγεί ότι είτε αγοράσει κανείς τα τραγούδια ενός CD σε άυλη μορφή από το Ιντερνετ είτε αγοράσει το ίδιο το CD, το κόστος είναι παρόμοιο. «Να είστε βέβαιοι ότι τα χρήματα που εξοικονομούν οι εταιρείες δεν τα δίνουν στους καλλιτέχνες».

Ο Ριντουάν υποστηρίζει πως οι καλλιτέχνες και οι εταιρείες μπορούν να αποζημιώνονται για τη διακίνηση μουσικής στο Ιντερνετ μέσω ενός ταμείου που θα εισπράττει χρήματα από τους χρήστες και από τους παροχείς Ιντερνετ ανάλογα με το πόσο δημοφιλές είναι ένα τραγούδι, όπως γίνεται με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς.