ΚΟΣΜΟΣ

Το ακριβό τίμημα για την παροχή βοήθειας από την Τεχεράνη…

Του David Ignatius – Αρθρογράφου της Washington Post και πρώην διευθυντή της International Herald Τribune

ΝΤΟΥΜΠΑΪ. Παραμονή της έκθεσης της επιτροπής Μπέικερ – Χάμιλτον, ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος έθεσε σκληρή προϋπόθεση για την προσφορά βοήθειας από τη χώρα του στη σταθεροποίηση του Ιράκ, λέγοντας ότι η Τεχεράνη δεν ενδιαφέρεται για τέτοια συνεργασία, εκτός κι αν η κυβέρνηση Μπους θέσει χρονοδιάγραμμα αποχώρησης των στρατευμάτων της.

Ο Αλί Λαριτζανί, σύμβουλος σε θέματα ασφαλείας του Ιράν, είπε σε συνέντευξή του ότι πιθανό αμερικανικό σχέδιο για την αποχώρηση των «δυνάμεων κατοχής» από το Ιράκ θα εθεωρείτο «δείγμα αλλαγής στρατηγικής». Σ’ αυτή την περίπτωση, επισήμανε, «το Ιράν θα έτεινε οπωσδήποτε χείρα βοηθείας και θα χρησιμοποιούσε την επιρροή του για να βοηθήσει στην επίλυση του προβλήματος».

Οι παρατηρήσεις του ήταν από τις σαφέστερες που έχω ακούσει για τον τρόπο με τον οποίο το Ιράν βλέπει τον ρόλο του στην περιοχή, μετά την αποτυχία της αμερικανικής επέμβασης στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τον Λίβανο. Το ύφος του ήταν θριαμβευτικό: Κατά την άποψή του, η Αμερική είναι εγκλωβισμένη στο Ιράκ και έχει «άμεση ανάγκη από αλλαγή», ενώ ένα Ιράν με ανανεωμένη αυτοπεποίθηση θέτει εαυτόν ως κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή.

Αναφερόμενος στα πυρηνικά, ο Λαριτζανί είπε ότι τυχόν απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για επιβολή κυρώσεων δεν θα σταματούσε τις προσπάθειες του Ιράν να εμπλουτίσει ουράνιο. «Είναι αναποτελεσματικές», είπε.

Μετά αυτές τις δημόσιες δηλώσεις, ο Λαριτζανί αναφέρθηκε στις αλλαγές που θεωρεί ότι άρχισαν μετά την ήττα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, στις ενδιάμεσες εκλογές. Αν και δεν αναφέρθηκε λεπτομερώς στις συστάσεις της επιτροπής Μπέικερ – Χάμιλτον, υπαινίχθηκε ότι αν η κυβέρνηση Μπους υιοθετούσε την έκκληση για σταδιακή αποχώρηση, το Ιράν θα συμφωνούσε να μετέχει στις συζητήσεις για το Ιράκ και το Αφγανιστάν. Αν και αναφέρθηκε σε αμερικανικό σχέδιο αποχώρησης, ο Λαριτζανί δεν διευκρίνισε πώς θα καλυφθεί το επακόλουθο κενό, ώστε να αποφευχθεί ολοκληρωτικός εμφύλιος πόλεμος.

Οσο για την ιδέα μιας περιφερειακής ειρηνευτικής διάσκεψης με τη συμμετοχή των γειτόνων του Ιράκ, ο Λαριτζανί μού είπε ότι τάσσεται υπέρ μιας μικρότερης ομάδας χωρών, δεσμευμένων με το «νέο πρότυπο» στο Ιράκ, που απορρέει από τις δημοκρατικές εκλογές και το σύνταγμα. «Είμαστε αντίθετοι σε μια φυλετική δημοκρατία» τόνισε.

Ο Λαριτζανί δεν κάνει παζάρι αλλά ακολουθεί πολιτική πραγματιστική, όπως όμως την αντιλαμβάνεται η Τεχεράνη: Το Ιράν είναι επάνω, η Αμερική κάτω και όποια μεταπολεμική διευθέτηση στο Ιράκ θα πρέπει να αντανακλά αυτή την πραγματικότητα. Αυτό είναι το ακριβό τίμημα της βοήθειας της Τεχεράνης.