ΚΟΣΜΟΣ

Θα τηρηθεί σκληρή γραμμή απέναντι στην Τουρκία

Οι αντιθέσεις μεταξύ CDU και SPD στο ζήτημα της τουρκικής υποψηφιότητας αποτελούσαν, την περασμένη εβδομάδα, αντικείμενο πρωτοσέλιδων ρεπορτάζ και κύριων άρθρων στον γερμανικό Τύπο. Οπαδός της σκληρής γραμμής, η Αγκελα Μέρκελ χαιρέτισε την απόφαση των υπουργών Εξωτερικών στις Βρυξέλλες, ενώ ο σοσιαλδημοκράτης υπουργός Εξωτερικών Φρανκ – Βάλτερ Στάινμαγερ, πιο φιλικός έναντι της τουρκικής υποψηφιότητας, απέφυγε το παραμικρό σχόλιο.

Μιλώντας με την προϋπόθεση της ανωνυμίας, κυβερνητικό στέλεχος από το SPD υποστήριζε ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει ανειλημμένες υποχρεώσεις για τη χαλάρωση του οικονομικού αποκλεισμού των Τουρκοκυπρίων» και ότι «το θέμα του απευθείας εμπορίου της Ε.Ε. με τη Βόρεια Κύπρο θα πρέπει να αντιμετωπισθεί, βάσει της συμφωνίας των Βρυξελλών, κατά τους πρώτους μήνες της γερμανικής προεδρίας». Διευκρίνιζε ωστόσο ότι «δόθηκε σαφές μήνυμα προς την Τουρκία ότι οφείλει να εκπληρώσει στο ακέραιο το πρωτόκολλο της Αγκυρας» και ότι «η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και ο σεβασμός των υποχρεώσεών της έναντι της Κύπρου πάνε πακέτο».

Δεν υπάρχει άλλοθι

Από την πλευρά του, ο κ. Βίσμαν τάχθηκε απερίφραστα υπέρ της ειδικής σχέσης Ε.Ε. – Τουρκίας, αντί της πλήρους ένταξης, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι η κυβέρνηση του Μεγάλου Συνασπισμού δεσμεύεται από τη συμφωνία για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων «ανοιχτών σε όλα τα ενδεχόμενα». Κατά τον κ. Βίσμαν, η απόφαση των Βρυξελλών δίνει τη δυνατότητα να επανέλθει το θέμα της συνολικής εκτίμησης γύρω από την πορεία της Τουρκίας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο «οποιαδήποτε στιγμή, ενδεχομένως μετά τις τουρκικές εκλογές». Οσο για το θέμα της οικονομικής απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, τονίζει:

«Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και η κυπριακή κυβέρνηση του κ. Παπαδόπουλου θα μπορούσε να είναι πιο ευέλικτη επί του θέματος. Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να λειτουργήσει ως άλλοθι της Τουρκίας για τη μη εκπλήρωση των δεσμεύσεων του κ. Ερντογάν έναντι της Ενωσης. Σημειώστε ότι το πρωτόκολλο της Αγκυρας, το άνοιγμα των λιμανιών και αεροδρομίων της Τουρκίας, ήταν το ελάχιστο που οφείλαμε να ζητήσουμε από την Αγκυρα, και αυτό το ελάχιστο δεν υλοποιήθηκε. Αν δεν αλλάξει αυτή η στάση, δεν μπορούμε να έχουμε «business as usual» (να συνεχίσουμε σαν να μην τρέχει τίποτα) με την Τουρκία».

Από την πλευρά του, ο κ. Ράικε θεωρεί απίθανο να αναληφθεί συγκεκριμένη δράση από τη γερμανική προεδρία για την άρση της οικονομικής απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων, αν δεν υπάρξει σοβαρή αλλαγή στη στάση της Αγκυρας και εκτιμά ότι, σε περίπτωση δημοψηφίσματος, είναι πολύ πιθανό ότι οι Γερμανοί θα απέρριπταν την τουρκική ένταξη. «Αυτός είναι άλλος ένας λόγος για τον οποίο η Τουρκία οφείλει να πιει το πικρό ποτήρι και να αναγνωρίσει την Κύπρο, αν θέλει να βελτιώσει την εικόνα της στα μάτια των Ευρωπαίων πολιτών. Κάτι τέτοιο θα ήταν μια πολύ θετική εξέλιξη και για τη Γερμανία. Εχουμε πάρα πολλούς Τούρκους μετανάστες, το Βερολίνο είναι η τρίτη σε τουρκικό πληθυσμό πόλη του κόσμου και μας ενδιαφέρουν οι καλές σχέσεις με την Αγκυρα».

Προνομιακή σχέση

Ενδιαφέρον έχει και η απάντηση του κ. Σόιμπλε στο ερώτημα κατά πόσον η ένταξη της Τουρκίας θα διευκόλυνε τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ της Ευρώπης και του μουσουλμανικού κόσμου. «Είναι πολύ σημαντικό να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας με τον μουσουλμανικό κόσμο και την ένταξη των μεταναστών από αυτές τις χώρες στις κοινωνίες μας. Εδώ, η Τουρκία έχει όντως πολύ σημαντικό ρόλο να παίξει. Ωστόσο, το θέμα αυτό δεν σχετίζεται με την ένταξη της Τουρκίας στην Ενωση. Αν ήταν έτσι, τότε θα έπρεπε να εντάξουμε στην Ενωση και την Ινδονησία και τη Μαλαισία.

Προσωπικά ήμουν εδώ και 20 χρόνια υπέρ μιας προνομιακής, εταιρικής σχέσης με την Τουρκία, αντί της πλήρους ένταξης. Ανάλογη σχέση προνομιακής συνεργασίας πιστεύω ότι πρέπει να οικοδομήσουμε με τη Ρωσία. Αποτελεί όμως δεδομένο ότι η Αγκελα Μέρκελ, όταν ήταν ακόμη στην αντιπολίτευση, δήλωσε στον κ. Ερντογάν ότι θα σεβαστεί τις προηγούμενες δεσμεύσεις του γερμανικού κράτους σχετικά με την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας και η δέσμευση αυτή ισχύει πάντα. Αυτή τη στιγμή, δεν είναι η Ενωση που δημιουργεί προβλήματα, αλλά η ίδια η Τουρκία, καθώς δεν εκπληρώνει τις ανειλημμένες υποχρεώσεις της».