ΚΟΣΜΟΣ

Πρωτοποριακή χορηγία ταινίας

Ακόμη κι αν δεν έχεις ασχοληθεί ποτέ με τον κινηματογράφο σοβαρά, έστω σαν κομπάρσος, γνωρίζεις καλά ότι πρόκειται για εξαιρετικά ακριβό σπορ. Παρακολουθούμε ταινίες ανεξάρτητης παραγωγής, χαμηλού προϋπολογισμού, υπερπαραγωγές, κυρίως μπλοκμπάστερ. Δεν θα φανταζόμασταν όμως ότι θα ερχόταν η μέρα που θα ακούγαμε για τη «χορηγία του πλήθους» ή, όπως είναι ο επίσημος όρος στα αγγλικά, το «crowd-funding».

Πάντως στην Αμερική τουλάχιστον, αν έχεις βλέψεις να εξελιχτείς σε έναν πρωτοποριακό κινηματογραφιστή, η καλύτερη συμβουλή είναι να ακούσεις τι σου λέει το κοινό σου, ειδικά αν έχει και τον αριθμό του τραπεζικού σου λογαριασμού. Η Φράνι Αρμστρονγκ, για παράδειγμα, ακτιβίστρια και σκηνοθέτις, βαρέθηκε να περιμένει να συγκεντρώσει τα χρήματα που απαιτούσε η παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ για τις κλιματικές αλλαγές. Οργάνωσε λοιπόν έναν πρωτότυπο «έρανο». Το φιλμ «The age of stupid» είναι έτοιμο και αν κρίνουμε από τον τίτλο, μάλλον θα συζητηθεί πολύ, ακόμη κι αν δεν φτάσει ποτέ στα μέρη μας (αν και πλέον με το Ιντερνετ έχουμε πρόσβαση σχεδόν σε οτιδήποτε κυκλοφορεί).

Η συγκεκριμένη ταινία δεν χρηματοδοτήθηκε από τράπεζες ή μεγάλους εκδοτικούς οργανισμούς, όπως συνηθίζεται. Αλλά από έναν πρωτότυπο μηχανισμό που συγκεντρώνει μετρητά από «κανονικούς» ανθρώπους, οι οποίοι, στη συνέχεια, θα διεκδικήσουν τμήμα του τζίρου. Η σκηνοθέτις της «Εποχής της ηλιθιότητας» θυμάται πως όταν πρωτοκουβέντιασε την ιδέα που είχε με τον δικηγόρο της, εκείνος αντί να την αποθαρρύνει όπως θα περίμενε κανείς, αντιθέτως, της είπε ότι ήταν «ο πιο πρωτότυπος τρόπος οικονομικής ενίσχυσης ταινίας που έχω δει 25 χρόνια που δουλεύω στη συγκεκριμένη βιομηχανία».

Οπως και να ‘χει και η Φράνι Αρμστρονγκ δεν είναι πρωτάρα στον χώρο. Το 1998 έβαλε την υπογραφή της σε ένα ντοκιμαντέρ («McLibel») που κατέγραφε τη δικαστική αναμέτρηση ενός ταχυδρόμου και μιας κηπουρού έναντι αμερικανικού ταχυφαγείου. Πάλι καλά που δεν είχε ανακαλύψει τότε τη λύση της μαζικής χρηματοδότησης…

Η ιδέα είναι απλή. Οι επενδυτές καταθέτουν το λιγότερο 7.000 ευρώ για την παραγωγή του φιλμ και σαν ευχαριστώ εισπράττουν «μετοχές» από το ταμείο στο τέλος. Οχι ότι δεν γίνονται δεκτές και πιο ταπεινές συνεισφορές, από 50 ευρώ και πάνω, σαν απλή ενίσχυση. Η επιστροφή των χρημάτων γίνεται μόνο στην περίπτωση που η ταινία «περπατήσει». Αν μπουσουλήσει και μείνει εκεί, οι επενδυτές μένουν με τον ρομαντισμό τους. Και μπορεί ορισμένοι από αυτούς να είναι εύποροι και να αγαπούν το ποιοτικό, εναλλακτικό σινεμά, μαθαίνουμε όμως ότι έχουν ενδιαφερθεί και γκρουπ ανθρώπων, όπως μια ομάδα χόκεϊ, οι υπάλληλοι ενός κέντρου υγείας, μαμάδες σε δράση. Η Αρμστρονγκ ευελπιστεί να δουν το «The age of stupid» 250 εκατ. άνθρωποι στην Κοπεγχάγη τον Δεκέμβριο, στη συνάντηση για το μέλλον του πλανήτη. Τι κρίμα που δεν θα κόψουν εισιτήριο…