ΚΟΣΜΟΣ

Δεύτερη θητεία με απόλυτη πλειοψηφία κέρδισε ο Μπαρόζο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επικύρωσε χθες, ύστερα από πολλές περιπέτειες, την πενταετή ανανέωση της θητείας του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, εγκρίνοντας την υποψηφιότητά του με 382 ψήφους έναντι 219 και 117 αποχών ή την απόλυτη πλειοψηφία των 376 εδρών του Κοινοβουλίου.

Αν και η ψηφοφορία υπήρξε μυστική, τον Μπαρόζο στήριξαν δημόσια το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), από το οποίο προέρχεται ο ίδιος και στο οποίο ανήκει η Νέα Δημοκρατία, καθώς και οι Φιλελεύθεροι αλλά και μερίδα των Σοσιαλιστών, που αν επισήμως είχαν αποφασίσει να απόσχουν, εμφάνισαν διαρροές τόσο υπέρ όσο και κατά του Πορτογάλου πρώην πρωθυπουργού. Η ευρωπαϊκή Αριστερά και οι Πράσινοι είχαν εκ προοιμίου διευκρινίσει ότι θα τον καταψηφίσουν…

Οι δύο όψεις

Ομως, για τον ίδιο τον Μπαρόζο η χθεσινή ψηφοφορία είχε, πέραν του αποτελέσματός της και δύο άλλες όψεις, μια θετική και μια λιγότερο κολακευτική. Η εξασφάλιση της απόλυτης πλειοψηφίας υπήρξε γι’ αυτόν ιδιαίτερα σημαντική, τόσο για πολιτικούς λόγους όσο και για να σταματήσει κάθε συζήτηση ή ενδεχόμενο να ζητηθεί και νέα ψηφοφορία σε περίπτωση που εγκριθεί από τους Ιρλανδούς η αλλαγή των κοινοτικών κανόνων με τη λεγόμενη Συνθήκη της Λισσαβώνας που, μεταξύ πολλών άλλων, απαιτεί για την επικύρωση την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών αντί της απλής πλειοψηφίας που απαιτείται σήμερα.

Από την άλλη πλευρά, όμως, αυτή η πλειοψηφία ήλθε χάρις στην υποστήριξη που του παρείχαν οι 54 ευρωβουλευτές του αντιευρωπαϊκού κόμματος ECR (Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές) που έχουν δημιουργήσει οι Βρετανοί Συντηρητικοί μαζί με αντιστοίχως αντιευρωπαϊκά κόμματα από την Πολωνία, την Τσεχία και κάποιες άλλες χώρες όπως το Βέλγιο.

Μάλιστα, παρά το μυστικό της ψηφοφορίας, οι «54» έσπευσαν να τον συγχαρούν δημοσίως και να δηλώσουν διά του Πολωνού προέδρου τους, Μικάλ Καμίνσκι, ότι είναι ο «κατάλληλος άνθρωπος για τη θέση» …

Σε κάθε περίπτωση, η ίδια η επικράτηση του Μπαρόζο, αν και μάλλον αναμενόμενη, ήλθε μετά την αναβολή της αρχικά προγραμματισμένης για τον Ιούλιο ψηφοφορίας και αφού ο ίδιος υποχρεώθηκε να καταθέσει στο Κοινοβούλιο εκτενείς προγραμματικές δηλώσεις, αναλύοντας τα σχέδιά του για την ερχόμενη πενταετία. Το μαρτύριό του παρατάθηκε άλλωστε μέχρι το τέλος, καθώς ακόμα και την προηγούμενη εβδομάδα γίνονταν σοβαρές προσπάθειες για εκ νέου αναβολή της, παρά το ότι ουδείς άλλος υποψήφιος υπήρχε για τη θέση και ο ίδιος ο Μπαρόζο είχε ήδη εξασφαλίσει την ομόφωνη στήριξη των κυβερνήσεων.

Από ελληνικής πλευράς, πρέπει να σημειωθεί ότι υπέρ του Μπαρόζο ψήφισαν οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, ενώ οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ «έσπασαν» την κομματική γραμμή του ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος για να τον καταψηφίσουν, όπως άλλωστε τον καταψήφισαν και οι ευρωβουλευτές της Αριστεράς.

Από δε την πλευρά του, ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών, Μάρτιν Σουλτς, υπεδέχθη το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας προειδοποιώντας τον Μπαρόζο πως τον περιμένουν «πολλές νύχτες αγρύπνιας, γιατί η στήριξή του από το Κοινοβούλιο είναι εξαιρετικά εύθραυστη» και το Κοινοβούλιο θα πρέπει, πέραν του ιδίου, να εγκρίνει στους μήνες που έρχονται τόσο τους επιτρόπους έναν έναν όσο και το πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής…

Με όρους πολιτικούς

Οι περιπέτειες του Μπαρόζο, πάντως, η έντονη αμφισβήτησή του από τους Σοσιαλιστές και την Αριστερά, ο εξαναγκασμός του σε προγραμματικές εξαγγελίες, η αναγωγή της μέχρι τούδε σχεδόν τυπικής επικύρωσης από το Ευρωκοινοβούλιο σε μάχη ζωής και θανάτου ίσως δίνουν μιαν άλλη, πολύ σημαντική, υπόσχεση για το μέλλον της Ευρώπης. Ο Μπαρόζο κρίθηκε (και επικρίθηκε) όχι σε προσωπικό επίπεδο ή ως επιλογή της μιας ή άλλης χώρας, αλλά με όρους σχεδόν αμιγώς πολιτικούς, ως «νεοφιλελεύθερος» ή ακόμα «πολιτικά άτολμος» όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση.

Αυτή η κάπως απρόσμενη πολιτικοποίηση μιας διαδικασίας που μέχρι και τον πρώτο διορισμό του, το 2004, εξαντλούνταν σε παρασκηνιακές μάχες Γαλλίας – Βρετανίας – Γερμανίας, αποκτά έτσι πολύ πιο σαφείς πολιτικές παραμέτρους και αυτό ίσως αποδειχθεί μακροπρόθεσμα ιδιαίτερα ωφέλιμο για την Ευρώπη και για την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή…