ΚΟΣΜΟΣ

Σε αναζήτηση συμμάχων ο Ζοζέ Σόκρατες

Τον δύσκολο γρίφο των πολιτικών συμμαχιών, που θα του εξασφαλίσουν μια δεύτερη κυβερνητική θητεία, καλείται να επιλύσει ο ηγέτης των Πορτογάλων Σοσιαλιστών, Ζοζέ Σόκρατες, ύστερα από τη νίκη του στις βουλευτικές εκλογές της Κυριακής, κατά τις οποίες το κόμμα του απέτυχε, ωστόσο, να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία.

Με ποσοστό 36,6% -έναντι 43%, που είχε εξασφαλίσει προ τετραετίας- το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατέλαβε 96 έδρες επί συνόλου 230. Μεγάλος ηττημένος της αναμέτρησης, το συντηρητικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Μανουέλα Φερέιρα Λέιτε, που έλαβε μόλις το 29,1% των ψήφων και 78 έδρες, ενώ οι δημοσκοπήσεις το έφεραν, μέχρι προ δύο εβδομάδων, να βρίσκεται πρακτικά στην ίδια μοίρα με το κυβερνών κόμμα.

Η αποτυχία των συντηρητικών προβάλλει ακόμη μεγαλύτερη, καθώς η κυβέρνηση επωμίστηκε τη διαχείριση της σοβαρής οικονομικής κρίσης, με την ανεργία να εκτοξεύεται στο 9,1%, το υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων 22 χρόνων.

Η έλλειψη αυτοδυναμίας δυσκολεύει τις φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις που έχει εξαγγείλει ο Σόκρατες για την αναδιάρθρωση μιας από τις λιγότερο ανταγωνιστικές οικονομίες της Ευρώπης.

Το εκλογικό αποτέλεσμα ανέδειξε ρήγματα στο δικομματικό σύστημα που κυριαρχεί παραδοσιακά στο πολιτικό σκηνικό της Πορτογαλίας. Το νέο Κοινοβούλιο θα είναι περισσότερο κατακερματισμένο, ύστερα από τη σημαντική δύναμη που σημείωσαν δύο σχηματισμοί στα αντίπερα άκρα του πολιτικού φάσματος: το δεξιό Λαϊκό Κόμμα, το οποίο ανέβηκε από το 7,2% στο 10,5% και το ριζοσπαστικό Αριστερό Μπλοκ, με 10% έναντι 6,3% στις προηγούμενες εκλογές.

Οι Σοσιαλιστές θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία αν οικοδομούσαν συμμαχία με το Αριστερό Μπλοκ και το Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο απέσπασε το 8% των ψήφων. Ωστόσο, το προγραμματικό χάσμα που χωρίζει τη σοσιαλιστική από τη ριζοσπαστική – αντικαπιταλιστική Αριστερά είναι τεράστιο. Από την άλλη πλευρά, ενδεχόμενη συμμαχία Σοσιαλιστών – Σοσιαλδημοκρατών (κάτι που είχε συμβεί και τη δεκαετία του ’80) είναι βέβαιο ότι θα προκαλούσε μεγάλες αντιδράσεις από την πάντα υπολογίσιμη αριστερή πτέρυγα των Σοσιαλιστών. Υπό αυτό το πρίσμα, ο Ζοζέ Σόκρατες θα έχει δύσκολο έργο και περιορισμένα περιθώρια ελιγμών ως εντολοδόχος πρωθυπουργός.