ΚΟΣΜΟΣ

«Αγανακτισμένοι» και στο Ισραήλ

Επί σειρά ετών οι Ισραηλινοί είχαν αποδεχτεί ότι έπρεπε να βάζουν σε δεύτερη μοίρα τα σοβαρά εσωτερικά τους ζητήματα, διότι προείχε η επιβίωση του εβραϊκού κράτους. Οι ανάγκες της ασφάλειας, άλλωστε, προαπαιτούν συλλογική θυσία. Ετσι, καθώς η ποιότητα της εκπαίδευσης έφθινε και οι μισθοί παρέμεναν στάσιμοι, ενώ ο πλούτος συγκεντρωνόταν σε ολοένα και λιγότερα χέρια, η πολιτική πίεση από κάτω προς τα πάνω ήταν μηδαμινή. Ηταν κοινός τόπος ότι το Ιράν, το ριζοσπαστικό Ισλάμ και η παλαιστινιακή βία αποτελούσαν τις μοναδικές πραγματικές απειλές.

Σε διάστημα δύο εβδομάδων, το κλίμα της συναίνεσης μετριάστηκε από την ανάδυση ενός κινήματος διαμαρτυρίας για το κόστος διαβίωσης. Σήμερα, ένα σημαντικό τμήμα της ισραηλινής κοινής γνώμης εκφράζει έντονη δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι, ενώ η χώρα πλουτίζει, ο μισθός του μέσου Ισραηλινού μόλις μετά βίας καλύπτει τις βασικές ανάγκες μιας οικογένειας. Ετσι, το φαινομενικά μικρό κίνημα που ιδρύθηκε από νέους ανθρώπους στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, με αφορμή το κόστος στέγασης, προσέλαβε διαστάσεις μαζικού κινήματος, με τους αναλυτές να κάνουν λόγο για τη σοβαρότερη πολιτική εξέλιξη των τελευταίων ετών.

Σε μια από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην ιστορία της χώρας, πάνω από 150.000 πολίτες βγήκαν το βράδυ του Σαββάτου στους δρόμους απαιτώντας κοινωνική δικαιοσύνη. Ουδείς μπορεί να προβλέψει με σιγουριά τον αντίκτυπο των κινητοποιήσεων. Θεωρείται δεδομένο, για παράδειγμα, πως μια τρομοκρατική επίθεση θα τερματίσει το κίνημα των «Αγανακτισμένων» του Ισραήλ εν τη γενέσει του. Προς το παρόν, επίσης, δεν διαθέτει τη δυναμική που απαιτείται προκειμένου να «ρίξει» την κυβέρνηση Νετανιάχου.