ΚΟΣΜΟΣ

Τι γράφει ο ξένος Τύπος

CORRIERE DELLA SΕRΑ

Η πολιτική Μόντι

Υπό τη δαμόκλειο σπάθη των αγορών, έρχεται στο επίκεντρο του διαλόγου το πραγματικό ζήτημα της πολιτικής στην Ιταλία. Τι θα κάνουν άραγε αυτοί που θα διαδεχθούν την κυβέρνηση Μόντι; Θα συνεχίσουν τις μεταρρυθμίσεις ή θα αλλάξουν πορεία; Από την απάντηση στην ερώτηση αυτή, θα εξαρτηθεί και η πορεία των spread. Ωστόσο, ουδείς γνωρίζει πώς θα κυβερνηθεί η χώρα μας από την επόμενη άνοιξη και μετά. Στους γεωγραφικούς χάρτες για τους ξένους επενδυτές, στο σημείο της Ιταλίας, μετά την άνοιξη του 2013, είναι γραμμένη η φράση, «άγνωστη χώρα».

Η αλήθεια όμως είναι ότι θα πρέπει να δώσουμε εγγυήσεις και για το μέλλον μας. Το παραδέχτηκε ο πρωθυπουργός Μάριο Μόντι, το παραδέχτηκε και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο. Στο επίκεντρο αυτού του διαλόγου δεν βρίσκεται μόνον ο μπερλουσκονικός Λαός της Ελευθερίας (PdL) αλλά και το κεντροαριστερό δημοκρατικό κόμμα DS. Κυρίως μετά την επιστολή που έστειλαν 15 συνιστώσες αυτού του κόμματος στην Corriere, με την οποία ζητούν, να συνεχιστεί η πολιτική Μόντι μετά τις εκλογές του ερχόμενου έτους. Είναι λογικό αυτή η συζήτηση να αρχίζει από το Δημοκρατικό κόμμα, δεδομένου ότι σε αυτό δίνουν προβάδισμα οι δημοσκοπήσεις.

Η ύβρις του Σίτι

Στο Σίτι του Λονδίνου επικρατεί βαθιά ανησυχία για το τελευταίο πλήγμα στη φήμη του τραπεζικού κλάδου και ο φόβος ότι το Λονδίνο θα γίνει λιγότερο ελκυστικό ως χρηματοπιστωτικό κέντρο. H άνοδος και η πτώση των μεγάλων τραπεζών είναι μια οικεία συνέπεια της ύβρεως στο Σίτι. Επειτα από πέντε χρόνια διαρκούς συναγερμού, ίσως το σκάνδαλο χειραγώγησης των επιτοκίων Libor να ξύπνησε τους τραπεζίτες. Τα χρόνια της ακμής πέρασαν και το μέλλον των τραπεζών εξαρτάται από το αν θα βρουν το σωστό νέο μοντέλο και την αρμόζουσα κουλτούρα. Οι αποκαλύψεις καταδεικνύουν την ανάγκη για θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις στις μεθόδους διακυβέρνησης του τραπεζικού κλάδου. H αλλαγή πρέπει να είναι πραγματική, όχι διακοσμητική. Το Σίτι πρέπει να σταματήσει να δίνει στους αποφοίτους των καλύτερων πανεπιστημίων τη δυνατότητα γρήγορου πλουτισμού. H επιδημία των υπερβολικών αμοιβών υπονομεύει τη βασική αρχή του καπιταλισμού που είναι η ανταμοιβή της ανάληψης επενδυτικού κινδύνου. Οι επαγγελματίες διαχειριστές πρέπει να αμείβονται αλλά δεν μπορούν οι αμοιβές τους να προσεγγίζουν τα κέρδη που θα είχαν αν επένδυαν δικό τους κεφάλαιο, χωρίς το ανάλογο ρίσκο.