ΚΟΣΜΟΣ

Μικρές ανακαλύψεις και μικρά εγκλήματα στη Furniture Fair

Μιλανο. Ορισμένα πράγματα είναι προτιμότερο να τα αφήνουμε στους επαγγελματίες: τα υδραυλικά, τις λαπαροσκοπικές επεμβάσεις, την οδοντιατρική. Κρίνοντας από την απόπειρα του Λένι Κράβιτζ να πλασάρει τον εαυτό του σαν ροκ σταρ που έγινε ντιζάινερ στο Furniture Fair στο Μιλάνο τον Απρίλιο, ο σχεδιασμός επίπλων ίσως να είναι ένα από αυτά.

Καλύπτοντας μια καρέκλα του Φίλιπ Σταρκ με ψεύτικο δέρμα πύθωνα και δέρματα ζώων, δεν σημαίνει ότι δημιουργείς φοβερό ντιζάιν, αν και μπορεί να είναι ένας θρίαμβος προώθησης, όπως απέδειξε ο κ. Κράβιτζ όταν η συνεργασία του με τον κατασκευαστή επίπλων από το Μιλάνο, Kartell, εμφανίστηκε σε όλα τα ιταλικά Μέσα. Αλλά λέει πολλά πράγματα για την έκθεση -τη μεγαλύτερη διοργάνωση επίπλων της χρονιάς για το Μιλάνο και την παγκόσμια σκηνή ντιζάιν- έτσι ώστε το συγκεκριμένο πρότζεκτ να μην ήταν τελικά το πιο χαζό έκθεμα.

Υπήρχε σκληρός ανταγωνισμός γι’ αυτή τη διάκριση. Ενας νέος σχεδιαστής παρουσίασε μια παράσταση «Occupy My Sofa», ίσως χωρίς να γνωρίζει ότι οι ακτιβιστές από το Κίνημα Occupy μπορεί να έχουν αντίρρηση να χρησιμοποιείται το όνομά τους για να πουλήσει έπιπλα. Ο Γάλλος αρχιτέκτονας Ζαν Νουβέλ επέλεξε να εκθέσει αρκετά αγάλματα με τον εαυτό του, σε αληθινή διάσταση, σαν εγκατάσταση για τη σουηδική εταιρεία Bolon. Και ο Ολλανδός καλλιτέχνης Joep van Lieshout από το Atelier Van Lieshout επέλεξε το «WWIII» (όπως Παγκόσμιος Πόλεμος) σαν τον τίτλο για μια έκθεση με τα βιομηχανικά πρότζεκτ του.

Υπήρχαν σχετικά λίγα χαρακτηριστικά προϊόντα που ξεχώρισαν, αλλά πολλές ενδιαφέρουσες εξελίξεις – πολλές από τις οποίες προήλθαν από μικρές, συχνά οικογενειακές εταιρείες κατασκευαστών που λειτουργούν σαν βιομηχανικοί τεχνίτες, δίνοντας έμφαση σε εξαιρετικά συγκεκριμένα υλικά ή τεχνικές παραγωγής.

Η γιαπωνέζικη εταιρεία πορσελάνης Arita δημιούργησε τη Χρωματιστή Πορσελάνη, μια όμορφη σειρά από πιάτα, μπολ, τσαγιέρες και βάζα, σχεδιασμένα από την ολλανδική ομάδα Scholten & Baijings, της οποίας η δουλειά χαρακτηρίζεται από τη χρήση χρώματος. Ο χαρακτηριστικός συνδυασμός από ζωντανές αποχρώσεις και ζαχαρωμένα παστέλ έμοιαζε υπέροχος πάνω στην πολύτιμη πορσελάνη της Αrita.

Μια άλλη οικογενειακή εταιρεία από την Ιταλία, η Salvatori, που δουλεύει με μάρμαρο και πέτρα, παρουσίασε μία από τις νέες τεχνικές, με τον ντιζάινερ Ρον Ζιλάντ από το Ισραήλ, δίνοντας σε μάρμαρο καμπύλο σχήμα για τη σειρά από πάγκους με την ονομασία Μαλακό Μάρμαρο (Soft Μarble).

Ενας από τους βασικούς κατασκευαστές, η ελβετική Vitra, παρουσίασε το Corniche, ένα νέο τρόπο έκθεσης και αποθήκευσης που δημιούργησαν οι Γάλλοι Ronan και Erwan Bouroullec. Φτιαγμένο από γυαλιστερό πλαστικό A.B.S., κάθε Corniche δημιουργεί ένα μικρό ράφι, πάνω στο οποίο, αντικείμενα μπορούν να αναδειχθούν και να αποθηκευθούν με ασφάλεια.

Το καλύτερο παιχνίδι της έκθεσης ήταν το Rocky, ένα πλαστικό, κουνιστό αλογάκι, από τον Αυστραλό ντιζάινερ Μαρκ Νιούσον, φτιαγμένο για την ιταλική εταιρεία Μagis.

Αλλά το τεχνολογικό αστέρι της εβδομάδας ήταν η τρισδιάστατη εκτύπωση, ένα πολύ γρήγορο, ακριβές σύστημα από παραγωγή κατόπιν παραγγελίας. Μέχρι τώρα η εκτύπωση 3D έχει εφαρμοστεί με επιτυχία κυρίως σε μικρή κλίμακα. Αλλά υπάρχει τόσο ενδιαφέρον για την τεχνολογία ώστε η βιομηχανία επίπλων να επιταχύνει τις προσπάθειές της ώστε να την εφαρμόσει σε μια πιο φιλόδοξη βάση – ίσως να προλάβει την έκθεση της επόμενης χρονιάς. Σε αυτήν την περίπτωση, ποιος χρειάζεται δέρμα φιδιού;