ΚΟΣΜΟΣ

Τι γράφει ο ξένος Τύπος

THE NEW YORK ΤΙΜΕS

Διαμάχη ταυτότητας

Την περασμένη εβδομάδα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντήθηκαν στο Βερολίνο εν μέσω νέων ενδείξεων για επιδείνωση της κρίσης και δείχνοντας να συμφωνούν στο ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να φύγει από το ευρώ μέσα σ’ ένα χρόνο – κίνηση που θα είχε τρομερές επιπτώσεις για το νόμισμα.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι πίσω από την κρίση, από τη διαφθορά και τη συλλογική ανευθυνότητα στην Ελλάδα έως την ακαμψία των ευρωπαϊκών θεσμών και την προβληματική ιδέα μιας νομισματικής ένωσης χωρίς δημοσιονομική ένωση.

Η ευρωπαϊκή κρίση χρέους δεν είναι μόνο οικονομική κρίση: είναι μια κλιμακούμενη διαμάχη ταυτότητας – μια εθνική διαμάχη. Η Ενωση ήταν μια πολιτική σύλληψη, σχεδιασμένη για να κατευνάσει τη φιλοπόλεμη Γερμανία. Η οικονομική εξάρτηση και η κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν από τους θεσμούς, καθώς οι Ευρωπαίοι θα επωφελούνταν από την οικονομική ευημερία που θα δημιουργούσε η ενοποίηση.

Η Ε.Ε. όμως έχει χάσει τη λάμψη της. Χάνει τον ρυθμό της και γερνάει. Το αποτέλεσμα είναι φαύλος κύκλος. Καθώς οι εθνικές ταυτότητες επιστρέφουν, οι εθνικές διαφορές είναι πιο προφανείς.

CΟRRΙΕRΕ DELLA SΕR

Φιλόδοξοι στόχοι

«Να αντιμετωπίσουμε την κρίση και να ενισχύσουμε την ευρωπαϊκή ενοποίηση». Αυτοί είναι οι δύο φιλόδοξοι στόχοι που έθεσαν η Γερμανία και η Γαλλία στο Βερολίνο, ανακοινώνοντας τη δημιουργία μιας ομάδας εργασίας η οποία θα παρουσιάσει κοινές θέσεις στο Συμβούλιο της Ε.Ε., τον ερχόμενο Οκτώβριο. Λίγες ημέρες μετά τη σύνοδο κορυφής μεταξύ της Αγκελα Μέρκελ και του Φρανσουά Ολάντ, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και ο Πιερ Μοσκοβισί βάφτισαν αυτό που το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel είχε ήδη αποκαλέσει «νέα συμμαχία». Το πόσο κοινή είναι η γλώσσα του Βερολίνου και του Παρισιού αποδεικνύεται και από τό μήνυμα του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, ο οποίος έκανε λόγο για την ανάγκη «σημαντικής ανάπτυξης στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη», με στόχο να αντισταθμίσει «τη γενική αδυναμία της οικονομικής ανάπτυξης».

Πέραν ωστόσο του μέλλοντος, το παρόν είναι αυτό που καλεί τους ηγέτες της Γερμανίας και της Γαλλίας να ασχοληθουν με ζητήματα επείγοντα, όπως η κρίση στην Ελλάδα και την Ισπανία. Και ως προς αυτά τα ζητήματα, διεφάνη ότι οι δύο πρωτεύουσες υιοθετούν γραμμή όσο γίνεται πιο αποδεκτή από τη γαλλική και τη γερμανική πλευρά.