ΚΟΣΜΟΣ

Η Μέρκελ υπέρ κοινής γραμμής στα εμβόλια

i-merkel-yper-koinis-grammis-sta-emvolia-561339721

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ – ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Την κοινή στρατηγική της Ε.Ε. για τα εμβόλια υπερασπίστηκε η Αγκελα Μέρκελ, μιλώντας χθες σε διαδικτυακή εκδήλωση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για το μέλλον της Ευρώπης, μαζί με τον επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΕΛΚ Μάνφρεντ Βέμπερ. Η συζήτηση για την πολιτική προμήθειας των εμβολίων είναι πολύ διαφορετική στη Μάλτα, στη Βουλγαρία ή στη Λετονία από αυτήν που γίνεται στη Γερμανία, τόνισε η κ. Μέρκελ. «Αν υπήρχε ανταγωνισμός για την προμήθεια μεταξύ των ισχυρών και των πιο μικρών χωρών, αυτό θα ήταν άδικο και θα διατάρασσε πραγματικά την Ε.Ε.», υπογράμμισε, αποδεχόμενη ότι η διαδικασία «έχει γίνει κάπως πιο αργή».

Η κ. Μέρκελ ανέδειξε το γεγονός ότι επεκτείνεται η δυνατότητα παραγωγής εμβολίων σε πολλές χώρες της Ε.Ε. (Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ισπανία). Η αυτονομία στην παραγωγή εμβολίων «είναι κάτι που πρέπει να επιδιώξουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όχι η κάθε χώρα ατομικά», προσέθεσε. Υπενθύμισε ότι οι εξαγωγές από ευρωπαϊκά εργοστάσια έχουν συμβάλει ζωτικά στην επιτυχία της εκστρατειών εμβολιασμού σε χώρες όπως το Ισραήλ, ενώ άσκησε κριτική στα κράτη-μέλη που έχουν προμηθευθεί και χρησιμοποιούν εμβόλια από τη Ρωσία και την Κίνα, τα οποία δεν έχουν εγκριθεί κεντρικά από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων. «Πρέπει να μιλάμε με μία φωνή στα θέματα αυτά», τόνισε.

Η καγκελάριος, παράλληλα, αναγνώρισε τις αδυναμίες της ευρωπαϊκής απάντησης στην πανδημία. «Δεν ήμαστε επαρκώς προετοιμασμένοι», παραδέχθηκε, σημειώνοντας ότι η Ε.Ε. δεν είχε τις αναγκαίες αρμοδιότητες και λέγοντας ότι «ιδανικά θα έπρεπε να είχαμε μια κοινή ευρωπαϊκή προσέγγιση στα lockdowns και στα περιοριστικά μέτρα». Δήλωσε, μάλιστα, ανοικτή στο ενδεχόμενο να προωθηθεί αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών, εάν κριθεί αναγκαίο, για να μπορέσει η Ε.Ε. να δρα πιο συντονισμένα και αποτελεσματικά σε θέματα υγείας.

Στην εξωτερική πολιτική, η κ. Μέρκελ υπεραμύνθηκε της ευρωπαϊκής πολιτικής απέναντι στη Ρωσία, τόσο στο ουκρανικό ζήτημα όσο και στην υπόθεση Ναβάλνι, και στάθηκε στις αρετές της ομοφωνίας ως μεθόδου λήψης αποφάσεων. Απαιτείται «μεγάλη ευαισθησία» στις προτεραιότητες του κάθε κράτους-μέλους, είπε, μιλώντας για μια «συνεχή μάχη μεταξύ αποτελεσματικότητας και ανεκτικότητας». Δεν είναι όμως «ποτέ καλό» όταν, λόγω της επιταγής της ομοφωνίας, «ένα ζήτημα καθίσταται όμηρος άλλων, όπως έγινε με την Κύπρο και τη Λευκορωσία». 

Υπερασπιζόμενη τις μακρόσυρτες ευρωπαϊκές διαδικασίες, πάντως, είπε ότι υπάρχουν κοινωνίες που χαρακτηρίζονται από «σκληρή πόλωση», όπως οι ΗΠΑ, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται πλειοψηφικά: «Αν, όμως, θέλεις να πετύχεις συναίνεση, η ταχύτερη οδός δεν είναι αναγκαστικά η καλύτερη». Τέλος, σχετικά με τον διάδοχό της, Αρμιν Λάσετ, είπε ότι είναι ένας πολιτικός ταγμένος στην Ευρώπη και στη γαλλογερμανική συνεργασία.