ΚΟΣΜΟΣ

Ο Μπάιντεν αφήνει το Ιράκ και το Ιράν κερδίζει

o-mpainten-afinei-to-irak-kai-to-iran-kerdizei-561448894

ΒΑΓΔΑΤΗ. Ερωτήματα για το μέλλον του Ιράκ δημιουργεί η απόφαση της κυβέρνησης Μπάιντεν να αποσύρει το σύνολο των αμερικανικών μάχιμων δυνάμεων από τη χώρα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, με κάποιους ειδικούς να εκτιμούν ότι η κίνηση αυτή της Ουάσιγκτον μπορεί να επιτρέψει ακόμη και την επανεμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους, σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC. Οι ΗΠΑ διαθέτουν πλέον μόλις 2.500 στρατιώτες στο Ιράκ και μικρό αριθμό ανδρών των ειδικών δυνάμεων, αφιερωμένων σε επιχειρήσεις κατά του Ι.Κ. Με παρουσία σε τρεις μόλις στρατιωτικές βάσεις, οι Αμερικανοί συνεχίζουν να γίνονται στόχος πυρών όλμου, ρουκετών και μη επανδρωμένων βομβαρδιστικών drones από υποστηριζόμενες από το Ιράν σιιτικές πολιτοφυλακές. Η συνέχεια της αμερικανικής παρουσίας στο Ιράκ είναι προβληματική και αμφιλεγόμενη. Ιρακινοί σιίτες πολιτικοί, πολλοί από αυτούς υποστηριζόμενοι από την Τεχεράνη, απαιτούν την αποχώρηση των Αμερικανών, ιδιαίτερα μετά τη δολοφονία στη Βαγδάτη του επικεφαλής των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης, υποστράτηγου Κάσεμ Σουλεϊμανί τον Ιανουάριο του 2020.

Ευοίωνες προοπτικές

Οι μακροπρόθεσμες προοπτικές για την Τεχεράνη στο Ιράκ είναι ευοίωνες. Η ισλαμική δημοκρατία προσπαθεί από το 1979 να απομακρύνει τις δυνάμεις των ΗΠΑ από τη ζώνη επιρροής της, διεκδικώντας τη γεωστρατηγική πρωτοκαθεδρία σε αυτή. Παρότι το Ιράν απέτυχε να συρρικνώσει την αμερικανική επιρροή στον Περσικό Κόλπο, η ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν ως αποτέλεσμα της εισβολή των ΗΠΑ το 2003 αφαίρεσε από την εξίσωση το σημαντικότερο πρόσκομμα στην ιρανική εξάπλωση.

Εκτοτε, η Τεχεράνη αξιοποιεί τις σιιτικές πολιτοφυλακές ως κρατικές δυνάμεις ασφαλείας στο Ιράκ, ενώ οι σύμμαχοί της διαθέτουν ισχυρή φωνή στο Κοινοβούλιο της Βαγδάτης. Ο εμφύλιος στη Συρία δημιούργησε και αυτός σημαντικές ευκαιρίες για το Ιράν, ενώ στον γειτονικό Λίβανο, η σύμμαχος της Τεχεράνης, η σιιτική Χεζμπολάχ, έχει αναδειχθεί στον ισχυρότερο πολιτικό παράγοντα στη χώρα.

Η ιρανική ηγεσία μοιάζει να έχει υιοθετήσει μακροπρόθεσμη στρατηγική, βασισμένη στην υπομονή. Διατηρώντας την πίεση στη Μέση Ανατολή, η Τεχεράνη εκτιμά ότι η περιοχή θα καταστεί υπερβολικά δαπανηρή και πολιτικά επικίνδυνη για τις ΗΠΑ, οδηγώντας την Ουάσιγκτον σε οριστική στρατιωτική απεμπλοκή.