GOOD LIFE

Οι «ψεκασμένοι» της φιλοζωίας

Γιώργος Φραντζεσκάκης

© Shutterstock

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: K9

Πρώτα είχαμε το barf, τη διατροφική μόδα της ωμοφαγίας στα κατοικίδια, που χρύσωσε τις τσέπες των κτηνιάτρων (αν και οι ίδιοι θα προτιμούσαν να μας τα παίρνουν αλλιώς, γιατί τα αγαπάνε τα δύσμοιρα). Έπειτα, ανεβάσαμε τον πήχη με την πεποίθηση ότι τα σκυλιά μπορούν να γίνουν βίγκαν. Και η τριπλέτα συμπληρώθηκε με τη μεταφορά του αντιεμβολιαστικού κινήματος από τους ανθρώπους στα ζώα. Συνεπώς, σε ποιον θα έκανε εντύπωση η τελευταία σταυροφορία των «ψεκασμένων»; Όχι σ’ εμένα. Φαντάζομαι ούτε και σ’ εσάς.

Όσο πλησιάζουμε στο καλοκαίρι, τόσο πληθαίνουν στα social media οι τρομολαγνικές «προειδοποιήσεις» για το εμβόλιο κατά του καλαζάρ. Δύο εβδομάδες τώρα διαβάζω ό,τι κυκλοφορεί σε ευφάνταστα fake news: «Οι πιθανότητες να αρρωστήσει ο σκύλος από το εμβόλιο πλησιάζουν το 50%»! «Το εμβόλιο δεν δοκιμάστηκε ποτέ στο εργαστήριο· οι εταιρείες το κυκλοφόρησαν με σκοπό να κάνουν πειραματόζωα τα δικά μας σκυλιά». Και το κορυφαίο: «Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά του καλαζάρ. Οι κτηνίατροι τα έχουν κάνει πλακάκια με τις εταιρείες για να μας χρεώνουν μόνο την ελπίδα. Και αν ο σκύλος μας προσβληθεί από καλαζάρ, μας λένε “δυστυχώς, έπεσε στο μικρό ποσοστό των ζώων που δεν αναπτύσσουν ανοσία”». 

Θεωρώ μεγάλη κατάντια –και ο νομοθέτης πρέπει κάποτε να το συμπεριλάβει στην παθητική κακοποίηση– να αναγκάζεις ένα ζωντανό που σε εμπιστεύεται με τη ζωή του να τρώει φαγητό προορισμένο για μηρυκαστικά, να του στερείς τις πιθανότητες να ζήσει υγιές και χωρίς ασθένειες που έχουν εξαφανιστεί από την επιστήμη και, όταν αρρωσταίνει, να του κάνεις ομοιοπαθητική θεραπεία, φυτοθεραπεία, ξόρκια ή βουντού, αφήνοντάς το να λιώνει αβοήθητο μέχρι το τέλος.

Κατάντια για το ανθρώπινο είδος, με θύμα τον πιο πιστό του σύντροφο και θύτες ζηλωτές φανατικούς που, όταν αποτυγχάνουν να προσηλυτίσουν τον διπλανό τους, βρίσκουν την εύκολη λύση: να την πληρώσει ο σκύλος τους. 

Το εμβόλιο για το καλαζάρ υπάρχει από το 2012. Όταν πρωτοεμφανίστηκε, οι κτηνίατροι δήλωναν «συγκρατημένα αισιόδοξοι». Όπως έπρεπε, μέχρι να δοκιμαστεί έμπρακτα η αποτελεσματικότητα και τα ποσοστά των πιθανών παρενεργειών του. Σήμερα, επτά χρόνια μετά, με ποσοστό επιτυχίας πάνω από το 90% και παρενέργειες στο όριο του στατιστικά ασήμαντου, ο μόνος λόγος για να μην εμβολιάσετε το σκυλί σας κατά της ασθένειας που σαρώνει στις χώρες της Μεσογείου (εμείς είμαστε αυτοί)με υψηλό ποσοστό αδέσποτων ζώων (πάλι εμείς) είναι η βλακεία. Η απύθμενη βλακεία, που καμουφλάρεται πίσω από την «εναλλακτικότητα», τη συνωμοσιολογία, το «εγώ ξέρω καλύτερα» και το «άκουσα από έναν φίλο ενός γνωστού ενός φίλου του ότι ο σκύλος του έκανε το εμβόλιο και πέθανε». 

Τα εμβόλια είναι το μεγάλο δώρο της ιατρικής επιστήμης στην ανθρωπότητα. Το γεγονός ότι κρατάνε και τα ζώα μας υγιή είναι έξτρα μπόνους. Τα ιατρικά πρωτόκολλα πρόληψης δεν υπάρχουν για να τα κρίνει ο κάθε αδαής, που δεν θα περνούσε τεστ χημείας ΣΤ΄ Δημοτικού. Υπάρχουν για να απαλλάσσουν τις ζωές μας από οτιδήποτε, πριν από μερικές δεκαετίες, θα μας έστελνε αδιάβαστους. 

Όσο για το εάν το εμβόλιο είναι ακριβό, μία απάντηση υπάρχει μόνο. Είναι πολύ φθηνότερο, σε χρήμα, πόνο και αναστάτωση, από τη θεραπεία για το καλαζάρ. Όσοι έχουν χάσει ζώο ξέρουν. ■

Περιοδικό "Κ"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ