Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η αγωνία της πρώτης (εκλογικής) φοράς

Κύριε διευθυντά
Πρόσφατα απέκτησα το δικαίωμα του εκλέγειν. Συνεπώς, στις επικείμενες ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου έχω την υποχρέωση να επιλέξω τους πιο άξιους να εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια και τους πιο ικανούς για να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των ευρωπαϊκών προβλημάτων. Για τον λόγο αυτό λοιπόν, ασχολήθηκα επισταμένως με τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις. Μετ’ απορίας όμως και λύπης, γρήγορα συνειδητοποίησα πως οι πολιτικές δυνάμεις, ενώ θα έπρεπε να παρουσιάζουν το σχέδιό τους για την Ευρώπη, εστιάζουν το ενδιαφέρον τους αποκλειστικά στην ελληνική πολιτική σκηνή, σαν να επρόκειτο για εθνικές εκλογές. Τόσο ο κύριος Τσίπρας όσο και ο κύριος Μητσοτάκης υπόσχονται φορολογικές ελαφρύνσεις, ασφάλεια στις πόλεις, επιδόματα και θέσεις εργασίας ξεχνώντας να θίξουν τα ουσιαστικά ζητήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Πέραν τούτου, στις ευρωεκλογές αρμόζει να προβάλλονται κυρίως οι υποψήφιοι για το Ευρωκοινοβούλιο. Αντ’ αυτού οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων συγκεντρώνουν όλα τα βλέμματα.

Αλλά και οι ίδιοι οι αρχηγοί, καθημερινά αλληλοκατηγορούνται, παρερμηνεύουν αμφότεροι τα λόγια του αντιπάλου τους, προσπαθούν να κατευθύνουν την κοινή γνώμη προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση και χρησιμοποιούν στις κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις τους προσβολές και ύβρεις.

Μάλιστα, στις κοκορομαχίες τους δεν διστάζουν να εμπλέξουν τις οικογένειες και τις προσωπικές τους στιγμές. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι νέοι οφείλουν να δράσουν δυναμικά για να μεταβάλουν την υφιστάμενη κατάσταση και να γίνουν αρωγοί στη διαμόρφωση της Ευρώπη των ευκαιριών, της ευημερίας και της προόδου. Ας τους αφουγκραστούν και οι αρμόδιοι...

Ιωαννης Καραμητσανης, Μαθητής Γ΄ Λυκείου

Ο φόβος στην πόλη και οι υποψήφιοι

Κύριε διευθυντά
Στις 14/5/2019 και ώρα 17.30 παραβρεθήκαμε στην προγραμματισμένη εκδήλωση της Κίνησης Πολιτών Κολωνακίου με θέμα «Κολωνάκι και Τοπική Αυτοδιοίκηση: Mία δύσκολη σχέση». Προσκεκλημένοι στην εκδήλωση ήσαν οι υποψήφιοι δήμαρχοι Αθηναίων, Κ. Μπακογιάννης, Π. Γερουλάνος, Ν. Ηλιόπουλος και Ν. Σοφιανός. Η εκδήλωση διοργανώθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων στην Ακαδημίας και οι τέσσερις υποψήφιοι αποδέχθηκαν την πρόσκληση.

Μέχρι τις 18.00 η αίθουσα είχε γεμίσει με ενδιαφερόμενους πολίτες μεταξύ των οποίων και αρκετοί ηλικιωμένοι κάτοικοι της περιοχής (η ποιήτρια κ. Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ εμφανίσθηκε υποβασταζόμενη), καθώς και αρκετοί υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι που μοίραζαν τα φυλλάδιά τους. Κάποια στιγμή εν μέσω μιας γενικότερης αναστάτωσης η πρόεδρος της Κίνησης μας ανακοίνωσε ότι οι υποψήφιοι δεν θα εμφανίζονταν, αλλά αντίθετα θα τους εκπροσωπούσαν τρεις κύριοι και μία κυρία.

Αφού έλαβαν θέσεις στο πάνελ, οι εκπρόσωποι άρχισαν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας να λογομαχούν για το ποιος εκ των τεσσάρων υποψηφίων δημάρχων είχε αποφασίσει πρώτος να μην παρευρεθεί στην εκδήλωση συμπαρασύροντας και τους άλλους τρεις. Τελικά από τα συμφραζόμενα, το αποσβολωμένο κοινό διαπίστωσε ότι ο λόγος της απουσίας των υποψηφίων ήταν ότι φοβήθηκαν να κυκλοφορήσουν στην πόλη για την οποία θέτουν υποψηφιότητα για να εκλεγούν δήμαρχοι, καθώς στις 19.00 προγραμματιζόταν στα Προπύλαια εκδήλωση συμπαράστασης  στον Κουφοντίνα. Κάποιοι από το κοινό άρχισαν να αποχωρούν αποδοκιμάζοντας. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι ο ένας εκ των υποψηφίων είχε δηλώσει πρόσφατα σε επίσκεψη στα Εξάρχεια ότι τους αναρχικούς «τους έχει γραμμένους», ο άλλος δηλώνει ότι ως δήμαρχος σκοπεύει να ανοίξει το γραφείο του «στον δρόμο» και ο τρίτος βρισκόταν, σύμφωνα με τα λεγόμενα του εκπροσώπου του,  λίγο πριν από την έναρξη της εκδήλωσης δύο τετράγωνα μακριά από το Πνευματικό Κέντρο, περιμένοντας να δει τι θα έκαναν οι υπόλοιποι.

Η είδηση της ημέρας; Ο μελλοντικός δήμαρχος της Αθήνας, όποιος εκ των τεσσάρων κι αν είναι αυτός, φοβάται να κυκλοφορήσει στην πόλη του.

Δεσποινα Βλαμη, Ιστορικός

Υποχρεωτική ψήφος και περί αποχής

Kύριε διευθυντά
Από όλες τις χώρες της Δύσης με δημοκρατικό πολίτευμα, η Ελλάδα ξεχωρίζει αρνητικά στην υποχρεωτικότητα της ψήφου. Είναι πασιφανώς αντισυνταγματική διότι: 1. Δεν νοείται υποχρεωτικό δικαίωμα. Σχήμα οξύμωρο. 2. Δεν μπορείς να υποχρεώσεις πολίτη με δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι να το ασκήσει. Αυτό στα καθ’ ημάς συνέβη μόνο επί χούντας με τα δημοψηφίσματα του 1968 και του 1973. Ο κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος πολίτης έχει κρίση, είναι ενήλικος και εφόσον σέβεται τους νόμους, οι τελευταίοι δεν μπορεί να μη σέβονται εκείνον.

Καταλαβαίνω το άγχος των πολιτικών για το ποσοστό αποχής, αλλά δεν έχουν δικαίωμα να νομοθετούν εις βάρος του λαού και από την άλλη να επικαλούνται τις δημοκρατικές τους ευαισθησίες. Υποκρισία μεγάλη. Ακόμη και στη γειτονική μας Βόρεια Μακεδονία η ψήφος είναι προαιρετική. Παρά τα μεγάλα ποσοστά αποχής σε πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις, ουδείς εκ των πολιτικών εκεί σκέφτηκε να την κάνει υποχρεωτική. Η Ελλάδα καθιέρωσε πρώτη στον κόσμο το δημοκρατικό πολίτευμα και στη Ελλάδα μόνο, σήμερα, παραβιάζεται κατάφωρα στο σκέλος αυτό. Χώρια η περιρρέουσα παρακμή σε όλα. Κατά τον Β. Βασιλικό: «Στη χώρα μας που υπήρξε κάποτε φάρος του πολιτισμού, νιώθεις σήμερα τη μοναξιά του φαροφύλακα».

Σπυρος Γιακουμακης

Τα θεμέλια του κράτους πρέπει ν’ αλλάξουν

Κύριε  διευθυντά
Στην «Καθημερινή» προσφάτως δημοσιεύθηκε από τον  κ. Γιώργο Λιάλιο το άρθρο «Ενας αιώνας τεχνολογίας» που αφορούσε στην έκθεση με διαφημίσεις που δημοσιεύθηκαν στα περιοδικά του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Η ανωτέρω δημοσίευση ήταν η αφορμή να θυμηθώ τη θέση του ΤΕΕ, όπως αυτή είχε διατυπωθεί σε ενημερωτικό δελτίο, πριν από την κατασκευή των ολυμπιακών ακινήτων. Η θέση ήταν, ακολουθώντας το παράδειγμα της Bαρκελώνης όπου είχαν προηγηθεί οι Ολυμπιακοί Αγώνες, να μελετηθούν τα έργα (πολιτική απόφαση) με τρόπο ώστε μετά την τέλεση των αγώνων να ενταχθούν στη ζωή της Ελλάδας και κυρίως της Αθήνας.

Nα χρησιμοποιηθούν ως δημόσια κτίρια (αντί να πληρώνονται μεγάλα ενοίκια), ως πάρκα, να γίνει αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας του κέντρου κ.λπ. Δυστυχώς δεν εντάχθηκαν και τώρα παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης. Mακάρι το ΤΑΙΠΕΔ να επιτύχει την αξιοποίηση κάποιων από τα ακίνητα.  Διαχρονικά oι χειρισμοί παρόμοιων μεγάλων θεμάτων δεν περιποιούν τιμή για τις προγραμματιστικές ικανότητές μας.  Kτηματολόγιο που ήταν το «εν αρχή ην», σχέδια πόλεων χωρίς ελεύθερους χώρους και με απαράδεκτους στενούς δρόμους, ιδίως στα νησιά, προστασία νεοκλασικών κτιρίων με διαρκή τον κίνδυνο πρόκλησης ατυχημάτων, φορολογία, χώροι υγείας, παιδείας, έργων κ.λπ.

Στην κορυφή και το ότι δεν προλάβαμε την ταπεινωτική κρίση. Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να ακουστούν-απολογηθούν οι διατελέσαντες υπουργοί Οικονομικών στη Βουλή. Tελικά δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε σωστά τα μεγάλα θέματα, κυρίως λόγω του τρόπου που έχει στηθεί το κράτος.  Aυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να είναι συνεχής η προσπάθεια να περιέλθουμε από το «αυτή είναι η Ελλάδα» στο «αυτή μπορεί να είναι η Ελλάδα», όπως αναφέρατε, κ.  Παπαχελά, σε άρθρο σας στις 3-3-19.

Θάνος Θανασης, Τοπογράφος μηχανικός ΕΜΠ

Σκέψεις και θυμός για το επίδομά τους

Κύριε διευθυντά
Σήμερα είδα στον λογαριασμό μου το απομειωμένο επίδομα (τύποις 13η σύνταξη) και αισθάνθηκα ότι δεν είναι αξιοπρεπές να το πάρω δίνοντάς τους την ψευδαίσθηση, έστω για μία εβδομάδα, ότι έτσι εξαγοράζουν την ψήφο μου και την ανοχή μου σε όλα τα πρωτοφανή που έζησα επί κυβερνήσεώς τους. Μένοντας πιστός λοιπόν στις αρχές μου, παρακαλώ να μου υποδειχθεί κάποιος τρόπος επιστροφής του. Αυτά τα χρήματα δεν μου περισσεύουν, αλλά δεν με σώζουν κιόλας.

Μιχ. Λιωσης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ