ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Καμπανάκι από ΟΟΣΑ για αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας

REUTERS, A.P.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η όξυνση της εισοδηματικής ανισότητας στις περισσότερες χώρες του κόσμου αποτελεί μία από τις πιο ανησυχητικές εξελίξεις των τελευταίων 200 ετών, σύμφωνα με την έρευνα του ΟΟΣΑ για την ποιότητα ζωής από το 1820 έως το 2000. Τα πορίσματα του διεθνούς οργανισμού δείχνουν ότι στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης, στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία και στη Ν. Ζηλανδία οι διαφορές στα προ φόρων εισοδήματα των νοικοκυριών μειώνονταν από τα τέλη του 19ου αιώνα και έως τη δεκαετία του 1970. Εντούτοις, από τη δεκαετία του 1980 και μετά οι περισσότερες χώρες είδαν μια αύξηση στα επίπεδα της ανισότητας, όταν παράλληλα το κατά κεφαλήν εισόδημα αυξανόταν. Μία από τις δραματικότερες περιπτώσεις ήταν στην Κίνα με τον συντελεστή Gini για την κατανομή του εισοδήματος να αυξάνεται κατά το ήμισυ την εικοσαετία 1980 - 2000. Από τη δεκαετία του 1950 και μετά, ωστόσο, στην Ιαπωνία το εισοδηματικό χάσμα εμφανίζεται περιορισμένο.

Τα προ φόρων εισοδήματα χρησιμοποιούνται ως κριτήριο για την αποτίμηση της ανισότητας, ενώ συνολικά για την καταγραφή της γενικότερης εικόνας της ευημερίας των ανθρώπων χρησιμοποιήθηκαν από την επιστημονική ομάδα του ΟΟΣΑ και άλλες μεταβλητές πέραν των μισθών και του προσδόκιμου ζωής: τέτοιες ήταν το ύψος, η προσωπική ασφάλεια, η ποιότητα του περιβάλλοντος, καθώς και η ανισότητα ανδρών και γυναικών. Σε ορισμένες μεταβλητές η συσχέτιση με την εξέλιξη του κατά κεφαλήν ΑΕΠ είναι πολύ ισχυρή, όπως συμβαίνει με την εκπαίδευση και την υγεία. Η εκπαίδευση (αλφαβητισμός και μορφωτικό επίπεδο) και η υγεία (ύψος και προσδόκιμο ζωής) βελτιώθηκαν σημαντικά σε πολλές χώρες του κόσμου τους δύο τελευταίους αιώνες. Το 1830 στη Δ. Ευρώπη το προσδόκιμο ζωής έφθανε τα 33 χρόνια για να διπλασιαστεί ειδικά μετά το 1945. Ωστόσο, ακόμα και όταν το κατά κεφαλήν ΑΕΠ παραμένει στάσιμο, φαίνεται πως το προσδόκιμο ζωής βελτιώνεται κυρίως λόγω επιστημονικών επιτευγμάτων.

Τέλος, αναφορικά με την ποιότητα του περιβάλλοντος και την αύξηση του ΑΕΠ, ο συσχετισμός τους είναι αρνητικός: όσο αυξανόταν το ΑΕΠ, αυξάνονταν και οι κατά κεφαλήν ρύποι, αλλά από το ’70 και μετά αυτοί μειώθηκαν λόγω βελτιωμένων τεχνολογιών.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ