ΕΛΛΑΔΑ

O λαός κοιτά στην Ανατολή, η ηγεσία στη Δύση

Το ερώτημα που –όπως άφησαν να εννοηθεί οι ομιλητές– μας «στοιχειώνει» καθ’ όλη τη διάρκεια της νεότερης ιστορίας μας, «Ανήκει η Ελλάδα στη Δύση;» ήταν το κεντρικό θέμα εσπερίδας που διοργάνωσαν χθες το Hellenic American College / Hellenic American University και η Ελληνοαμερικανική Eνωση σε συνεργασία με το Ελληνικό Τμήμα της Eνωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων.

Στην κατακερματισμένη κοινωνία μετά την Επανάσταση, όπου η μεγάλη μάζα του πληθυσμού απέβλεπε στη συνέχεια του οθωμανικού συστήματος, με άλλους φυσικά ηγέτες, ενώ ταυτόχρονα στη χώρα δραστηριοποιούνταν και μια μειοψηφία αστών που αντλούσαν ιδέες από τη Γαλλική Επανάσταση, στάθηκε στην εισήγησή του ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και αντιπρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ κ. Θάνος Βερέμης. «Το 70% των Ελλήνων ήταν “ανατολικόφρονες”, με μόνο μια μειοψηφία εκσυγχρονιστών δυτικόφρονων, θιασωτών των δυτικών συστημάτων». Κάπως έτσι δημιουργήθηκε το παράδοξο ο λαός να κοιτάει στην Ανατολή και η ηγεσία του στη Δύση. «Είναι ένα αλλοπρόσαλλο φαινόμενο, ο Ελληνας απέξω φοράει φράκο και από μέσα παχιά φουστανέλα που συχνά πυκνά ξεπροβάλει. Οσο ο λαός άρχισε να ανεβαίνει πολιτικά, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου κυρίως, οι μάζες αρχίζουν να ανεβαίνουν στην επιφάνεια, με τα πελατειακά δίκτυα να ανεβαίνουν στο κράτος. Αυτό αντιμετωπίζουμε σήμερα» κατέληξε ο κ. Βερέμης.

Στα δύο «τραύματα», όπως τα χαρακτήρισε, του συλλογικού μας ασυνειδήτου που έχουν πυροδοτήσει τα δύο σύνδρομα που μας ταλαιπωρούν, αναφέρθηκε ο συγγραφέας και αρθρογράφος της «Καθημερινής» κ. Τάκης Θεοδωρόπουλος. «Το ένα είναι ο Παρθενώνας, η σχέση μας με το αρχαίο μας παρελθόν. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει να βγάλει ένα σημαντικό εύρημα για τη σχέση αυτή, ότι δεν έχουμε βγάλει ελληνιστές. Δεν είναι ότι είμαστε χαζοί, είναι γιατί η σχέση μας με την κλασική αρχαιότητα περνάει από το φίλτρο της λατρείας του θρησκευτικού σχήματος που επιβάλλει η ορθοδοξία. Αυτή η τυπολατρία είναι που μας έκανε να μην μπορούμε να λύσουμε το σύνδρομο της σχέσης μας με το παρελθόν» εκτίμησε και συμπλήρωσε: «Το δεύτερο τραύμα είναι η σχέση μας με τη Δύση. Ούτε αυτό μπορέσαμε να το καλλιεργήσουμε. Δεν αποφασίσαμε ποτέ ως κοινότητα γιατί θέλουμε να είμαστε στην Ευρώπη».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ