Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ολοι διαβαίνουμε έναν Ρουβίκωνα

Kύριε διευθυντά
Oταν ο Ιούλιος Καίσαρ (101-44 π.Χ.) διέσχισε το 49 π.Χ. τον ποταμό Ρουβίκωνα, μετά τη νίκη του στην Ιβηρική Χερσόνησο, είπε την περίφημη φράση: «Veni, Vidi, Vici». Μετάφραση: «Hλθον, Είδον, Ενίκησα». Ο Ρουβίκωνας ήταν το φυσικό γεωγραφικό όριο μεταξύ της πόλης της Ρώμης και των περιχώρων της. Κανένα στρατιωτικό σώμα, σύμφωνα με τους αυστηρούς ρωμαϊκούς νόμους, δεν επιτρεπόταν να διαβεί αυτό το φυσικό όριο και να εισέλθει οπλισμένο μέσα στην πόλη, εκτός από τους Πραιτωριανούς που ήταν επιφορτισμένοι με την προστασία της Συγκλήτου, που βρισκόταν πάντα μέσα στην πόλη.

Υπήρξε όμως μια παλιά προφητεία που έλεγε ότι ο ηγέτης που θα διαβεί τον Ρουβίκωνα θα γίνει και ο απόλυτος κυρίαρχος της Ρώμης.  Πολλοί λένε πως η ίδια προφητεία προσθέτει για τον ηγέτη αυτόν ότι θα βρει βίαιον θάνατον από τον ίδιο τον γιο του. Και έτσι έγινε. Ο Καίσαρας κατήργησε τη Σύγκλητο, έγινε απόλυτος κυρίαρχος της Ρώμης και στο τέλος σφαγιάστηκε από τον Κάσσιο και τον Βρούτο.  Για να έρθουμε στα καθ’ ημάς, όταν λέμε «πέρασε αυτός τον Ρουβίκωνα», εννοούμε ότι πέρασε μια επικίνδυνη καμπή της ζωής του ή πήρε μια κρίσιμη απόφαση ή έκανε ένα αποφασιστικό βήμα. Λέγεται επίσης γι’ αυτούς που περνούν το όριο της μέσης ηλικίας και εισέρχονται στον προθάλαμο της τρίτης ηλικίας.

Βασιλης Παλαμηδας - Βόλος

Ερχομαι αμέσως αλλά όχι άμεσα

Κύριε διευθυντά
Την 1η Φεβρουαρίου 1977 εκδόθηκε κυβερνητική εγκύκλιος, σύμφωνα με την οποία όλα τα δημόσια έγγραφα θα συντάσσονταν στη δημοτική γλώσσα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσει θύελλα οδηγιών των προϊσταμένων των διαφόρων τμημάτων της δημόσιας διοίκησης. Η θύελλα αυτή παρέσυρε και τις καταλήξεις των επιρρημάτων, οι οποίες έπρεπε να γίνουν από «ως» σε «α». Η γενική εφαρμογή της μεταρρύθμισης αυτής δημιούργησε προβλήματα κατανόησης του νοήματος των χρησιμοποιουμένων λέξεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αλλαγή του «αμέσως» σε «άμεσα». Περιγράφω ένα υποθετικό γεγονός και τις ενέργειες των αρμοδίων για αντιμετώπιση των συνεπειών του γεγονότος. Στο χωριό Φ, της επαρχίας Χ, του νομού Ψ έγινε μεγάλη καταστροφή της παραγωγής του προϊόντος Ω. Ο αρμόδιος προϊστάμενος και οι υπ’ αυτόν υπηρεσίες προέβησαν στις ακόλουθες δηλώσεις για την αποζημίωση των πληγέντων. Θα αποζημιωθούν οι πληγέντες «αμέσως» (δηλαδή εντός μικρού χρόνου) με καταβολή του μισού της αποζημίωσης που δικαιούται κάθε πληγείς αγρότης «άμεσα» (δηλαδή με καταβολή χρηματικού ποσού) και με καταβολή του υπολοίπου μισού «έμμεσα» (δηλαδή επιδίδοντας σε αυτόν δωρεάν σπόρους, λιπάσματα, πετρέλαιο για τα τρακτέρ κ.ά.).

Οι χρησιμοποιούντες τη λέξη «άμεσα» και με τις δύο έννοιες «αποζημίωση σε σύντομο χρόνο», δηλαδή «αμέσως» και «αποζημίωση χρηματική» δηλαδή «άμεσα» και όχι «αποζημίωση παροχής διευκολύνσεων», δηλαδή «έμμεσα», πώς θα συντάξουν το περιεχόμενο της ανακοίνωσης, ώστε να είναι κατανοητή η ληφθείσα απόφαση, όταν χρησιμοποιήσουν και στις δύο περιπτώσεις την λέξη «άμεσα». Ακόμη, πολλοί εκφωνητές των ηλεκτρονικών μέσων μαζικής ενημέρωσης προφέρουν το «άμεσα» «άαααμεσα» σαν η λέξη αυτή να έχει ως πρώτα γράμματά της το ίδιο φωνήεν «άλφα» σε πολλαπλή επανάληψη. Στο πνεύμα της εγκυκλίου αυτής υπήρχε το «ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα που μιλάει ο λαός και όχι τη φτιαχτή των λογίων. Ειδικώς για το «αμέσως» τονίζω ότι ο υπάλληλος του ζαχαροπλαστείου της πατρίδος μου εκπαιδεύσεως δημώδους όταν τον καλούσαμε να έρθει να πάρει την παραγγελία έλεγε «αμέσως» και όχι «άμεσα».

Γιαννης Πλακονουρης - Ιατρός

Απώλεια

Kύριε διευθυντά
Ο Γιώργος Φλέσσας έφυγε ξαφνικά και αναπάντεχα από κοντά μας σε ηλικία 69 ετών την Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2016. Hταν ένας εξαιρετικός άνθρωπος, σύζυγος, πατέρας, φίλος και λαμπρός επιστήμονας με πλούσιο ερευνητικό έργο. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών το 1966. Μετά τις βασικές και διδακτορικές του σπουδές στο Πολυτεχνείο της Βιέννης, παρείχε εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης από το 1978 έως το 1985 και στο Πανεπιστήμιο Πατρών από το 1985 έως το 1988 ως επισκέπτης καθηγητής. Από το 1988 δίδασκε στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αιγαίου ως καθηγητής. Διετέλεσε πρόεδρος και αναπληρωτής προέδρου του Τμήματος. Το 2002 συνέχισε τη σταδιοδρομία του στο Τμήμα Μηχανικών Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, όπου διετέλεσε για ένα διάστημα αναπληρωτής προέδρου του Τμήματος, μέχρι το 2011 οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Στη συνέχεια ανακηρύχθηκε ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.  Από το 2011 μέχρι και το 2015 προσέφερε διδακτικό έργο στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα των Εφαρμοσμένων Μαθηματικών Επιστημών στη Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου. Η απώλειά του είναι μεγάλη για την οικογένεια, τους φίλους, τους συναδέλφους.

Καλό Ταξίδι.

Φωτεινη Kασιδη - Μαθηματικός

Χρεία τομών στο ποινικό σύστημα

Κύριε διευθυντά
Το ποινικό μας σύστημα έχει κλείσει τον κύκλο του. Είναι πλέον απαραίτητη η αλλαγή προσανατολισμού της όλης φιλοσοφίας της ποινικής καταστολής.

Συγκεκριμένα, πρέπει σταδιακά να αρχίσουμε να ξεπερνάμε τη μέχρι σήμερα καθαρά τιμωρητική λειτουργία του Ποινικού Δικαίου και να στραφούμε σε ένα περισσότερο ή κατά το δυνατόν Ποινικό Δίκαιο επανόρθωσης ή αποκατάστασης της βλάβης που υπέστη το θύμα, με άμεση αποκατάσταση των βλαβών που μπορούν να επανορθωθούν (π.χ. φθορές ιδιοκτησίας, κ.λπ.).

Σε μια τέτοια μεταρρυθμιστική προσπάθεια που στοχεύει στον πυρήνα της φιλοσοφίας της ποινικής καταστολής, πέρα από τη μεταρρύθμιση των βασικών ποινικών νομοθετικών κειμένων (Ποινικός Κώδικας - Κώδικας Ποινικής Δικονομίας - Σωφρονιστικός Κώδικας), είναι απαραίτητη και η άμεση αποζημίωση θυμάτων που βρίσκονται σε άμεση ανάγκη.

Για τις βλάβες που μπορούν να αποκατασταθούν, η τιμωρία θα πρέπει να περιλαμβάνει εναλλακτικές ποινές (π.χ. κοινωφελή εργασία, επιτήρηση με «ηλεκτρονικό βραχιόλι», καταστήματα ημιελεύθερης διαβίωσης κρατουμένων, τμηματική έκτιση της ποινής, κ.λπ.), οι οποίες θα εκτίονται σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη αποκατάσταση της βλάβης που υπέστη το θύμα.

Στην ίδια μεταρρυθμιστική προσπάθεια θα πρέπει να προβλεφθεί και μια γενναία αποποινικοποίηση συμπεριφορών, όπως των πταισμάτων και επιλεγμένων «ελαφρών» πλημμελημάτων  (αρμοδιότητας  Μονομελούς Πλημμελειοδικείου), με σκοπό την αποσυμφόρηση  του  ποινικού  μας  συστήματος  (δικαστηρίων και φυλακών) και την επιτάχυνση στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης.

Φυσικά, ο δράστης τέτοιων συμπεριφορών δεν θα παραμένει ατιμώρητος, αλλά θα έχει αστικές ή διοικητικές ευθύνες, σε συνδυασμό με την ευρεία εφαρμογή του θεσμού της δικαστικής (εξω-ποινικής) διαμεσολάβησης.

Ο πολίτης θα πρέπει να πάψει να απογοητεύεται από την αργόσυρτη και αναποτελεσματική ποινική διαδικασία. Η εκδίκαση των ποινικών υποθέσεων θα πρέπει να είναι χρονικά άμεσα συνδεδεμένη με το έγκλημα, ώστε να μη διαιωνίζεται η εντύπωση της ατιμωρησίας.

Αναφορικά με τους δράστες κακουργημάτων, αλλά και άλλων εγκλημάτων που η βλάβη δεν μπορεί να αποκατασταθεί, θα πρέπει να διατηρηθεί η στερητική της ελευθερίας ποινή σε κλειστό κατάστημα κράτησης, σε συνδυασμό με την πρόβλεψη επιβολής παρεπόμενης ποινής χρηματικής αποζημίωσης για κάθε ημέρα κράτησης, το ποσό της οποίας θα διασφαλίζεται για το Δημόσιο με την προσωπική περιουσία του κρατούμενου  ή  εναλλακτικά  με παροχή εργασίας (εντός ή εκτός της φυλακής, ανάλογα με τη βαρύτητα της πράξης).

Ας πάρουμε λοιπόν ως παράδειγμα έναν υποτιθέμενο δημόσιο υπάλληλο, νυμφευμένο, με τρία ανήλικα τέκνα, ο οποίος πέφτει θύμα ανθρωποκτονίας με σκοπό τη ληστεία.

Στο καλύτερο σενάριο, ο δράστης συλλαμβάνεται, οδηγείται στη Δικαιοσύνη, καταδικάζεται και του επιβάλλεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Ας δούμε τώρα τι «αγνοεί» το ποινικό μας σύστημα: Το θύμα της ανθρωποκτονίας  αφήνει πίσω τη σύζυγό του με τρία ανήλικα παιδιά, που διαμένουν σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα.

Μόλις η σύζυγος πληροφορείται το περιστατικό υφίσταται σοβαρή βλάβη της υγείας της που την καθιστά ανίκανη προς παροχή εργασίας.

Ερωτήματα:

Πώς θα επιβιώσει αυτή η οικογένεια, που το έγκλημα άλλαξε δραματικά τη ζωή της; Η απάντηση είναι: Δεν μεριμνά κανένας.

Μήπως αυξάνονται οι πιθανότητες τα μικρότερα αδέλφια να μπουν στον χώρο της παραβατικότητας και της παρανομίας (π.χ. χρήση και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών); Η απάντηση είναι: σαφέστατα ναι.
Ο παραπάνω κατάλογος είναι ανεξάντλητος και δίνει ανάγλυφα την εικόνα της κοινωνικής παθογένειας που  γεννά η εγκληματικότητα και τη  διαρκώς  αυξανόμενη  ανακύκλωσή της.

Για να σπάσει ο παραπάνω φαύλος κύκλος της εγκληματικότητας θα πρέπει να θεσμοθετηθεί –πέρα από την ποινική καταστολή– και η εγκληματοπροληπτική διάσταση στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης, που θα αφορά πρώτα και κύρια στην παροχή κοινωνικής προστασίας στα θύματα των εγκληματικών πράξεων.

Aγγελος Τσιγκρης - Δικηγόρος - Καθηγητής Εγκληματολογίας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ