Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η πρόσβαση για ΑμεΑ

Κύριε διευθυντά
Είμαι συγγενής συμπολίτη με κινητικό πρόβλημα... Οι φανφάρες των πολιτικών για τους παραολυμπιονίκες, που έχουν ημερομηνία λήξης, έφεραν στο μυαλό μου και ψεύτικες υποσχέσεις! Πέρυσι, ο κ. Κοντονής είχε εξαγγείλει ψήφιση νόμου που θα υποχρέωνε όλες τις ομάδες της Σούπερ Λιγκ να έχουν προσβάσιμο (για αυτόνομη πρόσβαση) ένα τμήμα των εξεδρών τους για συμπολίτες σε αναπηρικό αμαξίδιο... Το κόστος; Μηδαμινό! Ράμπες χρειάζονται! Και αλλού ανυψωτικά μηχανήματα! Αναρωτιέται ο συγγενής μου, και χιλιάδες άλλοι συμπολίτες όπως εκείνος, γιατί να μην μπορούν ακίνδυνα να πάνε στο γήπεδο, όπως κάθε άλλος; Τι έγινε, κύριε Κοντονή, η ίδια εξαγγελία; Γιατί παίζετε με τη συγκεκριμένη κατηγορία συμπολιτών; Υπόθεση λίγων ημερών είναι όλες οι ομάδες να φτιάξουν με κατάλληλο τρόπο ένα τμήμα της εξέδρας τους!

Γιαννης Κουρτιδης - Αθήνα

Οι εικόνες φρίκης και οι συνειδήσεις

Κύριε διευθυντά
Η εικόνα ενός τραυματισμένου παιδιού που κάθεται αιμόφυρτο αλλά στωικά ακίνητο στο κάθισμα του ασθενοφόρου, σκουπίζοντας με το χέρι του το αίμα που τρέχει στο μάγουλό του, έχει γίνει η εμβληματική παράσταση του φρικτού συριακού πολέμου, που κατατρώγει τα σπλάχνα της ανθρωπότητας, χωρίς εκείνη να αντιδρά, να εξανίσταται, να επαναστατεί.  Αλήθεια, πώς μπορεί να μας παίρνει ο ύπνος, να σηκωνόμαστε το πρωί και να πηγαίνουμε στις ασχολίες μας, μετά μια τέτοια αναταραχή που μπορεί να φέρει στη συνείδησή μας αυτή η εικόνα; Για μερικούς δεν υπάρχει πρόβλημα γιατί αποφεύγουν σχολαστικά να διασταυρωθεί το βλέμμα τους με τέτοιου είδους παραστάσεις, αλλά και όταν συμβεί κάτι τέτοιο σπεύδουν να μετατοπίσουν την προσοχή τους σε κάτι άλλο πιο ευχάριστο, πιο χαρούμενο, πιο «αποφορτισμένο» τέλος πάντων.  Αλλά και οι υπόλοιποι, έστω και αν προς στιγμή στενοχωρηθούν ή και δακρύσουν ακόμη (όπως συνέβη με την εκφωνήτρια του CNN), δεν θα αργήσουν να επανέλθουν στη συνηθισμένη καθημερινότητά τους, η οποία μπορεί να μην είναι και πολύ ευχάριστη, αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με την αγριότητα της εικόνας του πολέμου. Οι τελευταίοι έχουν δικαιολογία για την ακύρωση των αντανακλαστικών τους τη σκέψη ότι «και αν στενοχωρηθώ, τι μπορώ να κάνω»; Φυσικά Απολύτως Τίποτε.  Εδώ σηκώνει συζήτηση: Αν το Απολύτως Τίποτε ισούται με το Μηδέν, το Τίποτε χωρίς το Απολύτως είναι Κάτι· έστω ένα δεκάκις εκατομμυριοστό. Αν ο πληθυσμός της Ελλάδος είναι δέκα εκατομμύρια, το ένα δεκάκις εκατομμυριοστό αυτού είναι 1. Νάτη λοιπόν η αφεντιά μας με την 1 ψήφο της, αλλά και τις υπόλοιπες δυνατότητες και ικανότητές της.

Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι αυτές οι δυνατότητες σε συνδυασμό με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook κ.λπ.) μπορεί να πολλαπλασιαστούν επί δέκα, εκατό, γιατί όχι και χίλια. Επίσης δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι πολλά μέλη της κοινωνίας μας δεν διαθέτουν τις δυνατότητες της μονάδας (1) που αποδώσαμε στην αρχή στον καθένα μας αλλά λόγω φύσεως ή/και θέσεως πολλαπλάσιο αυτής της κατ’ εκτίμηση αρχικής αξιολογήσεως.  Ποιος αλήθεια μπορεί να «ποσοτικοποιήσει» τις δυνατότητες του Πάπα, του Πατριάρχη, του Αρχιεπισκόπου, του πρωθυπουργού, του αρχηγού της αντιπολιτεύσεως και των άλλων κομμάτων, με όλη την κατιούσα ακολουθία, μέχρι τον απλό πολίτη. Ιδού λοιπόν ότι η «μόχλευση» δεν έχει επίπτωση μόνον στις χρηματιστηριακές αξίες αλλά και στις «δυνητικές» δυνατότητες του κάθε απλού πολίτη.  Θυμούμαι ότι και στον καιρό της δικτατορίας θεωρητικά δεν υπήρχε η παραμικρή δυνατότητα να επηρεαστεί η πορεία της από φωνές διαμαρτυρίας, συγκεντρώσεις, πλακάτ ή συνθήματα ανθρώπων που μας συμπαραστέκονταν στο εξωτερικό, αλλά όσες φορές μειωνόταν η ένταση των εκδηλώσεων αυτών οι πολίτες έσπευδαν να εκφράσουν το παράπονό τους ότι μας ξέχασαν, ότι δεν πονούν και δεν ενδιαφέρονται πια για μας.  Τι να πουν σήμερα οι συνάνθρωποί μας που ζουν το μαρτύριο του σημερινού πολέμου για το ενδιαφέρον μας, τη συμπόνια μας, τη συμπαράστασή μας!

Ανδρεας Κ. Ντεληθεος - Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Η Λωζάννη και ο Ερντογάν

Κύριε διευθυντά
Αποτελεί κοινό τόπο ότι πίσω από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου με στόχο την ανατροπή του Ερντογάν - Εφέντη στην Τουρκία ήταν το κεμαλικό κατεστημένο, το οποίο εκφράζεται από τους στρατιωτικούς, τους δικαστικούς και τους εκπαιδευτικούς. Εξ ου και οι σαρωτικές διώξεις δεκάδων χιλιάδων εκπροσώπων των ως άνω κλάδων από το κατ’ επίφαση δημοκρατικό καθεστώς του Τούρκου προέδρου. Φυσικά ο νεο-σουλτάνος της Τουρκίας, ο οποίος στο πίσω μέρος του κεφαλιού του έχει θέσει την αναβίωση της αλήστου μνήμης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την επιστροφή στις ρίζες του Ισλάμ, γνωρίζει ότι οι προαναφερθέντες εκπρόσωποι του κοσμικού κράτους, το οποίο θεμελίωσε ο Μουσταφά Κεμάλ, θα σταθούν εμπόδιο τόσο στη διαιώνιση της αυταρχικής εξουσίας του όσο και στην ισλαμοποίηση του κράτους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ερντογάν προσπαθεί παντοιοτρόπως να θέσει τέρμα στην επιρροή των εν λόγω κλάδων στη λειτουργία του κράτους, όπως συνέβαινε μέχρι τον περασμένο Ιούλιο. Στο πλαίσιο αυτού του στόχου εντάσσονται και οι δηλώσεις του κ. Ερντογάν σχετικά με τη Συνθήκη της Λωζάννης. Προφανώς οι προκλητικές, ανιστόρητες και επικίνδυνες δηλώσεις του Τούρκου προέδρου έχουν δύο προφανείς στόχους. Ο πρώτος να «χτυπήσει» τον δημιουργό του κοσμικού κράτους Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος διαπραγματεύτηκε και υπέγραψε τη γνωστή συνθήκη, και κατ’ επέκταση τους πυλώνες που στηρίζουν σήμερα το δημιούργημά του, και ο δεύτερος να συσπειρώσει τον τουρκικό λαό, με τις εθνικιστικές, επεκτατικές βλέψεις του. Πέραν όμως των εμφανών στόχων του κ. Ερντογάν για εσωτερική κατανάλωση, οι δηλώσεις του αφενός μεν είναι προκλητικές και επικίνδυνες, διότι πυροδοτούν το υπάρχον αποσταθεροποιητικό κλίμα στην περιοχή, λόγω του Ισλαμικού Χαλιφάτου, του πολέμου στη Συρία και του τεράστιου μεταναστευτικού προβλήματος, αφετέρου δε, είναι παντελώς ανιστόρητες.  Τέλος, πρέπει να υπενθυμίσουμε πως η Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ να σεβαστεί το διεθνές δίκαιο και να καταστεί ένα πολιτισμένο δυτικό κράτος. Η μακραίωνη ιστορία απέδειξε ότι ήταν και θα παραμείνει ένας ανατολίτης διεθνής καβγατζής, ο οποίος συνεχώς θα προκαλεί, θα διεκδικεί και θα δημιουργεί ευκαιρίες για να αρπάζει. Υπ’ αυτές τις συνθήκες η χώρα μας είναι καταδικασμένη, αν θέλει να είναι ελεύθερη, να ζει συνεχώς με το όπλο παρά πόδα.

Γεωργιος Β. Κασσαβετης - Επισμηναγός(Ι) ε.α.

Τα δίκτυα νέας γενιάς και οι αριθμοί

Κύριε διευθυντά
Αναφέρομαι στην επιστολή της 12/10/2016 του καθηγητή κ. Παναγιώτη Τσανάκα που σχολιάζει το άρθρο μου της 9/10/2016 με τίτλο «Ανταγωνισμός και τιμωρίες». Πράγματι, έχει γίνει σημαντική πρόοδος στη διάδοση και την ποιότητα της ευρυζωνικότητας στη χώρα μας. Το μεγάλο άλμα όμως έγινε μετά το 2010. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το 2010 ήμασταν 23οι ανάμεσα σε 28 ευρωπαϊκά κράτη, με 19,6 συνδέσεις ανά 100 κατοίκους, ενώ το 2013 –πιο πρόσφατα στοιχεία– είχαμε ανέβει στη 17η θέση με 25,8 συνδέσεις, λίγο κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το άλμα έγινε αφού άλλαξε η διοίκηση της ΕΕΤΤ. Συμφωνώ πάντως απόλυτα με τον κ. Τσανάκα ότι δίνεται τώρα μια ευκαιρία στην ΕΕΤΤ, στον ΟΤΕ και σε παρόχους και διαμορφώσουν ένα πλαίσιο κανόνων για δίκτυα νέας γενιάς, που να εξασφαλίζει το ψηφιακό μέλλον της χώρας.
Παναγης Βουρλουμης

Τα «κουτιά» της Ευελπίδων

Κύριε διευθυντά
Στα Δικαστήρια στην Ευελπίδων, έχουν τοποθετηθεί εδώ και χρόνια κάποια ηλεκτρονικά «κουτιά» στον τοίχο πάνω από την Εδρα καθώς και πάνω από την είσοδο κάθε αίθουσας. Αυτά τα «κουτιά» –θεωρητικά– συνδέονται ηλεκτρονικά με την κάθε Εδρα, ούτως ώστε να φαίνεται αμέσως και από πολλά σημεία ποια υπόθεση συζητείται σε κάθε αίθουσα. Γνωρίζει κάποιος να με πληροφορήσει τα εξής: 1. Πότε τοποθετήθηκαν αυτά τα κουτιά; 2. Λειτούργησαν ποτέ; 3. Μπορούν τώρα να επαναλειτουργήσουν ή έχουν αχρηστευθεί; Θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν άπειρες ώρες εργασίας λόγω αναμονής από πολίτες και δικηγόρους, οι οποίοι θα έβλεπαν με μια ματιά την πορεία των πινακίων, αντί να συνωστίζονται μπροστά σε κάθε αίθουσα και να τρέχουν από κτίριο σε κτίριο.

Σοφικα Χαριτακη - Αθήνα

Οι δυσδιάκριτες δημόσιες πινακίδες

Κύριε διευθυντά
Από μια πρόσφατη εκδρομή στη Δυτική Πελοπόννησο η διαδρομή Πάτρας προς Αρχαία Ολυμπία κ.λπ. είναι μια απερίγραπτη ομορφιά της φύσεως. Με πόση χαρά αντίκρισα τις απέραντες αμμουδιές, την καταπράσινη γη, τα κατάφορτα ελαιόδεντρα από τον πολύτιμο καρπό τους και το άνετο οδικό δίκτυο. Αλλά και με πόση θλίψη και απογοήτευση αντίκρισα πολλές σύγχρονες δημόσιες πινακίδες προς ενημέρωση και ακριβή καθοδήγηση των οδηγών αυτοκινήτων κ.λπ. που είναι δυσδιάκριτες από την άτακτη ανάπτυξη των κλάδων των δένδρων. Ακόμη, και είναι φαινόμενο πανελλήνιο, από την ανύψωση των επιφανειών των πεζοδρομίων των πόλεων που οι πλάκες των έχουν επικινδύνως ανυψωθεί από την ανάπτυξη των ριζών των δένδρων, που αναπόφευκτα θα έχουμε ατυχήματα των ανυποπτων διαβατών. Αρμόδιοι και υπεύθυνοι υπάρχουν και είναι δυνατόν αυτές οι απαράδεκτες καταστάσεις που κρίνονται δυσμενέστατα και ζημιώνουν και τον τόπο μας και τον τουρισμό μας να μην έχουν περιέλθει στην αντίληψή των; Είναι εύλογο να πιστεύω ότι οι αρμόδιοι αναντιρρήτως και ταχέως θα ενεργήσουν διά το καλόν όλων μας.

Ιωαννης Κ. Μεγαλογιαννης - Συνταξιούχος διευθυντής ΙΚΑ, Αθήνα

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ