Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Οταν η “Κ” έφθασε στο μέτωπο»

Κύριε διευθυντά
Συγχαρητήρια για το κύριο άρθρο σας στην «Καθημερινή» 28 Μαΐου 2017. Θυμήθηκα την «Καθημερινή» με άρθρο-επιστολή του Γ. Βλάχου στον Αδόλφο Χίτλερ, λίγες μέρες πριν από την επίθεσή του στην Ελλάδα, στις 6  Απριλίου 1941. Τα δύο αυτά άρθρα, το δικό σας και του Βλάχου, με διαφορετικούς αποδέκτες, με κατονομαζόμενο τον ένα και υπονοούμενο τον άλλο, είναι γραμμένα με τους ίδιους συλλογισμούς και με την ίδια σκοπιμότητα: τη Σωτηρία της Ελλάδας. Εκείνη η «Καθημερινή» ήταν η πρώτη εφημερίδα που έφθασε στο τάγμα μας σε όλη τη διάρκεια του πολέμου στην Αλβανία. Ο ταγματάρχης Παναγιώτης Δημητριάδης μού ανέθεσε και το διάβασα σε ομάδα αξιωματικών. Επρεπε να σταλεί αμέσως σε άλλη μονάδα.

Συγχαρητήρια πάλι.

Λαζαρος Αρσενιου, Εφεδρος ανθυπολοχαγός, συνταξιούχος δημοσιογράφος, Λάρισα

Οι νεωκόροι και τα μνημόνια

Κύριε διευθυντά
Πολύς λόγος γίνεται για τις χώρες που βγήκαν από την κρίση (Κύπρος, Πορτογαλία, Ιρλανδία), αλλά αποσιωπάται το γεγονός ότι στις χώρες αυτές τα κόμματα συνεργάστηκαν και βρήκαν λύσεις στα προβλήματά τους. Στη χώρα μας η εικόνα των κομμάτων, τόσο μέσα στη Βουλή όσο και στα κανάλια, είναι αποκαρδιωτική με όσα αυτό συνεπάγεται.

Οι διαπραγματευτικές ομάδες όλων των κυβερνήσεων είναι οι προμαχούντες της χώρας μας τα δύσκολα αυτά χρόνια από το ξέσπασμα της κρίσης. Οι διαπραγματεύσεις τους διεξήγοντο και διεξάγονται κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη και της τυπικής (πέρα από την υφιστάμενη ουσιαστική) χρεοκοπίας της χώρας.

Κυριολεκτικά από θέση επαίτη αιτούντος βοήθεια. Και αντί να στηρίζονται, βάλλονται καταιγιστικά από τα μετόπισθεν από σύσσωμη την εκάστοτε αντιπολίτευση και όχι μόνο από αυτή. Και γνωρίζουν οι άμοιροι, την ώρα που διαπραγματεύονται, ότι στο τέλος θα είναι τα εξιλαστήρια θύματα. Θα κριθούν όχι από όσα πέτυχαν ή απέτρεψαν, αλλά από όσα ο καθένας θα ήθελε να αποτρέψουν ή να πετύχουν για τον ίδιο.

Προσωπικά τους θαυμάζω, ανεξάρτητα από το έργο τους, το οποίο δεν μπορώ να κρίνω και πιστεύω ότι θα περάσουν πολλά χρόνια για να αξιολογηθεί και να κριθεί δίκαια και οριστικά. Τα κόμματα βάφτισαν μνημόνια τις συμφωνίες με τους εταίρους μας, με την πιο διαστρεβλωμένη έννοια της λέξης και μετρούν πόσα μνημόνια υπέγραψε ο καθένας.

Ολοι τα εξορκίζουν ως αντιπολίτευση αλλά τα εφαρμόζουν όταν κυβερνούν, γιατί ο άρρωστος δεν γίνεται καλά χωρίς γιατρικό, όσο πικρό και αν είναι. Και για να απαλύνουν τις εντυπώσεις τώρα τα λένε επιτήρηση και αύριο καλά θα κάνουν να τα πουν υποχρεώσεις.

Με ευθύνη κυρίως των κομμάτων δημιουργήσαμε φανταστικούς εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν. Οι εταίροι μας και το ΔΝΤ δεν είναι εχθροί μας. Θέλουν να μας βοηθήσουν να σταθούμε στα πόδια μας γιατί αυτό απαιτεί και το δικό τους συμφέρον, άσχετα αν δεν το κάνουν με τον καλύτερο για εμάς τρόπο. Η Ιστορία θα χαρακτηρίσει την παρέμβασή τους στα του οίκου μας δεύτερο Ναυαρίνο χωρίς τις παρενέργειες του πρώτου.

Και οι δανειστές μας τα λεφτά τους θέλουν να πάρουν, που δανειστήκαμε αλόγιστα και πιο αλόγιστα σπαταλήσαμε. Πραγματικός εχθρός μας είναι ο κακός εαυτός μας. Εικόνα μας οι εκπρόσωποί μας στη Βουλή, που αντί να συνεργαστούν για τη σωτηρία της χώρας πλιατσικολογούν την ψήφο μας στο πεδίο της μάχης, από την ώρα που ξέσπασε η κρίση μέχρι σήμερα.

Τούτες τις ώρες της Ιστορίας χρειάζονται όλοι, στρατηγοί και στρατιώτες, φταίξαντες και συνετοί, για να σωθεί η χώρα και να μην παραδοθεί η γενιά μας στη χλεύη των επόμενων γενεών. Ας αφήσουμε την Ιστορία να καταδικάσει τους φταίξαντες και να βραβεύσει τους συνετούς, αν και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα βρει συνετούς, γιατί λίγο-πολύ όλοι έχουμε μερίδιο ευθύνης για τη χρεοκοπία, αλλά αυτό δεν είναι θέμα του παρόντος σημειώματος.

Η διεθνής κοινότητα θαυμάζει τον ελληνικό λαό για την αντοχή και τη σωφροσύνη του. Πόσο όμως θα αντέξει αυτός ο λαός; Και πού μπορεί να τον οδηγήσει η απόγνωση, που απλώνεται σαν πλημμυρίδα; Το έχουν, άραγε, σκεφτεί οι 300 νεωκόροι του ναού της Δημοκρατίας και όσοι επηρεάζουν με χίλιους δυο τρόπους τις τύχες της χώρας;

Χαραλαμπος Δ. Σκεπαρνακος, Υποπτέραρχος ιπτάμενος ε.α.

Κώστα, την υγειά σου δεν την πρόσεχες

Κύριε διευθυντά
Η οικογένειά του τον βρήκε σε ημιλιπόθυμη κατάσταση. Βλέπετε ο Κώστας ήταν 65 ετών και δεν είχε ζήσει την πιο υγιεινή ζωή. Το αντίθετο μάλιστα. Τι και αν του έλεγαν οι γιατροί ότι έπρεπε να προσέχει το βάρος του, να τρώει πιο υγιεινά, να μην καπνίζει, να πίνει λιγότερο και να σηκώνεται και από τον καναπέ του για να περπατήσει πού και πού. Τίποτα αυτός. Ηρθε η ώρα λοιπόν το σώμα του να τον εκδικηθεί. Τον βρήκαν με αυξημένο πυρετό, χαμηλή πίεση, να πονάει φρικτά, χωρίς να αντιλαμβάνεται πλήρως το περιβάλλον του. «Να πάμε στο νοσοκομείο τον Κώστα να τον γλιτώσουμε», σκέφτηκε η οικογένειά του!

Στο νοσοκομείο τού έκαναν ένα σωρό εξετάσεις, διαπιστώθηκε καρκίνος στομάχου και ο θεράπων ιατρός τούς συνέστησε χειρουργείο ή εναλλακτικά, διότι οι συγγενείς του αντέδρασαν με το κόστος του χειρουργείου, να ακολουθήσει την Α θεραπευτική αγωγή. Τις επόμενες ημέρες τα πράγματα καλυτέρευσαν και για λίγες εβδομάδες ο Κώστας ήταν σε θέση να περπατήσει ξανά. Ομως η κατάστασή του έπειτα από λίγους μήνες χειροτέρευσε. Η οικογένειά του έριξε το φταίξιμο στη θεραπευτική αγωγή που τους πρότεινε ο γιατρός και για αυτό τον λόγο αποφάσισαν να αλλάξουν νοσοκομείο. Μάλιστα απορούσαν που τελικώς η θεραπεία δεν είχε αποδειχθεί όσο οικονομική φάνταζε στην αρχή σε σχέση με το χειρουργείο. Στο επόμενο λοιπόν νοσοκομείο που πήγαν τον Κώστα, ο θεράπων ιατρός, αφού τον υπέβαλε σε νέο κύκλο εξετάσεων, διέγνωσε και αυτός με τη σειρά του καρκίνο στομάχου, πιο βαριάς μορφής από την προηγούμενη και συνέστησε και αυτός με τη σειρά του χειρουργείο ή εναλλακτικά, διότι οι συγγενείς του αντέδρασαν και πάλι με το κόστος του χειρουργείου, να ακολουθήσει τη Β θεραπευτική αγωγή. Τις επόμενες εβδομάδες τα πράγματα ήταν και πάλι κάπως καλύτερα, όμως δεν άργησε η ώρα για να χειροτερέψει η κατάσταση του Κώστα. Ασε που τελικώς και αυτή η θεραπευτική αγωγή αποδείχθηκε πανάκριβη! Τότε διάβασαν για ένα νοσοκομείο, το οποίο πρότεινε μια τελείως διαφορετική προσέγγιση, πολύ πιο φθηνή, για την αντιμετώπιση του καρκίνου.

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ! Υποσχόταν ότι μέσα σε λίγες ημέρες από τη στιγμή που θα ακολουθούσαν τη μέθοδο της ομοιοπαθητικής, η κατάσταση θα βελτιωνόταν θεαματικά και σε λίγο καιρό η κατάσταση του Κώστα θα ήταν καλύτερη και από όταν ήταν 40 χρόνων! Χωρίς να το πολυσκεφτούν, αποφάσισαν να τον πάνε στο νοσοκομείο αυτό και να ακολουθήσουν τη θεραπεία της ομοιοπαθητικής.

Γρήγορα όμως οι ελπίδες τους διαψεύσθηκαν, διότι η ομοιοπαθητική αποδείχθηκε μπαρούφα. Παρ’ όλα αυτά η κατάσταση του Κώστα ήταν τόσο κακή, που δεν είχαν καν τη δυνατότητα να εγκαταλείψουν το νοσοκομείο της ομοιοπαθητικής. Ο θεράπων ιατρός, αφού απέτυχε η ομοιοπαθητική, τους πρότεινε και αυτός με τη σειρά του χειρουργείο. Ομως και πάλι το απέρριψαν γιατί το θεώρησαν πανάκριβο. Και πάλι ακολούθησαν τη θεραπευτική αγωγή. Και πάλι αυτή τους βγήκε ακριβή και αναποτελεσματική.

Και τότε οι συγγενείς του κατέληξαν στο συμπέρασμα: για την κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί ο Κώστας και οι ίδιοι φταίνε οι θεραπευτικές αγωγές!

ΥΓ.: Οπου Κώστας, βάλτε Ελλάδα. Οπου συγγενείς, βάλτε Ελληνες ψηφοφόροι. Οπου νοσοκομείο και θεράποντες ιατροί, βάλτε κόμματα και πολιτικούς. Και τέλος όπου θεραπευτικές αγωγές, βάλτε τα μνημόνια. Α, ξέχασα το τελευταίο και το πιο «ακριβό». Η φιλελεύθερη πολιτική είναι το χειρουργείο.

Γιωργος Απ. Ανδρεουλακος, Δικηγόρος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ