ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αν το χρέος συνδεόταν με την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης

ΚΩΣΤΑΣ ΜΗΛΑΣ*

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: ΑΝΑΛΥΣΗ

Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης άνοιξε τον δρόμο για κάποια «συμφωνία» (από το 2018 και μετά) για το χρέος, τα μέτρα ελάφρυνσης του οποίου θα συνδέονται με την ανάπτυξη. Πιο συγκεκριμένα, θα αποπληρώνουμε περισσότερα χρήματα όταν ο ρυθμός ανάπτυξής μας είναι ισχυρός. Η «συμφωνία» αυτή (η οποία χρήζει περαιτέρω εξειδίκευσης) έχει ενδιαφέρον, αλλά παρουσιάζονται προβλήματα στην εφαρμογή της. Εξηγούμαι άμεσα:

Δύσκολα οι Γερμανοί (αλλά και η λοιπή τρόικα) θα αποδεχθούν την παραπάνω «συμφωνία». Και τούτο επειδή η συγκεκριμένη «συμφωνία» δεν ασκεί καμία απολύτως πίεση στην ελληνική πλευρά, έτσι ώστε να προχωρήσουμε επιτέλους στο γνωστό θέμα των διαρθρωτικών αλλαγών. Ενδεικτικά αναφέρω ότι, μεταξύ 215 κρατών, η βάση δεδομένων της World Bank (http://info.worldbank.org/governance/WGI/#home) μας κατατάσσει πολύ χαμηλότερα από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης ως προς την επίδοσή μας στον δείκτη κυβερνητικής αποτελεσματικότητας. Ο συγκεκριμένος δείκτης, τον οποίον σίγουρα οι της τρόικας παρακολουθούν, καταγράφει την ποιότητα των παρεχόμενων δημοσίων υπηρεσιών και τον βαθμό ανεξαρτησίας του κρατικού μηχανισμού από πολιτικές πιέσεις.

Η «συμφωνία» θα μπορούσε, όμως, να «προχωρήσει» κάπως διαφορετικά: Το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους μας θα μπορούσε να συνδεθεί άμεσα τόσο με τον ρυθμό ανάπτυξης του ελληνικού ΑΕΠ όσο και με τον προαναφερθέντα δείκτη κυβερνητικής αποτελεσματικότητας. Τι σημαίνει αυτό;

Aυξάνεται το ΑΕΠ αλλά βραδυπορούμε στη βελτίωση της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας; Σε αυτήν την περίπτωση, θα αυξάνεται το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους περισσότερο σε σχέση με την περίπτωση κατά την οποία ενισχύεται η ανάπτυξη και ταυτόχρονα βελτιώνεται η κυβερνητική αποτελεσματικότητα! Εάν μία τέτοια πρόταση γίνει αποδεκτή, τόσο ο κ. Τσίπρας, όσο και ο κάθε μελλοντικός πρωθυπουργός μας θα πίεζαν (αντί να πιέζονται από την τρόικα!) οι ίδιοι τους υπουργούς της κυβέρνησής τους στην εφαρμογή των διαρθρωτικών αλλαγών!

Εντούτοις, υπάρχει ένα «πρόβλημα» με τη μέτρηση του ρυθμού ανάπτυξής μας. Μετά τα αναθεωρημένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η οποία «γυρίζει», για το πρώτο τρίμηνο του 2017, τη συρρίκνωση 0,5% (σε ετήσια βάση) σε... ανάπτυξη 0,4% (http://s.kathimerini.gr/resources/article-files/elstat--2.pdf), σίγουρα δημιουργούνται ερωτήματα ως προς το κατά πόσον η ΕΛΣΤΑΤ μπορεί, με ακρίβεια, να καταγράφει τις μεταβολές του ελληνικού ΑΕΠ.

Τι εννοώ; Eάν η αναθεώρηση αλλάζει με τόσο «δραματικό» τρόπο τη μεταβολή του ΑΕΠ, το (όποιο) «μοντέλο απομείωσης χρέους» ως συνάρτηση του ρυθμού οικονομικής μας ανάπτυξης σίγουρα χάνει μέρος της αξιοπιστίας του. Μήπως να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στο πώς να καταγράφουμε με περισσότερη ακρίβεια τις μεταβολές του ΑΕΠ μας;

* Ο κ. Κώστας Μήλας είναι καθηγητής και πρόεδρος του Ερευνητικού Τομέα στο Τμήμα Οικονομικών, Χρηματοοικονομικών και Λογιστικής στο University of Liverpool.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ