Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Τυχερός που ήμουν σε αυτήν τη συναυλία»

Κύριε διευθυντά
Μουσικά, η συναυλία «Ζει το ελληνικό τραγούδι» με τον Διονύση Σαββόπουλο και τους υπόλοιπους σημαντικούς συμμετέχοντες θα καταγραφεί στα καλλιτεχνικά δρώμενα της εποχής. Συγκέντρωσε περίπου 60.000 ανθρώπους σ’ ένα κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο, με τραγούδια και μελωδίες από διάφορες εποχές. Εξίσου και ως δράση τού «Ολοι μαζί μπορούμε», θα σημειωθεί ως μία από τις πιο πετυχημένες.

Κατηφορίζοντας την περασμένη Τετάρτη προς το Καλλιμάρμαρο, αναρωτιόμουν γιατί αποφάσισα να πάω στη συναυλία. Ηταν ευκαιρία να ακούσω πολλούς γνωστούς τραγουδιστές με ένα φθηνό εισιτήριο; Εάν ήθελα να δώσω κάποιο ποσό στο «Ολοι μαζί μπορούμε» θα μπορούσα να το κάνω και ηλεκτρονικά. Περνώντας μπροστά από το Προεδρικό Μέγαρο, θυμήθηκα ότι είχα να βρεθώ πεζή εκεί από τις 3 Ιουλίου του 2015. Εκείνο το απόγευμα, το «Οχι» έκανε συγκέντρωση στο Σύνταγμα και το «Ναι» στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ηταν δυσάρεστα. Δύο χρόνια μετά, η ιστορία αυτή μας κατατρέχει.

Σπουδαίες φωνές, ωραία μουσική, καλή οργάνωση. Ο Σαββόπουλος δεν μίλησε πολύ. Είπε βεβαίως κάποια πράγματα, αλλά ήξερε ότι εκεί ήταν «όλοι». Χειροκροτήσαμε, τραγουδήσαμε, αλλά δεν σηκωθήκαμε από τις εξέδρες, ούτε στο «με μάτια κλειστά τραγουδούν αγκαλιά Εθνική Ελλάδος γεια σου» ούτε στο «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή». Το τι σκεφτόταν ο καθένας στο «ακορντεόν», ας το αφήσουμε. Ο Σαββόπουλος άλλαξε και κάποια λέξη. Σφιγμένοι λοιπόν ήμασταν εκεί «όλοι μαζί», αλλά «μπορούμε».

Κωνσταντινος Μ. Λιδωρικης

Ο διαχωρισμός και το Καταστατικό

Κύριε διευθυντά
Διαβάσαμε το με ημερομηνία 4/7/2017 άρθρο του κ. Τέλλογλου, που φιλοξενείται στην έγκριτη εφημερίδα σας, και δηλώνουμε την έκπληξή μας, για μία ακόμα φορά, για την επίκληση εκ μέρους τού συγκεκριμένου δημοσιογράφου ανακριβών πληροφοριών.

Συγκεκριμένα, ουδείς εξουσιοδοτημένος για τον σκοπό αυτό εκπρόσωπος της Διεθνούς Ομοσπονδίας δεν συνομίλησε με τον δημοσιογράφο, και επ’ αυτού έχουμε έγγραφη διαβεβαίωση.

Αλλωστε, ο μόνος ο οποίος θα μπορούσε να γνωρίζει τα συγκεκριμένα θέματα και να δώσει σωστές πληροφορίες είναι ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της ΔΟΕΣ στην Ελλάδα, ο οποίος, όμως, μας διαβεβαίωσε ότι δεν είχε καμία επαφή, τηλεφωνική ή προσωπική, με κανένα. Ομως το κύριο και σπουδαιότερο του θέματος είναι η, κατά τον συντάκτη, δήθεν αποκρουόμενη, από το παρόν Διοικητικό Συμβούλιο, απαίτηση των ξένων για «διαχωρισμό του διαχειριστή από τη διοίκηση».

Ο ως άνω διαχωρισμός όμως έχει ήδη θεσμοθετηθεί, προβλεφθεί και με σαφήνεια διατυπωθεί στο νέο –εγκεκριμένο από τη ΔΟΕΣ– Καταστατικό, το οποίο (όπως ήδη σας πληροφορήσαμε με προηγούμενη επιστολή μας) έχει ήδη ψηφιστεί στη γενική συνέλευση του Απριλίου 2015 και του οποίου η εφαρμογή έχει ανασταλεί συνεπεία των ασφαλιστικών μέτρων που ασκήθηκαν από τους φίλους του κ. Μαρτίνη. Βεβαίως, όπως γνωρίζετε, αναμένεται επ’ αυτού η απόφαση του δικαστηρίου της 20/10/2016, η οποία θα καθορίσει με ποιο Καταστατικό θα διεξαχθούν οι εκλογές για την ανάδειξη αιρετής διοίκησης, δηλαδή με το νέο ή το παλαιό.

Ειδικότερα, στο νέο Καταστατικό, που αν μη τι άλλο ο δημοσιογράφος όφειλε να έχει αναγνώσει, εφόσον θα πραγματευόταν ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, προβλέπεται θέση γενικού διευθυντού, επ’ αμοιβή, όμως βάσει της δικαστικής απόφασης ορισμού διοίκησης απαγορεύεται οποιαδήποτε πράξη που εκφεύγει «των αναγκαίων διαχειριστικών πράξεων για την εύρυθμη λειτουργία του σωματείου».

Ως συμπεραίνεται εκ των ανωτέρω, «κομίζουμε γλαύκα εις Αθήνας» αναμασώντας απλώς, για τη δημιουργία εντυπώσεων, θέματα που η τωρινή διοίκηση έχει ήδη επιλύσει και θεσμοθετήσει προ δύο ετών.

Τέλος, δεν αντιλαμβανόμαστε τα υπονοούμενα σχετικά με την παραίτηση του κ. Ποταμιάνου. Ο κ. Ποταμιάνος διετέλεσε επί χρόνια μέλος του Κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου επί προεδρίας Μαρτίνη. Στις πρόσφατες συνομιλίες μας με τη ΔΟΕΣ μετείχε και ο ίδιος ενεργά και αποδέχθηκε χωρίς καμία επιφύλαξη όλα τα συμφωνηθέντα. Η παραίτησή του, προφανώς, για προσωπικούς λόγους, δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με δήθεν επαφές του με τη ΔΟΕΣ (επισυνάπτεται η επιστολή παραίτησής του).

Ως εκ τούτων, με λύπη διαπιστώνουμε ότι ο συγκεκριμένος αρθρογράφος ευλόγως παρέχει την εντύπωση ότι με την αρθρογραφία του σε μία εκ των εγκυρότερων εφημερίδων, όπως η δική σας, δεν υπηρετεί δυστυχώς την αλήθεια και την αντικειμενικότητα, αλλά πιθανώς άλλες σκοπιμότητες.

Για το Κεντρικό Διοικητικό Συμβούλιο
Ο πρόεδρος
Dr Αντωνιος Αυγερινος
Φαρμακοποιός, υποστράτηγος ε.α.

Οι παρατάσεις παραγραφής

Κύριε διευθυντά
Σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 84 του Ν. 2238/1994 «Κύρωση του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος» (ΦΕΚ Α΄ 151), το δικαίωμα του Δημοσίου για επιβολή του φόρου παραγράφεται μετά την πάροδο της πενταετίας.

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την πρόσφατη υπ’ αριθμ. 1738/2017 απόφασή της, έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι η παραγραφή των φορολογικών αξιώσεων είναι 5ετής και οι συνεχείς παρατάσεις της παραγραφής είναι αντισυνταγματικές, αντικείμενες στην αρχή της ασφαλείας δικαίου (διατάξεις του άρθρου 78 του Συντάγματος) που απορρέει από την αρχή του Κράτους Δικαίου. Εκδήλωση της απορρέουσας από την αρχή του Κράτους Δικαίου, αρχής της ασφαλείας δικαίου ειδικώς στο Φορολογικό Δίκαιο, αποτελούν οι θεσπιζόμενες με τις διατάξεις του άρθρου 78 του Συντάγματος ρυθμίσεις, κατά την έννοια των οποίων η διάρκεια της παραγραφής πρέπει να καθορίζεται εκ των προτέρων, ενώ μεταβολή της με την πρόβλεψη επιμηκύνσεως είναι δυνατή μόνον με διάταξη θεσπιζόμενη το αργότερο το έτος, που έπεται εκείνου, στο οποίο ανάγεται η φορολογική υποχρέωση.

Συνεπώς, διάταξη νόμου περί παρατάσεως χρόνου παραγραφής φορολογικών αξιώσεων, αναγομένων σε ημερολογιακό έτος προγενέστερο του προηγουμένου της δημοσιεύσεως του νόμου αυτού έτους, είναι ανίσχυρη ως αντικείμενη στην απορρέουσα από την αρχή του Κράτους Δικαίου αρχή της ασφαλείας δικαίου, δια τον λόγον ότι θα τροποποιούσε κατά τον τρόπο αυτό αναδρομικά εις βάρος των φορολογουμένων το νομοθετικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον χρόνο, στον οποίο ανάγονται οι φορολογικές τους υποχρεώσεις.

Περαιτέρω, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την εν λόγω Απόφασή της, έκρινε ότι, εν όψει της συνταγματικής αρχής της αναλογικότητος (άρθρο 25 παρ. Ι εδαφ. Δ΄ του Συντάγματος), η παραγραφή πρέπει να έχει εύλογη διάρκεια, εν όψει, του ότι, πλέον διευκολύνεται η διαδικασία ελέγχου τόσο λόγω των σύγχρονων ηλεκτρονικών και άλλων μεθόδων ελέγχου, όσο και λόγω του γεγονότος ότι πολλά δεδομένα που αφορούν την πάσης φύσεως οικονομική δραστηριότητα των φορολογουμένων, εισάγονται στο σύστημα ηλεκτρονικής υποβολής των δηλώσεων φόρου εισοδήματος, χωρίς να χρειάζονται καμία ενέργεια εκ μέρους των φορολογουμένων· ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται ο καθορισμός μακρού χρόνου παραγραφής πέραν των χρονικών ορίων που όριζαν προϊσχύουσες διατάξεις σε χρόνο, κατά τον οποίο η Φορολογική Διοίκηση δεν διέθετε τα μέσα αυτά.

Εν όψει, όθεν, των προαναφερομένων, οι παρατάσεις της παραγραφής φορολογικών αξιώσεων, αντίκεινται στις εξειδικεύουσες την (απορρέουσα από την αρχή του Κράτους Δικαίου) αρχή της ασφαλείας δικαίου διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 78 του Συντάγματος, διότι οι συνεχείς παρατάσεις παραγραφής, παρατείνουν την προθεσμία παραγραφής φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου αναγομένων σε ημερολογιακά έτη προγενέστερα του προηγουμένου της δημοσιεύσεως των σχετικών νόμων ετών.

Κωνσταντινος Β. Χιωλος
Διδάκτωρ Νομικής – Δικηγόρος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ