ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Σεπτέμβριος εκπλήξεων στην Κεντροαριστερά

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΟΥΛΑΣ

Την υποψηφιότητα Καμίνη, όπως απεδείχθη, στήριξαν στελέχη της πάλαι ποτέ πρωτοβουλίας των «58».

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μόνον πλήξη  δεν θα επιφυλάξει ο Σεπτέμβριος σε όσους παρακολουθούν τον χώρο της Κεντροαριστεράς. Η διαρροή την Παρασκευή, ότι την ηγεσία του νέου φορέα απέναντι στην κ. Φώφη Γεννηματά θα τη διεκδικήσει ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, είναι προφανές ότι αλλάζει πλήρως τα δεδομένα.

Εχει δε και πλούσιο παρασκήνιο ποιοι είχαν την ιδέα να εμπλακεί στη μάχη ο κ. Καμίνης, καθώς αυτοί θα είναι προφανώς που θα τον στηρίξουν πολιτικά στο εξής. Πρόκειται για στελέχη της πάλαι ποτέ πρωτοβουλίας των «58», όπως ο γνωστός καθηγητής Γιάννης Βούλγαρης, τα οποία εδώ και ημέρες προωθούσαν, όπως απεδείχθη, τη συγκεκριμένη λύση, εκτιμώντας ότι θα λειτουργήσει ως καταλύτης διεύρυνσης του κεντροαριστερού χώρου. Το σκεπτικό τους είναι απλό. Πίστευαν και πιστεύουν ότι, στην αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή δεν μπει τρίτο πρόσωπο στη μάχη της αρχηγίας, δεν θα δημιουργηθεί ο αναγκαίος ενθουσιασμός για τη νέα παράταξη, καθώς οι πολίτες θα εκλάβουν την όλη διαδικασία ως μια ανούσια συνέχεια της ΔΗΣΥ στην οποία πρόεδρος θα είναι πάλι η κ. Γεννηματά.

Εχει επίσης ενδιαφέρον το πώς σχολίασαν συνεργάτες της προέδρου του ΠΑΣΟΚ τη συγκεκριμένη εξέλιξη, καθώς ουδείς μέχρι πρότινος την είχε προβλέψει. «Καλοδεχούμενος ο κ. Καμίνης, αλλά δεν μπορεί να κερδίσει την κ. Γεννηματά», ήταν το σχόλιό τους.

Ο ίδιος ο κ. Καμίνης, πάντως, μάλλον δεν δυσκολεύτηκε να πεισθεί, δεδομένου ότι η δεύτερη θητεία του στη δημαρχία της Αθήνας ούτως ή άλλως πλησιάζει στο τέλος της και γνωρίζει ότι κανείς προκάτοχός του δεν διεκδίκησε και τρίτη θητεία. Ηξερε επομένως ότι, αν δεν έκανε το βήμα, θα έπρεπε επί της ουσίας να εγκαταλείψει την πολιτική. Παρεμπιπτόντως, σημειώνεται ότι πληροφορίες που ήθελαν την Παρασκευή τον κ. Νίκο Αλιβιζάτο να έχει πρωτοστατήσει στην υποψηφιότητα Καμίνη διαψεύσθηκαν κατηγορηματικά από τον ίδιο. Οπως είπε στην «Κ», θα ήταν αδιανόητο ο πρόεδρος μιας επιτροπής που έχει συσταθεί για να εγγυηθεί το αδιάβλητο μιας εκλογικής διαδικασίας ακόμη και να παροτρύνει –πόσο μάλλον να υποστηρίζει– μια υποψηφιότητα.

Ως προς την πολιτική ουσία της διαδικασίας, βέβαια, αυτήν την οποία δεν μπορεί να σχολιάσει ο κ. Αλιβιζάτος, η υποψηφιότητα Καμίνη είναι προφανές ότι δημιουργεί νέα δεδομένα. Τρία είναι τα κρίσιμα ερωτήματα. Το πρώτο αφορά τη στάση του Στ. Θεοδωράκη. Την Τετάρτη (ΣΚΑΪ) ο επικεφαλής του Ποταμιού δεν απέκλεισε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να συμπράξει και εκείνος στο εγχείρημα. Είπε ότι τις τελικές του αποφάσεις θα τις ανακοινώσει τον Σεπτέμβριο, επιδιώκοντας να κερδίσει χρόνο. Πιθανότατα, ωστόσο, η υποψηφιότητα Καμίνη θα αποθαρρύνει τη δική του εμπλοκή, αν κρίνει ότι μια πολιτική μάχη του δημάρχου με την κ. Γεννηματά θα εκληφθεί από τους πολίτες ως αναχρονιστική και άνευ νοήματος, και επομένως θα αποβεί εις βάρος και των δύο.

Το δεύτερο ερώτημα σχετίζεται με τον Ευ. Βενιζέλο. Μέχρι στιγμής έχει αποφύγει οποιοδήποτε σχόλιο για τα σενάρια που τον θέλουν να ετοιμάζει δικό του κόμμα, ενώ δεν μπήκε καν στον κόπο να διαψεύσει την απροσδόκητη συνέντευξη της κ. Αννας Διαμαντοπούλου που σχεδόν ανακοίνωσε ότι κάνουν κοινά σχέδια, εκφράζοντας μετά αυθόρμητης βεβαιότητας ότι «μετά το συνέδριο της ΔΗΣΥ, ο κ. Βενιζέλος δεν έχει κανένα λόγο εκεί μέσα»! Είναι προφανές ότι ο κ. Βενιζέλος εκτιμά ότι η εκλογή νέου προέδρου της ΔΗΣΥ απλώς θα επικυρώσει την άποψή του ότι το πρόβλημα για τη δημιουργία νέου φορέα δεν είναι διαδικαστικό, αλλά πολιτικής κατεύθυνσης. Ως εκ τούτου, τις αποφάσεις του προφανώς δεν θα τις επηρεάσει η υποψηφιότητα του κ. Καμίνη.

Υπάρχει τέλος και ένας τρίτος, εντελώς απρόβλεπτος, παράγων στις επικείμενες εξελίξεις. Είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει όχι μόνον ποιον θα στηρίξει ως πρόεδρο του νέου κεντροαριστερού φορέα, αλλά ακόμη και το αν θα διεκδικήσει εκείνος την αρχηγία. Ιδού λοιπόν γιατί μόνον πληκτικός δεν είναι ο Σεπτέμβριος για την Κεντροαριστερά.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ