Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Αυτή η πόλη σε πληγώνει

Κύριε διευθυντά
Λίγες μέρες πριν, βρέθηκα στο Μοναστηράκι, στην Πλάκα. Περπάτησα από το Θησείο μέχρι τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Με κατάπληξη αλλά και θλίψη είδα «παγκάρια» με διάφορα αντικείμενα προς πώλησιν, κοινώς «παζάρι». Σκέφθηκα, ντροπή μας. Από πού ν' αρχίσω; Από την Εφορεία Αρχαιοτήτων, από τον Δήμο, από τους κατοίκους της πόλης (όλους εμάς) δηλαδή να ανεχόμαστε όλη αυτή την πραμάτεια των μικροεμπόρων, που προσβάλλουν, πρώτα απ' όλα, εμάς τους ίδιους. Είναι δυνατόν αυτή η πόλη να έχει εγκαταλειφθεί στην αδιαφορία της αυτοκαταστροφής;

Τα έχουμε πει και ξαναπεί. Παντού βλέπεις πεζοδρόμια βρώμικα, βρώμικους κάδους, καλλιγραφίες από σπρέι, κάτι όμως δεν πρέπει να γίνει στην πράξη;

Λελα Χατζηλακου

«Τώρα, κοντά στα 90, θλίβομαι βαθιά»

Κύριε διευθυντά
Το καλοκαίρι του 2007, με τις πολλές και καταστροφικές πυρκαγιές, ιδίως στην Αρχαία Ολυμπία και την Πάρνηθα, ο κ. Αλέξης Τσίπρας περιφερόταν συνεχώς από κανάλι σε κανάλι και κατακεραύνωνε τον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή, γιατί δεν καθάριζε σε μόνιμη βάση τα δάση της χώρας από τα ξερά χορτάρια και φύλλα των δένδρων. Και απορούσα πώς είναι δυνατόν αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης να πετάει τέτοιες καραμπινάτες κοτσάνες. Πολύ δε περισσότερο, μετέπειτα, κάθε φορά που ξεσήκωνε τον κόσμο με τα τερατώδη «δεν πληρώνω ΔΕΗ» κ.λπ., τις εξωφρενικές υποσχέσεις του για διαγραφή του χρέους με ένα νόμο, για σχίσιμο των μνημονίων, για αλόγιστες παροχές προς όλες τις κατευθύνσεις και για άλλα ηχηρά και παράλογα.

Με αυτά τα δεδομένα, όταν παραδόξως το 2015 έγινε πρωθυπουργός ήταν βέβαια αναμενόμενες οι οδυνηρές περιπέτειες που μας περίμεναν. Πολλές φορές ντράπηκα ως Ελληνας για τις πρωτοσέλιδες ειδήσεις, ιδίως στον ξένο Τύπο, εις βάρος της χώρας, παράδειγμα προς αποφυγήν στα πέρατα της οικουμένης.

Αλλά λυπήθηκα και τον ίδιον τον κ. Τσίπρα, π.χ. στη συζήτηση για θέματα επενδύσεων στη Νέα Υόρκη με τον κ. Κλίντον, που δύσκολα συγκρατούσε τα γέλια του όταν τον άκουγε να λέει ότι «η δημοκρατία θα περάσει στην Ευρώπη από την Ελλάδα» και άλλα παιδαριώδη. Θέλησε δε σκόπιμα τη συζήτηση χωρίς διερμηνέα, για να ερμηνευτούν οι όποιες γκάφες του ως δήθεν πρόβλημα γλώσσας. Οικτρή, ομοίως, η εμφάνισή του στη συζήτηση κορυφής στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου τον κατακεραύνωσαν αλύπητα όταν απειλούσε τις χρηματαγορές με «νταούλια», καθώς και στις τόσες μεταστροφές του (κωλοτούμπες) σε συμφωνίες με τους θεσμούς.

Επιβάρυνση της χώρας πάνω από 100 δισ. ευρώ, capital controls και νέα μέτρα λιτότητας 15 δισ. ευρώ, αντί παροχών 15 δισ. ευρώ με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης πριν από τις εκλογές.

Θλιβερές, επίσης, ήταν οι παλαβομάρες του «Νάρκισσου» κ. Βαρουφάκη στην πρώτη δημόσια συζήτησή τους στην Αθήνα, όταν μαγνητοφωνούσε αδιάντροπα τις συζητήσεις με τους θεσμούς κ.λπ. Τώρα μάλιστα που αποκαλύπτει ο ίδιος τις μυστικές συζητήσεις τους, με τον κ. Τσίπρα και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αποδεικνύεται αδιάσειστα ότι η χώρα παραδόθηκε σε ανερμάτιστους και ανεύθυνους ηγέτες, εμπαθείς αντιευρωπαϊστές με ιδεοληψίες και χωρίς κοινή λογική, που συνεχώς σκέπτονται και ενεργούν ιδεοληπτικά και ανάποδα, με συνεχείς παλινωδίες.

Αλλα χαρακτηριστικά παραδείγματα επικίνδυνης ανευθυνότητας ανθρώπων για δέσιμο είναι τα περί εισβολής τους στο Νομισματοκοπείο για τα αποθέματα 15 δισ. ευρώ, όπως και τα περί παράλληλου νομίσματος και παράλληλου συστήματος πληρωμών.

Ομοίως, οι συζητήσεις στη Μόσχα το 2015 με τον κ. Τσίπρα και τη μισή κυβέρνηση για το δημόσιο χρέος μας. Οταν μάλιστα η Ρωσία, αποκλεισμένη η ίδια από τις χρηματαγορές σε τρεις διαδοχικές εκδόσεις ομολογιακού δανείου, το 2014, για 80 εκατ. ευρώ σε ρούβλια, εισέπραξε τελικά μόνο 9 εκατ. ευρώ σε ρούβλια, με επιτόκιο 12%.

Συμπερασματικά, με τέτοιες ιδεοληψίες και ακρότητες αποκλείεται η υλοποίηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για την προσέλκυση επενδύσεων από την παρούσα κυβέρνηση. Ούτε είναι δυνατή, εκ των πραγμάτων, η σύσταση εθνικής κυβέρνησης για τη σωτηρία της χώρας.

Εξάλλου, μετά τις ανυπαίτιες περιπέτειες του κ. Παπαδήμου, δύσκολα θα βρεθεί (αν υπάρχει) πρόθυμος εθνικός ηγέτης κοινής αποδοχής, όταν μάλιστα επικρατούν στη χώρα τόσο ακραίες πολιτικές τάσεις, ανομία και αναρχία.

Επίσης, με τον αρχομανή κ. Τσίπρα στην αντιπολίτευση (να ξεσηκώνει περιχαρής τον κόσμο), δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική η μέλλουσα, αναμφίβολα, κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη.

Τέλος, πέρα από την αποτυχία του πολιτικού μας συστήματος, έχει δυστυχώς αποτύχει και η Ελλαδική Εκκλησία. Γιατί, αποστολή της θρησκείας (αναφορικά με τα επίγεια) είναι να δημιουργήσει το ηθικό υπόβαθρο, μεταξύ των πιστών - πολιτών, που απαιτείται για σεβασμό των δικαιωμάτων των συνανθρώπων και αλληλεγγύη μεταξύ τους, συνακόλουθα δε και για σύννομη λειτουργία σύγχρονης κοινωνίας.

Για τους εκτεθέντες λόγους, αν και φύσει αισιόδοξος, τώρα κοντά στα ενενήντα ειλικρινά θλίβομαι για το μέλλον της ταλαίπωρης πατρίδας και των επερχόμενων γενεών, που τις καταδικάζουμε με τα τερατώδη λάθη μας, χωρίς δυνατότητα αυτοπροστασίας τους.

Γρηγορης Γ. Βαρελας, Οικονομολόγος, Απόφοιτος Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, πρώην διευθυντής Διοίκησης ΕΤΕ Θρακομακεδόνες Αττικής

ΕΝΦΙΑ, αυτός ο αδιόρθωτος

Κύριε διευθυντά
Αναμένοντας τον φετινό ΕΝΦΙΑ δεν έχει διορθωθεί κανένα από τα λάθη του. Ενα από αυτά εντοπίζεται στα μεγάλα οικόπεδα στους οικισμούς της χώρας (κάτω των 2.000 κατοίκων και προ του 1923). Αυτά έχουν προκύψει κυρίως από κληρονομιές και ήταν και παραμένουν στην πλειονότητά τους κτήματα.

Σε όσα από αυτά δεν μπορούν να κατατμηθούν, ο ΣΑΟ, δηλαδή ο Συντελεστής Αξιοποίησης του Οικοπέδου, δεν μπορεί να λαμβάνεται όπως στα διπλανά κανονικά οικόπεδα σταθερός, διότι ως γνωστόν ο συντελεστής δόμησης έχει μέγιστο όριο τα 400 τ.μ.

Ετσι, ένα οικόπεδο 700 τ.μ. και ένα οικόπεδο 7.000 τ.μ. που δεν μπορεί να κατατμηθεί, έχουν την ίδια ακριβώς δυνατότητα δόμησης (αξιοποίησης), δεν μπορούν δηλαδή να ξεπεράσουν τα 400 τ.μ. σε κατοικία η μεικτή χρήση. Θα πρέπει δηλαδή να αλλάξει η νομοθεσία και να υπάρχει η δυνατότητα να έχει το κάθε οικόπεδο τον δικό του ΣΑΟ, όπως σε άλλες περιπτώσεις αντικειμενικού προσδιορισμού αξιών ορίζεται.

Σπυρος Λιβανης, Πολιτικός Μηχανικός, Κόρινθος


Oυδείς βλέπει τα σκουπίδια;

Κύριε διευθυντά
Λίγα χιλιόμετρα από την Αθήνα υπάρχει ένα παραλιακό χωριό, ο Αγιος Ιωάννης Θεολόγος - Λοκρίδος, το οποίο προσπαθεί να επιζήσει. Δίπλα του είναι ένας οικισμός, εξαιρετικής ομορφιάς και κάλλους, ο επιλεγόμενος ΟΣΜΑΕΣ, που τον έχει σχεδιάσει ο αείμνηστος Δοξιάδης.

Αμφότεροι οι χώροι βρίθουν σκουπιδιών και παντός είδους βρωμιάς. Μιλάμε για απερίγραπτη κατάσταση. Ο υπεύθυνος δήμαρχος, που στην περίπτωση είναι παντελώς ανυπεύθυνος, κατοικοεδρεύει στην Αταλάντη (20 χλμ. μακριά) και δεν δίνει δεκάρα για το οικτρό θέαμα. Διανύει τη δεύτερη 5ετία του και περί άλλα τυρβάζει. Οι κάτοικοι δείχνουν μία περίεργη ανεκτικότητα, ενώ οι επισκέπτες απορούν: Θα κάνει κάποιος κάτι;
Κωνσταντινος Π. Φραγκος

Υπτγος ε.α., αναλυτής αμυντικών θεμάτων, συγγραφέας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ