Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Καύσιμα: εισροές, εκροές και... διαρροές

Κύριε διευθυντά
Παρακολουθώ από ετών τα δημοσιεύματα της συνεργάτιδός σας κ. Χρ. Λιάγγου σχετικά με την εξέλιξη της εγκατάστασης ενός συστήματος εισροών - εκροών για την παρακολούθηση ολόκληρης της εφοδιαστικής αλυσίδας πετρελαιοειδών (παραγωγή, μεταφορά, διάθεση στην κατανάλωση), τόσο για λόγους φορολογικούς (λαθρεμπόριο) όσο και περιβαλλοντικούς (χρήση των πιο ρυπογόνων πετρελαίων θέρμανσης και ναυτιλίας ως κίνησης). Αν και το σύστημα είναι ήδη εγκατεστημένο, τουλάχιστον στα πρατήρια υγρών καυσίμων, δεν αξιοποιείται λόγω έλλειψης προσωπικού στην αρμόδια υπηρεσία. Ανακοινώσεις για την αναγκαιότητα ενός συστήματος ελέγχου υπάρχουν από εικοσαετίας. Οι όποιες αντιστάσεις από ένα τμήμα της αγοράς είναι κατανοητές, αλλά η ευθύνη εφαρμογής βαρύνει αποκλειστικά τη διοίκηση. Υστερα από την ολοσέλιδη εμπεριστατωμένη αναφορά στο θέμα, στο φύλλο της «Κ» στις 23.08.2017, και τις συγκαταβατικές κομματικές αντεγκλήσεις της επομένης, θα έχει άδικο ο σκεπτόμενος πολίτης να σχηματίσει την πεποίθηση ότι οι επί μακρόν σχετικές καθυστερήσεις, παραλήψεις και παρατάσεις δεν οφείλονται στο «δεν μπορούν» αλλά στο «δεν θέλουν»;

Δημ. Χατζηδακης
Δρ Χημικός Μηχανικός

Οι σημαιοφόροι, ο Μαρξ και ένας υπουργός

Κύριε διευθυντά
Ο υπουργός Παιδείας επέλεξε την κλήρωση για τους σημαιοφόρους στις σχολικές παρελάσεις. Ο υπουργός νομίζει ότι η κλήρωση είναι πράξη ανθρωπιστική, ενώ στην πραγματικότητα, αν γενικευθεί, είναι τραγικά επικίνδυνη.

Στη ζωή ο σκληρός ανταγωνισμός είναι ο παγκόσμιος κανόνας. Από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της ζωής το ωάριο δεν γονιμοποιείται με… κλήρο αλλά ύστερα από σκληρό ανταγωνισμό μεταξύ των σπερματοζωαρίων. Η θεωρία της εξέλιξης διδάσκει ότι, αν ένα ζωικό είδος εγκαταλείψει αυτόν τον ανταγωνισμό, αργά ή γρήγορα θα εξαφανισθεί. To ίδιο ισχύει και στις ανθρώπινες κοινωνίες – μικρό παράδειγμα οι Συβαρίτες, που επαναπαύθηκαν στην τρυφηλή διαβίωση. Οι νεότερες γενεές πρέπει εξ απαλών ονύχων να εθισθούν στη συμπεριφορά του αναπόφευκτου ανταγωνισμού και την επιδίωξη της αριστείας. Κάθε γενιά μπορεί να έχει το δικό της «αφήγημα» (μοντέρνα επέκταση νοήματος της λέξης) με διαφορετικά κριτήρια. Για τους σημαιοφόρους κριτήρια επιλογής θα μπορούσαν να είναι η ωραία κορμοστασιά, η επιμέλεια στα μαθήματα, η εθελοντική κοινωνική προσφορά κ.λπ.

Πίσω από την απόφαση του υπουργού Παιδείας υποκρύπτεται η μαρξιστική αντίληψη για την ανθρώπινη συμπεριφορά όπως συνοψίζεται από τον ίδιο τον Μαρξ  στην διαβόητη Λίστα των Παραθέσεων για τον Φόιερμπαχ, όπου καθορίζει τον ρόλο της φιλοσοφίας (σε ελεύθερη απόδοση του Σεργκέι Προκόφιεφ!): «Οι φιλόσοφοι μέχρι τώρα περιγράφουν τον κόσμο. Εμείς θέλουμε η φιλοσοφία να αλλάξει τον κόσμο». Νομίζω ότι ο Μαρξ θέλει υπεροπτικά να δημιουργήσει ένα καινούργιο ανθρώπινο είδος με μονοδιάστατη οικονομική υπόσταση.  Η θέση του είναι ουτοπική και θα μπορούσε να ισχύσει σε ένα ιδανικό παράλληλο σύμπαν όπου οι «άνθρωποι» θα ήταν διαφορετικοί από τους σημερινούς. Η συμπεριφορά των κοινωνιών δείχνει ότι αλλάζει πράγματι από γενιά σε γενιά. Αυτό είναι αληθές για τα επιφανειακά χαρακτηριστικά (ντύσιμο, συνήθειες, απόκτηση γνώσεων, επικοινωνία και Internet). Οι υπαρξιακές όμως καταβολές των κοινωνιών και τα ανθρώπινα ένστικτα δεν ακολουθούν τον ίδιο ρυθμό αλλαγής. Τέτοιες πολύπλοκες τεκτονικές μεταλλάξεις του DNA επέρχονται ύστερα από  εκατοντάδες χρόνια ή και χιλιετίες και δεν ξέρουμε ποιες ανθρώπινες δράσεις μπορούν να τις επηρεάσουν. Η αιματηρή ιστορία του εικοστού αιώνα ακόμα και τα σημερινά ακατανόητα (για τον δυτικό άνθρωπο) τρομοκρατικά γεγονότα το επιβεβαιώνουν. Στην εποχή του Μαρξ τα επιστημονικά δεδομένα της φυσικής και κυρίως της βιολογίας  δεν ήταν γνωστά. Επομένως τα μαρξιστικά προγράμματα αλλαγής της κοινωνίας καταντούν απλά ευχολόγια για το απώτατο και ακαθόριστο μέλλον του ανθρώπου.  

Σπυρος Παπαγεωργιου
Δρ φυσικός, ομότιμος διευθυντής Ερευνών, ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος»
Βούλα Αττικής

Πρωτοβουλίες για μίμηση

Κύριε διευθυντά
Να και μια ιδέα που μας έρχεται από το όμορφο νησί της Ανδρου: Πολλά έργα για κοινή χρήση, όπως λιθόστρωση πλατειών και εσωτερικών δρόμων ενός χωριού, διακόσμηση του περιβόλου ενός σχολείου, ανέγερση πετρόκτιστων αποδυτηρίων στις παραλίες, εξωραϊσμός σε κρήνες, αναπαλαίωση μύλων, ακόμη και πετρόκτιστες στάσεις λεωφορείων, γίνονται με ιδιωτική πρωτοβουλία, έπειτα βέβαια και από συνεννόηση με τις αρμόδιες δημοτικές ή κρατικές αρχές. Εάν θέλει δηλαδή κάποια οικογένεια να τιμήσει τη μνήμη ενός αποθανόντος μέλους της, χρηματοδοτεί την κατασκευή ενός τέτοιου έργου, τοποθετώντας απλώς σε κάποιο σημείο του μια μαρμάρινη πλάκα ότι το έργο πραγματοποιήθηκε «εις μνήμην» αποβιωσάντων συγγενικών προσώπων. Βέβαια, ανάλογες πρωτοβουλίες έχουν αναληφθεί και σε άλλες περιοχές της χώρας. Μάλιστα, στο νησάκι Τρίκερι του Πηλίου, όταν φθάνει κανείς εκεί με το πλοιάριο, βλέπει μια ολόκληρη παιδική χαρά που δημιουργήθηκε στη μνήμη κάποιας Αγγλίδας, σε αναγνώριση της αγάπης της γι’ αυτόν τον τόπο. Διερωτώμαι, λοιπόν, εάν τέτοιες πρωτοβουλίες θα άξιζε να προβληθούν από τις στήλες της έγκριτης εφημερίδας σας, ώστε να αποτελέσουν παράδειγμα και για άλλους συμπολίτες μας, που θα ήθελαν να τιμήσουν τον τόπο τους και τους συγγενείς τους.

Νεστωρ Κουρακης
Ομότιμος Καθηγητής Νομικής Αθηνών – Αθήνα

Ενότητα, αυτό είναι υπερόπλο

Κύριε διευθυντά
Το 1912-13 το Αιγαίο ελευθερώθηκε από τους Τούρκους χάρις στο θωρηκτό «Αβέρωφ», που ήταν τότε για την Ελλάδα «αγορά του αιώνος» και στην ενότητα των Ελλήνων αλλά και στη δεινή εσωτερική κατάσταση της σουλτανικής Τουρκίας. Οπως όμως μας πληροφορεί η «Καθημερινή», η κατάσταση αυτή ανατρέπεται τώρα –έναν αιώνα μετά– διότι η μεν Τουρκία είναι σε θέση να προβαίνει σε δική της «αγορά του αιώνος» αξίας πολλών δισ. δολαρίων για εξοπλισμούς σε σύγχρονα αεροπλάνα και πυραύλους και διαθέτει σχετικά σταθερή πολιτική κατάσταση εσωτερική και ενότητα υπό την πυγμή του κ. Ερντογάν. Συντόμως, λοιπόν, θα αποκτήσει η Τουρκία τα πολεμικά μέσα για να ανατρέψει πολλά απ’ όσα πέτυχε ο «Αβέρωφ» στο Αιγαίο, αν όχι όλα. Τις μάχες μπορεί να τις κερδίζουν τα όπλα και η γενναιότητα των πολεμιστών, όμως τελικά τον πόλεμο τον κερδίζει αυτός που διαθέτει ισχυρή οικονομική ευρωστία και ενότητα.

Δημοσθενης Ιωαννιδης
Αντιπλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
Νέα Μάκρη

Μακάβριο, αλλά μέσα στη ζωή

Κύριε διευθυντά
Περιοδικώς, ο Σύλλογος Πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία κάνει έκκληση προς εθελοντές αιμοδότες να δώσουν αίμα («Κ», 10-8-2017) γιατί οι ανάγκες είναι περισσότερες του προσφερομένου. Το ίδιο κάνουν και άλλοι αρμόδιοι φορείς. Η χρόνια έλλειψη μας αναγκάζει να ζητιανεύουμε, χωρίς ντροπή, αίμα από Ελβετούς αιμοδότες. Στην τ. Σοβιετική Ενωση, πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ύστερα από αυτόν, όταν είχαν έλλειψη αίματος χρησιμοποιούσαν αίμα νεκρών. Οταν το αίμα ληφθεί εντός των έξι πρώτων ωρών από του θανάτου έχει την ίδια αποτελεσματικότητα με το προσφερόμενο από ζώντες αιμοδότες. Το σκεπτικό της λύσεως αυτής είναι απλό, εφόσον δεχόμαστε τη μεταμόσχευση οργάνων νεκρών, που περιέχουν αίμα, γιατί έχουμε προκατάληψη να μεταγγίσουμε αίμα; Πολιτική βούληση χρειάζεται.

Γεωργιος Αραμπατζης
Ιατρός Μικροβιολόγος – Χολαργός

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ