ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οι μνηστήρες, ο γάμος, το νέο κόμμα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΟΥΛΑΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

«Τους υποψήφιους τους βρήκαμε. Τώρα απομένει να βρούμε και το κόμμα».

Η εύστοχη φράση ανήκει σε πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ που παρακολουθεί εκ του μακρόθεν όσα συμβαίνουν με τον περιβόητο νέο φορέα που ετοιμάζεται να καταλάβει τον χώρο ανάμεσα στη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι εύστοχη, διότι περιγράφει με δυο κουβέντες την παραδοξότητα της εν εξελίξει διαδικασίας. Διότι μπορεί μεν να βρέθηκαν 10 μνηστήρες για να παντρευτούν τη νύφη της κυοφορούμενης νέας προοδευτικής παράταξης (αλφαβητικά, Νίκος Ανδρουλάκης, Κων. Γάτσιος, Φώφη Γεννηματά, Σταύρος Θεοδωράκης, Γ. Καμίνης, Οδ. Κωνσταντινόπουλος, Γ. Μανιάτης, Απ. Πόντας, Γ. Ραγκούσης και Δ. Τζιώτης), αλλά ουδείς ακόμη γνωρίζει πώς θα γίνει ο γάμος και κυρίως αν αυτός θα τελεσφορήσει. Πόσο μάλλον όταν οι μνηστήρες δεν έχουν καν συμφωνήσει στα βασικά. Το πότε και το πώς, π.χ., θα γίνει το ιδρυτικό συνέδριο του νέου φορέα, και βέβαια το αν τα σημερινά σχήματα που μετέχουν στο εγχείρημα θα αυτοδιαλυθούν μετά την εκλογή του νέου αρχηγού. Επισήμανση που δεν γίνεται ασφαλώς τυχαία, καθώς υπάρχουν σοβαρότατες ενστάσεις για τυχόν διάλυση των κομμάτων, την οποία για το εγγύς μέλλον χαρακτηρίζουν αδιανόητη ακόμη και κορυφαία στελέχη του Ποταμιού, του ΚΙΔΗΣΟ και κυρίως του ΠΑΣΟΚ.

Ετσι εξηγείται άλλωστε ότι η εξέλιξη αυτή, καίτοι ηχεί μάλλον ως αυτονόητη προϋπόθεση για την επιτυχία του εγχειρήματος, δεν συζητείται δημοσίως. Οπως μακράν της δημοσιότητας παραμένει και μια επίσης μείζονος σημασίας «λεπτομέρεια». Ας υποθέσουμε ότι στις 12 Νοεμβρίου, που θα είναι ο δεύτερος και τελικός γύρος ανάμεσα στους δύο επικρατέστερους διεκδικητές, την ηγεσία την κερδίζει είτε η Φώφη Γεννηματά είτε ο Στ. Θεοδωράκης. Θα δεχθεί ο χαμένος να εκχωρήσει στον νικητή το κόμμα του και εν λευκώ τα στελέχη και τους βουλευτές του; Και για να διευρύνουμε το ερώτημα που προφανώς έχουν όλοι οι δυνάμει ψηφοφόροι του νέου εγχειρήματος: Αν τη μάχη την κερδίσει ο Γ. Καμίνης, ο Γ. Ραγκούσης ή ο Νίκος Ανδρουλάκης σε ποιον ακριβώς φορέα θα προεδρεύουν; Θα μπορούν π.χ. να ελέγξουν τις Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, όταν μέχρι να γίνουν εκλογές (δηλαδή θεωρητικά ακόμη και μέχρι το 2019) δεν θα έχουν οι ίδιοι παρουσία και λόγο στη Βουλή;

«Αν ψηφίσουν 150.000 ή και 200.000 πολίτες, όλα αυτά τα προβλήματα θα λυθούν αυτόματα», λένε στις συνεντεύξεις τους οι περισσότεροι από τους διεκδικητές, υπονοώντας ότι ο λαός θα δώσει με τη μαζική παρουσία του τις λύσεις για όλα τα προβλήματα. Αποκρύβουν, ωστόσο, και τις επιφυλάξεις και τη μεγάλη δυσπιστία που έχουν όλοι για τους αντιπάλους τους και τις οποίες εκμυστηρεύονται κατ’ ιδίαν.

Σε μια προσπάθεια να κωδικοποιήσουμε τα βασικότερα προβλήματα του εγχειρήματος, δύο είναι αυτά που είναι βέβαιον ότι θα απασχολήσουν τις συζητήσεις τις επόμενες ημέρες.
Αφορούν, πρώτον, τον χρόνο που θα γίνει το συνέδριο και, δεύτερον, τον τρόπο που αυτό θα συγκροτηθεί. Στη Χαρ. Τρικούπη, που εκπέμπουν τη σιγουριά τους για την επικράτηση της Φώφης Γεννηματά, υποστηρίζουν ότι εκ των πραγμάτων θα χρειασθούν 3-4 μήνες μετά τον Νοέμβριο για να διαμορφωθούν οι συνθήκες μιας νέας εκλογικής διαδικασίας στην οποία θα ξαναστηθούν σε όλη τη χώρα κάλπες για να αναδειχθούν (από τα μέλη του νέου κόμματος) οι σύνεδροι του νέου φορέα. Και δεν κρύβουν την πρόθεση της κ. Γεννηματά να διαμορφώσει –μετά τη νίκη της– μια ενωτική οργανωτική επιτροπή στην οποία να εκπροσωπούνται όλες οι τάσεις (να έχουν δηλαδή σημαντικό αριθμό εκπροσώπων και ο δεύτερος και ο τρίτος της μάχης της 5ης Νοεμβρίου, όπως και τα κόμματα που μετέχουν στο εγχείρημα), προκειμένου όλοι μαζί να συναποφασίσουν πώς θα γίνει το ιδρυτικό συνέδριο.

Σε μια τέτοια προοπτική συμφωνεί και ο Στ. Θεοδωράκης, ο οποίος όμως θα ήθελε οι επόμενες διαδικασίες να γίνουν άμεσα. Δηλαδή το συνέδριο να γίνει το ταχύτερον μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου, για να αποφευχθούν φυγόκεντρες τάσεις από τους χαμένους και όλοι να αναλάβουν τις πολιτικές τους ευθύνες.

Εντελώς άλλη προσέγγιση, τέλος, έχουν διεκδικητές όπως π.χ. ο Γ. Καμίνης και ο Γ. Ραγκούσης. Εκείνοι υποστηρίζουν ότι οι συσχετισμοί του συνεδρίου πρέπει να είναι ευθέως ανάλογοι των ποσοστών που θα λάβουν οι υποψήφιοι στις 5 Νοεμβρίου. Και τούτο, διότι ανησυχούν βέβαια μήπως το συνέδριο το «καπελώσουν» το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και τα άλλα κόμματα που μετέχουν στο εγχείρημα. «Η εκλογή της 5ης Νοεμβρίου θα σημάνει de facto τη διάλυση όλων των κομμάτων, ασχέτως αν δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη οι αρχηγοί τους», λένε συνεργάτες των τελευταίων, δείχνοντας και πόσο μεγάλο είναι το χάσμα που πρέπει να γεφυρωθεί μεταξύ όλων τις επόμενες εβδομάδες.

Η ψήφος

Η δυνατότητα της εξ αποστάσεως ψήφου, δηλαδή να μπορούν να μετάσχουν στις ψηφοφορίες της 5ης και της 12ης Νοεμβρίου και όσοι πολίτες μένουν στο εξωτερικό ή και όσοι το επιθυμούν εντός της χώρας, παραμένει το μεγάλο «τεχνικό» πρόβλημα ενόψει των εκλογών της ηγεσίας του νέου φορέα.

Η λέξη «τεχνικό» δεν μπήκε τυχαία εντός εισαγωγικών, καθώς το πρόβλημα έχει αναδειχθεί σε πολιτικό. Οι περισσότεροι εκ των υποψηφίων επιμένουν στο να υπάρξει οπωσδήποτε η δυνατότητα και της εξ αποστάσεως ψήφου, καθώς εκτιμούν ότι αυτή είναι που θα ανοίξει την εκλογή σε νέες δυνάμεις. Δηλαδή σε πολίτες –κυρίως νέους σε ηλικία– που επιθυμούν να υπάρξει ένα νέο κόμμα, αλλά δεν θα έμπαιναν στη βάσανο να στηθούν στις ουρές σε συμβατικές κάλπες.

Η αλήθεια είναι ότι μια τέτοια διαδικασία –αν τελικώς υλοποιηθεί– θα είναι και διεθνώς πρωτοποριακή, καθώς ελάχιστες είναι οι χώρες που έχουν επιτρέψει την εξ αποστάσεως ψήφο, χωρίς να έχει προηγηθεί έστω μία προηγούμενη αυτοπρόσωπη παρουσία των ενδιαφερομένων σε κάποια επιτροπή. Αυτή άλλωστε είναι και η κεντρική ένσταση της κ. Γεννηματά, που εμφανίζεται ως η μόνη υποψήφια που έχει σοβαρές επιφυλάξεις για τη συγκεκριμένη προοπτική. Συνεργάτες της επιμένουν ότι είναι καθ’ όλα παραπειστικά τα επιχειρήματα των συνυποψηφίων της ότι «η Χαρ. Τρικούπη δεν θέλει να ανοίξει η εκλογή γιατί φοβάται τι θα ψηφίσουν οι νέοι». Και προκαλούν ευθέως όσους υποστηρίζουν ότι είναι τεχνολογικά εύκολη και αδιάβλητη η εξ αποστάσεως ψήφος να κατονομάσουν έστω μία χώρα που την έχει υιοθετήσει χωρίς προηγουμένως να έχουν ταυτοποιηθεί έστω μία φορά διά ζώσης οι «ηλεκτρονικοί» ψηφοφόροι.

Τη λύση, ως φαίνεται, καλείται να τη δώσει η Vodafone. Η γνωστή εταιρεία τηλεφωνίας ήταν η μόνη από τις τέσσερις (Wind, Cosmote, Cyta) που ανταποκρίθηκε θετικά στην αίτηση της επιτροπής Αλιβιζάτου να αναλάβει εκείνη την ευθύνη των εκλογών της 5ης και της 12ης Νοεμβρίου. Αποδεδειγμένα έχει την πείρα, καθώς προ διετίας κατά κυριολεξία έσωσε τη Ν.Δ. από το ναυάγιο που προέκυψε με τις πρώτες ακυρωθείσες ενδοκομματικές εκλογές της. Τις αμέσως επόμενες ημέρες θα ξέρουμε αν η γνωστή εταιρεία θα εγγυηθεί τη δυνατότητα να υπάρξει για πρώτη φορά σε πολιτικές εκλογές στη χώρα μας και εξ αποστάσεως ψήφος. Αν πει το ναι, το βάρος μιας ενδεχόμενης άρνησης μάλλον θα μετακυλισθεί πολιτικά στη Χαρ. Τρικούπη, που είναι και η μόνη που (ευλόγως ή μη) διατηρεί έντονες επιφυλάξεις.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ