ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Πορτογαλία

Οκτώ ημέρες, χίλια πεντακόσια χιλιόμετρα, εννιά πόλεις-σταθμοί σε μια χορταστική περιήγηση.

Προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά. Το ταξίδι στην Πορτογαλία επίσημα μπορεί να τέλειωσε τη στιγμή που αφήσαμε στο Πόρτο το νοικιασμένο αυτοκίνητο που μας συντρόφευσε στα 1.500 περίπου χιλιόμετρα που διανύσαμε μέσα σε οκτώ μέρες. Νιώθω όμως μια γλυκιά νοσταλγία όταν σκέφτομαι τη μικρή μεσογειακή χώρα των 10 και κάτι εκατομμυρίων κατοίκων. Ποιος θα το περίμενε ότι θα έβλεπα παραλίες που θα τις συνέκρινα με τις δικές μας; Ή ότι το φρέσκο ψάρι που παράγγειλα θα ήταν τόσο νόστιμο που θα με αιφνιδίαζε; «Délicieux», σχολίαζα συνεχώς στον Γάλλο αγαπημένο μου, απολαμβάνοντας  εξαιρετικά γεύματα  που μας είχαν κοστίσει «que dalle», όπως απαντούσε εκείνος, δηλαδή «τίποτα».

Γυρίσαμε σίγουρα πιο «ελαφριοί», για δύο εντελώς διαφορετικούς λόγους: από τη μια γιατί κάποιες μέρες περπατήσαμε δεκάδες χιλιόμετρα σαν αληθινοί τουρίστες, από την άλλη γιατί στη γοητευτική αυτή χώρα βρίσκει κανείς εύκολα τρόπους για να γίνει σπάταλος. Η αλήθεια είναι ότι προτού επισκεφτώ την Πορτογαλία, η εικόνα που είχα στο μυαλό μου ήταν τα στενάκια της Λισαβόνας –από καρτ ποστάλ νομίζω– με τα απλωμένα ρούχα στα σύρματα που συνδέουν τα απέναντι μπαλκόνια. Είδα όμως τόσα και τόσα άλλα, τα οποία με έκαναν να πετώ τα σκεπάσματα κάθε πρωί ανυπόμονη για να γευτώ ένα παραδοσιακό pastel de nata, που πότε μου έμοιαζε με μίνι γαλακτομπούρεκο και πότε με θεσσαλονικιά μπουγάτσα, και να ξεκινήσω την περιήγηση. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω τελικά τι με συνάρπασε περισσότερο: τα γεμάτα ζωή σοκάκια της πρωτεύουσας ή ο ήχος των κυμάτων του ωκεανού στο πιο δυτικό σημείο της Ευρώπης, στο Cabo de San Vincente.


Cabo de Saint Vincente, το δυτικότερο άκρο της Ευρώπης. (Φωτογραφία: François Fourrier)
 

1η και 2η ημέρα

Πόρτο

Αυτό το οδοιπορικό θα είναι ιλιγγιώδες ή τελοσπάντων θα επιχειρήσει να είναι, ακολουθώντας με τις λέξεις τους έντονους ρυθμούς του ταξιδιού μας: μέσα σε μόλις οκτώ μέρες προσπαθήσαμε να καλύψουμε ένα σημαντικό κομμάτι της χώρας. Η περιπέτεια άρχισε στο Πόρτο, όπου φτάσαμε Παρασκευή βράδυ, με όλη σχεδόν την πόλη να είναι έξω σαν να γινόταν κάποια γιορτή. Η ατμόσφαιρα ήταν παρόμοια και το βράδυ του Σαββάτου – μια και, όπως μας ενημέρωσε η ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος που νοικιάσαμε, σχεδόν κάθε βράδυ κάπου στην πόλη στήνεται μια γιορτή. Αφήσαμε λοιπόν τις βαλίτσες μας και βγήκαμε στον δρόμο. Το πάρτι ξεκινούσε στο μπαρ Base, το οποίο βρίσκεται σε μια υπερυψωμένη πλατεία και σερβίρει παγωμένη μπίρα σε πολύ χαμηλή τιμή (σ.σ.: Τα 200 ml κοστίζουν μόλις 1 ευρώ). Επιστρέψαμε περπατώντας και η ζωηρή ατμόσφαιρα μας έκανε να νιώθουμε όμορφα που βρισκόμασταν σε αυτή την πόλη του ευρωπαϊκού Νότου, όπου οι θαμώνες των μπαρ μιλούν τραγουδιστά και πολύ πολύ δυνατά – το ίδιο ηχηρό είναι και το γέλιο τους.

Την επομένη το πρωί κατευθυνθήκαμε προς το περίφημο Jardim do Palacio de Cristal. Μας παραπλάνησε το όνομά του και σαν πρωτάρηδες περάσαμε αρκετή ώρα ψάχνοντας ένα παλάτι που έχει κατεδαφιστεί από τη δεκαετία του 1950. Απολαύσαμε όμως αυτόν τον εντυπωσιακό βοτανικό κήπο με τα φιλικά παγόνια. Στα γρήγορα περάσαμε κι από τον πολυχώρο Armazém (γκαλερί, αντικερί, καφέ-μπαρ και μπουτίκ ρούχων μαζί), όπου είδαμε –αλλά δεν αγοράσαμε– ρακέτες του τένις χρονολογούμενες τη δεκαετία του 1960 και μπουκαλάκια από φάρμακα του 1920. Έπειτα χαθήκαμε στα γύρω στενά και με τον οδηγό του Lonely Planet υπό μάλης ανεβήκαμε, κατεβήκαμε και ξανανεβήκαμε τα γραφικά δρομάκια της πόλης, για να τρυπώσουμε τελικά στη Mercearia das Flores, την εκλεπτυσμένη ταβέρνα και deli όπου γευτήκαμε πικάντικες ντόπιες σαρδέλες και φέτες ψωμιού με ψητά μανιτάρια και ντοματίνια.

Συνεχίσαμε στο Centro Portugês de Fotografia –ένα εντυπωσιακό κτίριο που κάποτε ήταν φυλακή–, όπου παρακολουθήσαμε το οδοιπορικό του Πορτογάλου φωτογράφου Pedro Mesquita στην Αιθιοπία. Μια διαδρομή που δεν αποτελείται μόνο από πρόσωπα και τοπία που σου ραγίζουν την καρδιά, αλλά και από λέξεις –πολλές λέξεις– που αρθρώνουν τις σκέψεις που περνούσαν από το μυαλό του. Για το βραδινό παρασυρθήκαμε και επιτρέψαμε στον σεφ του εστιατορίου του ξενοδοχείου μας, του Grande Hotel do Porto, να ετοιμάσει ένα δείπνο στα μέτρα μας. Δοκιμάσαμε τουλάχιστον πέντε πιάτα, που ήταν χωρίς υπερβολή βουτιά στις αισθήσεις, με αποκορύφωμα τον καπνιστό μπακαλιάρο. Το μεστό κόκκινο κρασί από την κοιλάδα του ποταμού Douro έκανε επίσης εξαιρετική δουλειά, συνοδεύοντας αρμονικά το φαγητό μας.

3η ημέρα

Nazaré και Alcobaca

Επόμενη στάση η πόλη Nazaré (Ναζαρέ) με την απίστευτη θέα στον ωκεανό, στο κέντρο της πορτογαλικής ακτογραμμής. Με τον άνεμο να λυσσομανά, αναζητήσαμε ένα εστιατόριο για να χορτάσουμε την πείνα μας και από λάθος οδηγηθήκαμε στο Sitiado, όπου γευτήκαμε υπέροχη μαύρη πουτίγκα και φλούδες από πατάτες τηγανητές. Στην πόλη Peniche (Πενίτσε) παρακολουθήσαμε τους σέρφερ να σκίζουν τα ορμητικά κύματα και ορκίστηκα πως θα μάθω αυτό το σπορ – άλλωστε η ομώνυμη παραλία της είναι η πιο διάσημη της χώρας για σέρφινγκ. Στην Alcobaça (Αλκομπάσα) όπου πήγαμε το επόμενο πρωί, επισκεφτήκαμε το μεγαλειώδες Μοναστήρι της Santa Maria, χτισμένο από τον Αλφόνσο Ι, τον πρώτο βασιλιά της Πορτογαλίας, το 1153. Σεργιανίσαμε στους κοιτώνες των μοναχών, στην κουζίνα, στην τραπεζαρία και στις αίθουσες συγκεντρώσεων.

4η και 5η ημέρα

Λισαβόνα

Το απόγευμα κατηφορίσαμε στη Λισαβόνα, στην περιοχή του Barrio Alto αλλά και στα σοκάκια της Alfama – χωρίς όμως να καταφέρουμε να επιβιβαστούμε στο περίφημο τραμ 28 λόγω... συνωστισμού. Ούτε τα μηχανοκίνητα tuc tuc χρησιμοποιήσαμε, προτιμήσαμε να μετακινηθούμε με τα πόδια. Στην Alfama, την πιο παλιά γειτονιά της πόλης, σταθήκαμε στην καντίνα του Aziz και δοκιμάσαμε λιχουδιές από τη Μοζαμβίκη, πρώην πορτογαλική αποικία. Στο Μουσείο του Chiado, η σύγχρονη τέχνη μάς παίδεψε αρκετά για να την κατανοήσουμε, απολαύσαμε όμως τα γλυπτά στον κήπο πριν ανηφορίσουμε με το μετρό στο Museu Calouste Gulbenkian, ένα παγκόσμιας κλάσης μουσείο όπου η τέχνη της Δύσης συναντά την Άπω Ανατολή. Εκεί, σε ένα κτίριο που θυμίζει Le Corbusier, είδαμε πορσελάνες από την κινεζική δυναστεία των Τσιγκ, αιγυπτιακές μούμιες, αλλά και αριστουργήματα του Ρούμπενς και του Ρέμπραντ. Για φαγητό, δοκιμάσαμε για αλλαγή ένα από τα καλύτερα και φθηνότερα μπέργκερ  της ζωής μας –με μόλις 7,5 ευρώ και φρέσκες πατάτες τηγανητές για συνοδευτικό– στο A Cultura do Hamburguer. Στη συνέχεια ανεβήκαμε στο rooftop του μπαρ Park, όπου λίγο η θέα, λίγο τα Negronis, φύγαμε σχεδόν μεθυσμένοι – βέβαια οι τιμές είναι αρκετά τσιμπημένες.

6η ημέρα

Vila Nova de Milfontes

Ο δρόμος μάς έβγαλε στη Vila Nova de Milfontes, ένα από τα ομορφότερα χωριά της δυτικής ακτής, αφού πρώτα είχαμε περάσει από το περίφημο Cabo de San Vincente, το δυτικότερο άκρο της ευρωπαϊκής ηπείρου. Προτού σεργιανίσουμε στα δρομάκια της, παλέψαμε με τα κύματα στην Praia da Arrifana – πόσο νερό μπορείς να καταπιείς πριν παραιτηθείς; Γευτήκαμε φρέσκο ψαράκι στην ταβέρνα Choupana, πάνω από την παραλία της Praia do Farol, και χαρήκαμε το ηλιοβασίλεμα την ώρα που η παλίρροια σκέπαζε τις κατασκευές από πέτρες στην παραλία.


Στην Praia do Farol θα θαυμάσετε τις εκατοντάδες πέτρινες κατασκευές στην ακτή. (Φωτογραφία: François Fourrier)

 

7η ημέρα

Lagos και beja

Επόμενη στάση το τουριστικό Lagos (Λάγος). Η παλιά πόλη του είναι πραγματικά υπέροχη. Στον πορτογαλικό Νότο τα σπίτια έχουν ένα χαρακτηριστικό χρωματιστό πλαίσιο γύρω από τις πόρτες και τα παράθυρα. Για έναν παράξενο λόγο, τα παρατημένα κτίρια έμοιαζαν όμορφα μέσα στην ντεκαντάνς τους.


Το Lagos είναι από τα πιο τουριστικά σημεία της Πορτογαλίας, όμως η παλιά πόλη του παραμένει γοητευτική. (Φωτογραφία: © SHUTTERSTOCK)
 

Η Santa Maria, η πιο κοντινή παραλία, έδωσε χώρο για πρωινό διαλογισμό πριν καταφτάσουν σε κονβόι τα πλήθη τουριστών με παιδιά. Αν και το νερό ήταν παγωμένο, το τοπίο δεν θύμιζε ωκεανό, αλλά παραλία του Αιγαίου. Δύο μέρες μάς είχαν μείνει και, αφού φάγαμε πρωινό στον ξακουστό φούρνο Panaderia Central με το καλύτερο pastel de nata του ταξιδιού, περάσαμε στα γρήγορα από την Beja (Μπέζα), μια πόλη που μπορεί να καυχηθεί για την ξεχωριστή αρχιτεκτονική της –επηρεασμένη από τα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας– και τις ήσυχες γραφικές πλατείες της, όπως και για το Μεσαιωνικό Μουσείο της.

8η ημέρα

Évora

Στην Évora (Έβορα) γυρίσαμε μια μεσαιωνική πόλη με συναρπαστική ιστορία και ίσως τους πιο μεγαλοπρεπείς ρωμαϊκούς στύλους που είδαμε ποτέ. Το ίδρυμα σύγχρονης τέχνης Fundação Eugénio de Almeida έχει δωρεάν είσοδο και είναι λόγος για να έρθει κανείς έως εδώ, όπως επίσης ο καταπράσινος κήπος της πόλης ονόματι Jardim Publico de Évora και οι συναυλίες που φιλοξενούνται στις πλατείες της. Καθίσαμε στα tapas bars για τα οποία φημίζεται η Évora και δειπνήσαμε με παραδοσιακές τοπικές λιχουδιές στο εστιατόριο Guiao – δοκιμάστε οπωσδήποτε την πολέντα με ντομάτα.


 Η μεσαιωνική πόλη Évora. (Φωτογραφία: François Fourrier)

9η ημέρα

Caria και Sortelha

Το επόμενο πρωί περάσαμε στο τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού μας στη μικρή πόλη Caria (Κάρια). Κανένας οδηγός δεν πρόκειται να την αναφέρει, αλλά το airbnb μας ήταν παραμυθένιο. Η Nicky και ο Dave, οι μεσήλικες Άγγλοι ιδιοκτήτες, θα σας μαγειρέψουν το βράδυ και θα σας διηγηθούν ιστορίες. Όπως επίσης θα σας προτρέψουν να επισκεφτείτε το μεσαιωνικό χωριό της Sortelha, τα τείχη του οποίου έχουν παραμείνει ανέπαφα στο πέρασμα των αιώνων. Περπατήστε κατά μήκος τους και αφήστε τη θέα να σας κλέψει την καρδιά.


Η θέα από τα μεσαιωνικά τείχη της Sortelha είναι μεθυστική. (Φωτογραφία: François Fourrier)

Μετάβαση

Στο Πόρτο θα φτάσετε αεροπορικώς από την Αθήνα, με ενδιάμεσο σταθμό (Κωνσταντινούπολη, Ζυρίχη, κ.ά.). Σε αναζήτηση που κάναμε στις 20.09.2017 για πτήσεις την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου, οι τιμές ξεκινούσαν από 226 ευρώ. Απευθείας πτήσεις από την Αθήνα προς τη Λισαβόνα και αντίστροφα εκτελούν οι αεροπορικές εταιρείες AEGEAN και TAP.


ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: © ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ

Διαμονή

Πόρτο: Grande Hotel do Porto (Rua de Santa Catarina 197, www.grandehotelporto.com). Ευρύχωρα δωμάτια και εξαιρετικό εστιατόριο. Από 120 ευρώ.
Λισαβόνα: Hotel Convento do Salvador (Rua do Salvador 2 B, www.conventosalvador.pt). Ένα πρώην μοναστήρι που μετατράπηκε σε ξενοδοχείο. Η αυλή έγινε μπαρ και τα κελιά δωμάτια με king size κρεβάτια, ενώ οι κοινόχρηστοι χώροι φιλοξενούν εκθέσεις Πορτογάλων καλλιτεχνών. Από 115 ευρώ.
Vila Nova de Milfontes: Herdade do Freixial (Estrada De Sao Luis, 7645-037, www.herdadedofreixial.com). Λίγο έξω από τoν οικισμό, διαθέτει πισίνα και κήπο, προσφέρει πλούσιο πρωινό και μαθήματα γιόγκα. Από 120 ευρώ.
Lagos: Casa Mae (Rua do Jogo da Bola 41, casa-mae.com). Ένα μικρό μπουτίκ ξενοδοχείο, δημιούργημα ενός Γάλλου πρώην τραπεζίτη, που ερωτεύτηκε την παραθαλάσσια πόλη με τις εξαιρετικές παραλίες. Aπό 135 ευρώ.

Για κρατήσεις που αφορούν τη διαμονή σας επισκεφθείτε τo: www.booking.com

Φαγητό

Πόρτο: Mercearia das Flores (R. das Flores 110, τηλ. +351 222083232). Τοπικές σπεσιαλιτέ, όπως πικάντικες σαρδέλες σε σάλτσα ντομάτας, καπνιστός μπακαλιάρος σε ντοματίνια και βιολογικές ελιές, και οικογενειακή ατμόσφαιρα.
Nazaré: Sitiado (R. Amadeu Guadêncio 2, τηλ. +351 262087512). Την αναμονή για τραπέζι αποζημιώνει η εξαιρετική κουζίνα και το χαμογελαστό προσωπικό. Δοκιμάστε υπέροχο πικάντικο χταπόδι, μαύρη πουτίγκα και χοιρινή τηγανιά συνοδεία μιας γευστικής Indian Pale Ale μπίρας.
Λισαβόνα: Cantinho do Aziz (R. Amadeu Guadêncio 2, τηλ. +351 218876472). Παρεΐστικη ατμόσφαιρα και ενδιαφέροντες συνδυασμοί γεύσεων, όπως γαρίδες με μπανάνα σε σος από καρύδα, μοσχάρι γάλακτος σε παραλλαγή οσομπούκο με μανιτάρια ή τρυφερό αρνάκι σε γάλα καρύδας, σ’ ένα γραφικό στενό της Alfama.
• A Cultura do Hamburguer (R. das Salgadeiras 38, τηλ. +351 968132454). Δοκιμάσαμε το Salgadeiras Burger, σε αφράτο ψωμάκι, με τυρί Manchego, τηγανητό μπέικον και καραμελωμένα κρεμμύδια, σερβιρισμένο με φρέσκες τηγανητές πατάτες.
Lagos: Paderia Central (R. Primeiro de Maio 23). Εδώ γευτήκαμε το καλύτερο pastel de nata –ζύμη σφολιάτας με κρέμα σαν crème brulée– του ταξιδιού μας. Τα πιροσκί από μπακαλιάρο είναι επίσης απολαυστικά, αν προτιμάτε τα αλμυρά.


Ξεκινήστε τη μέρα σας με pastéis de nata. Τα καλύτερα τα βρήκαμε στον φούρνο Panaderia Central, στο Lagos. (Φωτογραφία: © SHUTTERSTOCK)

Évora: Guiao (Rua de la Republica 81, τηλ. +351 266703071). Αξεπέραστο μαγειρευτό αρνάκι και η τοπική σπεσιαλιτέ «alentejana», σερβιρισμένη με πολέντα ντομάτας. Το φιλικό προσωπικό θα κάνει ό,τι μπορεί για να συνεννοηθείτε.

Ποτό

Πόρτο: Base Bar (Passeio dos Clerigos, τηλ. +351 910076920). Kοκτέιλ και παγωμένη μπίρα σε έναν χώρο με  πανύψηλα δέντρα. Μπορείτε να καθίσετε στα τραπεζάκια ή στο γρασίδι, όπου θα απολαύσετε τη θέα της πόλης.


Το Base Bar προτείνεται για τις πάμφθηνες μπίρες του, την όμορφη θέα και τον κήπο του. (Φωτογραφία: François Fourrier)

 

Λισαβόνα: Park Bar (Calçada do Combro 58). Μία από τις ταράτσες της Λισαβόνας με θέα που κόβει την ανάσα προς τον ποταμό Τάγο. Τα κοκτέιλ, αν και κάπως ακριβά, είναι ιδιαίτερα περιποιημένα.

Τι να κάνετε

Πόρτο:
• Jardim do Palacio de Cristal (R. de Entre-Quintas 20). Aπό τις 8 π.μ. έως τις 9 μ.μ. δωρεάν είσοδος.
• Armazem (Rua de Miragaia 93) Πολυχώρος με αντικερί, μπουτίκ ρούχων, καφέ-μπαρ, κ.ά.


Στον πολυχώρο Aramzem θα βρείτε κειμήλια του περασμένου αιώνα. (Φωτογραφία: François Fourrier)

 

• Centro Portugues de Fotografia (Largo Amor de Perdiçao, www.cpf.pt). Περιοδικές εκθέσεις φωτογραφίας που εναλλάσσονται σε τακτά διαστήματα. Καθημερινά από τις 10 π.μ. έως τις 4 μ.μ., Σάββατο και Κυριακή από τις 3 μ.μ. έως τις 7 μ.μ., δωρεάν είσοδος.


Έκθεση στο Centro Português de Fotografia. (Φωτογραφία: François Fourrier)

Alcobaça:
Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça. Το εντυπωσιακό μεσαιωνικό μοναστήρι, μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, είναι ανοιχτό καθημερινά από τις 9 π.μ. έως τις 7 μ.μ. Είσοδος: 6 ευρώ.

Λισαβόνα
• Museu Nacional de Arte Contemporânea do Chiado (R. Serpa Pinto 4, www.museuartecontemporanea.gov.pt). Καθημερινά πλην Δευτέρας, από τις 10 π.μ. έως τις 6 μ.μ. Είσοδος: 4,50 ευρώ.
• Museu Calouste Gulbenkian (Av. de Berna 45A, gulbenkian.pt). Καθημερινά από τις 10 π.μ. έως τις 6 μ.μ. Είσοδος: 11,50 ευρώ για όλες τις συλλογές, 10 ευρώ μόνο για τη μόνιμη έκθεση.

Beja:
Regional Museum of Beja (Largo da Conceicao, www.museuregionaldebeja.pt). Ανοιχτό καθημερινά πλην Δευτέρας, από τις 9 π.μ. έως τις 12.30 μ.μ. και από τις 2 μ.μ. έως τις 5.15 μ.μ. Είσοδος: 2 ευρώ.

Évora:
Fundaçao Eugenio de Almeida (Pateo de Sao Miguel, Apartado 2001, www.fundacaoeugeniodealmeida.pt). Καθημερινά, είσοδος δωρεάν.

Παραλίες

• Praia da Arrifana. Στο Algarve. Εντυπωσιακές φιγούρες από τους σέρφερ που κυνηγάνε τα κύματα στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού.
• Praia do Farol. Μια ήσυχη ακτή δίπλα στη γραφική Villa Nove de Milfontes, όπου θα φάτε ολόφρεσκο ψάρι στην ταβέρνα Choupane απολαμβάνοντας το ηλιοβασίλεμα.  
• Praia Santa Maria. H πιο κοντινή παραλία στο Lagos με αρκετούς ντόπιους και τουρίστες, αλλά γύρω στις 8 το πρωί η θάλασσα είναι λάδι και στα γαλαζοπράσινα νερά καθρεφτίζονται οι πελώριοι βράχοι.  

Χιλιομετρικές αποστάσεις

Πόρτο-Nazaré: 214 χλμ.
Nazaré-Alcobaça: 17 χλμ.
Alcobaça-Λισαβόνα: 110 χλμ.
Λισαβόνα-Vila Nova de Milfontes: 190 χλμ.
Vila Nova de Milfontes-Lagos: 91 χλμ.
Lagos-Évora: 250 χλμ.
Évora-Caria: 259 χλμ.
Caria-Sortelha: 16,5 χλμ.

 

Online

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ