Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ιδού ποιος ήταν ο J. A. Combineau

Κύριε διευθυντά
Σε όσα έγραψε ο κύριος Αντώνης Ν. Βενέτης (15/ 11/ 2017) σχετικά με τις απόψεις του Γάλλου πρέσβη στην Αθήνα (1864-1868) J. A. Combineau για τους Ελληνες, επιθυμώ να προσθέσω και τα ακόλουθα: Οι Ελληνες, γράφει ο Combineau, «ήταν ένας όχλος αποτελούμενος από ηγέτες. Επιβουλεύονταν ο ένας τον άλλον περισσότερο απ’ όσο θέλανε ο ένας το καλό του άλλου και, με την πρώτη ευκαιρία, έπαιζαν ο ένας στον άλλον πολύ άσχημα παιχνίδια. Ο τοπικισμός ήταν η ψυχή κάθε πολιτικής έννοιας και για τον καθένα από αυτούς τους αρχηγίσκους, που δεν διέφερε σε τίποτα ούτε από τους υπόλοιπους συνολικά, ούτε και από τον καθένα από τους ανταγωνιστές του χωριστά» (F. Hartog, «Ο 19ος αιώνας και η ιστορία», μετάφραση και σχολιασμός Χαράλαμπου Ορφανού – Χρυσάνθης Αυλάμη, Εκδ. Ιστορητής/Κάτοπτρο, Αθήνα 1999 [Παράρτημα], σ. 298).

Ο J. A. Combineau (1816-1882) και ο A. S. Chamberlain (1855-1927) καλλιέργησαν την ψευδαίσθηση της υπεροχής της αρίας φυλής. Ως κριτήρια της ετερότητας χρησιμοποίησαν το χρώμα του δέρματος, την καταγωγή, τη θρησκεία, την παιδεία κ.ά. Βασικό τους επιχείρημα ήταν ότι ανάμειξη των φυλών, η νοθεία δηλαδή του αίματος, επιφέρει εκφυλισμό και βαρβαρότητα. Οπως, προσφυώς, έχει παρατηρήσει ο Κλοντ Λεβί-Στρος («Φυλή και ιστορία», μτφρ. Ευρυδίκης Παπάζογλου, Εκδ. Γνώση, Αθήνα 1995, σ. 19), βάρβαρος είναι όποιος πιστεύει στη βαρβαρότητα.

Θεοδωρος Σ. Κατσουλακος, δ. Φ.

Η Περιφέρεια για έργα της Περιφέρειας

Κύριε διευθυντά
Με αφορμή δημοσίευμα της εφημερίδας σας (Πέμπτη 23/11) με τον τίτλο «Τα σοβαρά λάθη της Περιφέρειας για τη Μάνδρα», για την πλήρη και έγκυρη ενημέρωση των αναγνωστών σας, σας ενημερώνουμε ότι: Η περιφερειάρχης δεν κάλεσε για «πρώτη φορά», όπως αναφέρει το δημοσίευμα, την Τετάρτη 22 Νοεμβρίου τους επικεφαλής των παρατάξεων της αντιπολίτευσης σε σύσκεψη στο γραφείο της. Στις 29 Φεβρουαρίου 2016 είχε πραγματοποιηθεί σύσκεψη για το μεταναστευτικό / προσφυγικό, παρουσία όλων σχεδόν των επικεφαλής των παρατάξεων.

Στη θέση του διευθυντή Οργάνωσης και Τεχνικών Υπηρεσιών και Εργων τοποθετήθηκε δημόσιος λειτουργός (με πτυχίο πολιτικού μηχανικού από το ΕΜΠ, της κατεύθυνσης υδραυλικού μηχανικού, και μεταπτυχιακό τίτλο στη «Βιώσιμη Ανάπτυξη - Διαχείριση Περιβάλλοντος»), ο οποίος διετέλεσε επί σειρά ετών 2004-2011, ύστερα από γνωμοδότηση του υπηρεσιακού συμβουλίου, διευθυντής σε υπηρεσία της πρώην κρατικής Περιφέρειας πριν από τον «Καλλικράτη», με καθήκοντα Προϊσταμένης Αρχής των τεχνικών υπηρεσιών αυτής. Ο αντικατασταθείς τη μεγαλύτερη εργασιακή εμπειρία του την είχε σε έργα τοπικού επιπέδου δήμων ως υπάλληλος Τεχνικής Υπηρεσίας Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΥΔΚ) και πρόσφατα, μετά το τέλος του 2011, ανέλαβε χρέη αναπληρωτή δ/ντή σε υπηρεσία κατασκευής οδικών έργων στην Περιφέρεια Αττικής. Από το τέλος του 2014 ανέλαβε καθήκοντα αναπληρωτή γενικού δ/ντή, τα οποία διατηρεί και σήμερα σε άλλη Γενική Δ/νση της Περιφέρειας. Από τα στοιχεία αυτά είναι φανερό ότι η αναφορά στο δημοσίευμά σας περί έλλειψης γνώσεων και εμπειρίας δεν τεκμαίρεται – το αντίθετο προκύπτει.

Σε ό,τι αφορά στον καθαρισμό των ρεμάτων, υπάρχουν βεβαιωτικά έγγραφα των χωρικών τεχνικών υπηρεσιών της Περιφέρειας ότι στις χωρικές ενότητές τους είχε ολοκληρωθεί ο καθαρισμός των ρεμάτων πριν από την πρόσφατη πλημμύρα στη Μάνδρα.

Το γραφείο Τύπου της Περιφέρειας Αττικής

Εμφύλιος: ο διάλογος αναζωπυρώνεται

Κύριε διευθυντά
Στο δημοσίευμά του με τίτλο «Μνήμη, λήθη και Εμφύλιος» («Κ» 5.7.2017), ο πρώην πρεσβευτής κ. Θέμος Στοφορόπουλος αμφισβητεί την αντικειμενικότητα του άρθρου τού καθηγητή κ. Σπύρου Βλαχόπουλου, με τίτλο «Επιλεκτική μνήμη και λήθη του εμφυλίου πολέμου» («Κ» 1.7.2017).

Ο ίδιος υποστηρίζει σχετικώς ότι «είναι φυσικό να θέλουν λήθη αυτοί που νίκησαν με τη βοήθεια της Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών». Ομως, η αλήθεια είναι ότι «αυτοί που νίκησαν» ήταν η νόμιμη κυβέρνηση του ελληνικού κράτους. Αντίθετα, οι ηττηθέντες στράφηκαν με τα όπλα κατά του ελληνικού κράτους, για τρίτη φορά μετά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, στον Γράμμο και το Βίτσι. Και μάλιστα με τη συμπαράσταση και την πολεμική βοήθεια της Ρωσίας και γειτονικών κρατών του ανύπαρκτου «υπαρκτού σοσιαλισμού», της αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ, γεγονός προφανώς «φυσικό» κατά τον επιστολογράφο.

Εν συνεχεία, ο επιστολογράφος σας γράφει ότι «είναι φυσικό να έχει το ΚΚΕ τις θέσεις... (που εκφράζει) ... το ντοκιμαντέρ “Τι κι αν έπεσε ο Γράμμος, εμείς θα νικήσουμε”».

Ομως, είναι δυνατόν να θεωρεί ο κ. Στοφορόπουλος «φυσικό» το να θέλουν τη λήθη οι νικητές, όχι όπως αυτή έγινε λόγω ανοχής (για εθνική συμφιλίωση και ειρηνική συμβίωση), αλλά για λόγους ενοχής, όπως ο ίδιος αφήνει να εννοηθεί, επειδή το ελληνικό κράτος ζήτησε τη βοήθεια συμμαχικών χωρών; Και, ταυτόχρονα, να θεωρεί εύλογους τους πανηγυρισμούς των ηττηθέντων, που όμως αιματοκύλισαν και κατέστρεψαν τη χώρα στον εμφύλιο με τη βοήθεια άλλων χωρών;

Τέλος, αναφορικά με το θέμα, που συνοπτικά και αόριστα θέτει ο κ. Στοφορόπουλος, «υπάρχει και το ερώτημα αν η στάσις, ο εμφύλιος, η πάλη των τάξεων... », η αλήθεια είναι ότι, επί 48 χρόνια, σχεδόν όλος ο κόσμος μιλούσε για «συμμοριτοπόλεμο», που το 1989 μετονομάσθηκε σε «εμφύλιο πόλεμο», εν ονόματι της λήθης των παθών και της συμφιλίωσης.

Παρά ταύτα, η ηττηθείσα πλευρά επιμένει, ακόμη και σήμερα, ότι πρόκειται για «επανάσταση» και «εθνική αντίσταση 1941-1949», ενώ οι κατακτητές αποχώρησαν από την Ελλάδα το 1944! Επιμένουν μάλιστα μαχητικά σε ένα ανελεύθερο και απολυταρχικό, πολιτικό - οικονομικό - κοινωνικό σύστημα, που ταλαιπώρησε λίγο-πολύ το 40% του πληθυσμού της γης επί έναν αιώνα και απέτυχε παταγωδώς, στη θεωρία και την πράξη, παντού όπου εφαρμόσθηκε. Χαρακτηριστικά παραδείγματα κατάλοιπων προς αποφυγήν, η Βενεζουέλα και η Βόρεια Κορέα, στην οποία ακόμη και το γέλιο είναι οργανωμένο και κατευθυνόμενο ομαδικά, όταν εμφανίζεται ο τρελός ηγέτης της.

Είναι πράγματι απογοητευτικό, μετά επτά δεκαετίες, να καλλιεργούνται εσφαλμένες απόψεις περί του εμφυλίου, όταν μάλιστα το 90% των Ελλήνων δεν έχει προσωπική γνώση των φρικτών συνεπειών του. Ενώ όλοι απολαμβάνουμε τα αγαθά του καταραμένου καπιταλισμού, ταυτόχρονα κάποιοι στρέφονται κατά της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ισως πιστεύουν ότι, αν καταστραφεί η Ελλάδα, θα αποδειχθεί ότι απέτυχε ο καπιταλισμός!

Επισημαίνω ότι, αναφορικά με τις προαναφερθείσες καταλυτικές ονομασίες «συμμοριτοπόλεμος» ή «εμφύλιος», η Ερευνητική Επιτροπή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, στην από 23.5.1947 έκθεσή της, αναφέρει: «Επί τη βάσει των γεγονότων, τα οποία η επιτροπή διεπίστωσεν η ιδία, αποτελεί συμπέρασμα ότι η Νοτιοσλαβία και εις μικρότερον βαθμόν η Αλβανία και η Βουλγαρία υποστηρίζουν τον συμμοριακόν πόλεμον εν Ελλάδι». Επίσης, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, στο ψήφισμά της τής 26.10.1947, διαπιστώνει: «... η Αλβανία, η Βουλγαρία και η Νοτιοσλαβία παρέσχον ενίσχυσιν και βοήθειαν εις τους συμμορίτας...». Εξάλλου, ο Νίκος Ζαχαριάδης έχει ομολογήσει (Νέος Κόσμος 1950, τεύχ. 8), για τον Γράμμο και το Βίτσι: «Η στρατολογία στον ΔΣΕ είχε πάρει ολότελα βίαιο χαρακτήρα. Η εθελοντική κατάταξη δεν έφθανε ούτε το 10%»!

Γρηγόρης Γ. Βαρελας, Οικονομολόγος, απόφοιτος Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, πρώην διευθυντής διοίκησης ΕΤΕ Θρακομακεδόνες Αττικής

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ