Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Σκληρά» ποτά και ανήλικοι

Κύριε διευθυντά
Με αφορμή το ολοσέλιδο δημοσίευμα της Κυριακής 7ης Ιανουαρίου σχετικά με τον εθισμό των εφήβων στο Διαδίκτυο, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα άλλο ζήτημα το οποίο αφορά τον εθισμό των σημερινών εφήβων στο αλκοόλ. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη αύξηση κατανάλωσης αλκοόλ σε μικρές ηλικίες, ξεκινώντας από τα 13, πολλές φορές και από τα 12 χρόνια.

Στη χώρα μας, το νόμιμο όριο για την πώληση αλκοόλ είναι τα 17 έτη. Δυστυχώς όμως, στο πλαίσιο της γενικότερης χαλαρότητας που διέπει την επιβολή κανονισμών σε αυτόν τον τόπο, η απαγόρευση αυτή δεν τηρείται πουθενά. Και δεν μιλώ για χώρους εστίασης όπου οι ανήλικοι συνοδευόμενοι από γονείς μπορούν να καταναλώσουν  λογική ποσότητα αλκοόλ. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη αύξηση του φαινομένου πώλησης αλκοόλ από μπαρ και κέντρα διασκέδασης σε ανηλίκους, χωρίς την παραμικρή επίπτωση, με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι έφηβοι να στρέφονται προς αυτά για τη διασκέδασή τους, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία τους, δεδομένου ότι είναι γνωστές οι επιπτώσεις της αλόγιστης κατανάλωσης αλκοόλ σε αυτές τις ηλικίες. Αναρωτιέμαι, πραγματικά, αν υπάρχει κάποιος τρόπος να θωρακίσουμε τα παιδιά μας έναντι των ασυνείδητων οι οποίοι επιτρέπουν την είσοδο στους ανηλίκους σε χώρους όπου σερβίρεται αλκοόλ χωρίς την επίδειξη κάποιας ταυτότητας που να αποδεικνύει την ηλικία τους, όπως συμβαίνει σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου.

Δημητρα Καραποστολη

«Το Μακεδονικό ως υπαρξιακό πρόβλημα»

Κύριε διευθυντά
Ηταν σίγουρο ότι θα τεθεί και πάλι το «Μακεδονικό». Ηταν και αυτό ένας από τους λόγους ή τα αποτελέσματα της ανατροπής της κυβέρνησης Καραμανλή και της αποσταθεροποίησης της Ελλάδος με το σχέδιο «Πυθία», το οποίο, ενώ έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις κατά συγκεκριμένων προσώπων, καρκινοβατεί στη δικαιοσύνη, και ουδείς διαμαρτύρεται! Δύο είναι τα κύρια επιχειρήματα που προβάλλονται τώρα για την «επίλυση» του προβλήματος. Πρώτα ότι το όνομα το έχουν ήδη πάρει οι Σκοπιανοί και το μόνο που μας απομένει είναι να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα και να «λύσουμε» ένα πρόβλημα που μας ταλαιπωρεί επί χρόνια. Και έπειτα ότι το γεγονός πως η κυβέρνηση των Σκοπίων (για τον λαό δεν ξέρουμε) φαίνεται να αποδέχεται ένα σύνθετο όνομα, είναι μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χάσουμε.

Το πρώτο επιχείρημα ισοδυναμεί με το επιχείρημα ότι ο ιδιοκτήτης πρέπει να αναγνωρίσει την κλοπή του πορτοφολιού του για να πάρει πίσω κάποιες πεντάρες! Ο κλέφτης παραμένει κλέφτης και δεν έχει νόμιμο τίτλο (τα Σκόπια δεν έχουν κρατική υπόσταση ως Μακεδονία) μέχρι να τον αναγνωρίσει ο ιδιοκτήτης (ακριβώς ό,τι συμβαίνει και με την Κύπρο), όσοι κι αν τον αναγνωρίσουν ως κύριο! Και αν ο ιδιοκτήτης παραφρονούσε ή υπέκυπτε σε εκβιασμούς και παραιτείτο εθελοντικά της ιδιοκτησίας του, τότε απλά θα άνοιγε την όρεξη του κάθε, μα του κάθε κλέφτη. Και η Ελλάς έτσι θα κινδύνευε να χάσει όχι μόνο τη Μακεδονία, αλλά και τη Θράκη, και την Ηπειρο, και το Αιγαίο, και την Κύπρο. Κυριολεκτικά θα έχανε το δικαίωμα να υπάρχει! Και το δεύτερο επιχείρημα περί μοναδικής ευκαιρίας είναι μετέωρο. Το σύνθετο όνομα το έδωσε ο Καραμανλής, ως μη ώφειλε, στο Βουκουρέστι. Και τον έριξαν! Τώρα, το σύνθετο όνομα φαίνεται να το αποδέχεται η κυβέρνηση των Σκοπίων με τη στήριξη του διεθνούς παράγοντα που έχει άλλες προτεραιότητες. Ομως, δεν είναι βέβαιο ούτε ποιο είναι το προτεινόμενο σύνθετο όνομα, ούτε και το αν θα το αποδεχθεί ο λαός των Σκοπίων. Δηλαδή τζόγος να γίνεται. Και να μετρούνται οι αντιδράσεις του λαού.

Πάντως, με το όποιο σύνθετο όνομα τα Σκόπια διατηρούν τις αλυτρωτικές τους διεκδικήσεις για τη Β. Ελλάδα και αποσταθεροποιούν άμεσα όλη την Ελλάδα σε συνδυασμό με τις διεκδικήσεις της Τουρκίας και του δορυφόρου στα Βαλκάνια, της Αλβανίας. Κι ένα είναι βέβαιο. Ούτε η κυβέρνηση, ούτε η Βουλή, ούτε ο λαός σε δημοψήφισμα, δικαιούται να διαθέσει το όνομα της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Ελλάδας.

Σπυρος Β. Μπαζινας, Βιέννη

«Εμείς οι πατριώτες, εσείς οι προδότες»

Κύριε διευθυντά
Η ιστορία των τελευταίων 100 ετών διδάσκει ότι, όταν πρέπει να πάρουμε μια απόφαση για εθνικό θέμα, αντί ομοψυχίας, πάντα ευρίσκεται μία μερίδα πολιτικών και των ψηφοφόρων τους που έχουν διαφορετική άποψη, με αποτέλεσμα η μία πλευρά να αποκαλεί την άλλη «προδότες» και τον εαυτό τους «πατριώτες» και αντίστροφα.

Παράδειγμα: α) ο εθνικός διχασμός του 1915, με αποτέλεσμα τη Μικρασιατική Καταστροφή.

β) Το Κυπριακό, η απόρριψη των διαφόρων λύσεων που προτάθηκαν κατά καιρούς, με αποτέλεσμα την τουρκική εισβολή και τη διαίρεση του νησιού.

Εκανα τη μικρή αναδρομή γιατί βλέπω την Ιστορία να επαναλαμβάνεται, όταν παρατηρούμε τις αντιδράσεις μέρους της κοινωνίας, ενόψει των συζητήσεων για το όνομα FYROM. Από τα ΜΜΕ πληροφορούμεθα ότι η λύση που προωθείται είναι η «σύνθετη ονομασία» ώστε να γίνει αποδεκτή και από τις δύο πλευρές.

Πριν ακόμη γίνει γνωστή η τελική συμφωνία, διάφοροι πολεμοχαρείς «πατριώτες» απειλούν τους «προδότες» που θα «ξεπουλήσουν» τη Μακεδονία μας. Στη Βόρεια Ελλάδα διάφοροι δημαγωγοί ονειρεύονται τη δημιουργία «εθνικιστικών» κομμάτων και την αρχηγία τους.

Επί του παρόντος μαζεύουν υπογραφές για συλλαλητήρια ώστε το «πεζοδρόμιο» να εκβιάσει τους βουλευτές της περιοχής να ταχθούν κατά της λύσης. Για να αποφευχθεί ο εκβιασμός των βουλευτών και να εξασφαλιστεί η ελεύθερη βούλησή τους, όταν η τελική αποδοχή του σχεδίου έλθει στη Βουλή, προτείνω η ψηφοφορία να γίνει υποχρεωτική και μυστική, όπως γίνεται στις εκλογές. Το πλεονέκτημα της πρότασης είναι ότι κανένα κόμμα ή βουλευτής δεν θα κάνει καπηλεία του ονόματος, τώρα και στο μέλλον.

ΥΓ.: Θα πρέπει στη συμφωνία να υπάρξει πρόβλεψη που να απαγορεύει τις αλυτρωτικές κινήσεις της γείτονος (ραδιοφωνικές εκπομπές, χάρτες, σχολικά βιβλία κ.λπ.).

Δρ Γεωργιος Αραμπατζης, Ιατρός

Η απεργία στα ΜΜΜ και η «Eπιφάνεια»

Κύριε διευθυντά
Η απαράδεκτη απεργία της περασμένης Δευτέρας των κομματικοποιημένων ή μη συνδικαλιστών των ΔΕΚΟ των κρατικών εταιρειών ΜΜΜ, λόγω της μεταβίβασής των στο υπερταμείο (ΕΕΣΥΠ), παρέλυσε όλη η Αθήνα και ταλαιπωρήθηκαν μυριάδες κάτοικοί της. Ακούστηκαν και πάλι οι οιμωγές περί «ξεπουλήματος» της δημόσιας περιουσίας σε ντόπιους και ξένους ιδιώτες επενδυτές.

Αγνοούν ότι δεν υπάρχει ευρωπαϊκή χώρα, κρατίδιο ή δήμος, που να «ξεπουλάει» την περιουσία του. Παραχωρεί μόνο δικαίωμα ιδιοκτησίας σε ακίνητα και άλλα περιουσιακά στοιχεία, σε ιδιώτες για περιορισμένο χρόνο, επιστρεπτέο μετά την παρέλευσή του, με τον θεσμό της «Επιφάνειας». Ο θεσμός αυτός επανεισήχθη στο δίκαιό μας μόνο για δημόσια ακίνητα, με χωριστό κεφάλαιο, στον εφαρμοστικό νόμο του 2ου μνημονίου τον Ιούλιο 2011, με πρωτοβουλία και του υπογράφοντος.

Ακόμη και ειδικές συμβάσεις παραχώρησης ακινήτων ή πώλησης μετοχικών δικαιωμάτων σε ΔΕΚΟ ή κρατικές εταιρείες σε επενδυτές περιέχουν ρήτρες επιστροφής ή επανακτήσεώς των μετά από χρονική περίοδο. Εξασφαλίζουν τη συνεχή αύξηση και την προσοδοφόρα εκμετάλλευση του δημόσιου πλούτου της χώρας, προς όφελος της οικονομίας και των κατοίκων της.

Εχουμε ήδη μια τέτοια παραχώρηση, την του ΟΛΠ προς την κινεζική Cosco, με έτος λήξεως το 2052. Αυξάνεται συνεχώς η αξία του, έχει ήδη εντυπωσιακά οικονομικά αποτελέσματα και εργασιακή ειρήνη. Κυρίως όμως, από τότε που ιδιωτικοποιήθηκε, έπαψε να τον λυμαίνονται πολιτικοί και άλλοι τοπικοί παράγοντες.

Στρατης Στρατηγης, Επ. δικηγόρος Δ. Ν., τ. βουλευτής Επικρατείας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ