Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Εβλιά Τσελεμπί: Yunan ο Μεγαλέξανδρος

Κύριε διευθυντά
Ως συμβολή στην παρεμπίπτουσα συζήτηση για το Μακεδονικό και τους ισχυρισμούς που, προδήλως ή αδήλως, προβάλλονται από εκπροσώπους των Σκοπίων με τη βραχεία ιστορική μνήμη, επιθυμώ να προσθέσω τα ακόλουθα. Στο κείμενο που προτάσσει ο Δημήτρης Αλούπης στο έργο του Τούρκου περιηγητή Εβλιά Τσελεμπί «Οδοιπορικό στην Ελλάδα, 1668-1671» (Εκδ. Εκάτη, Αθήνα 1994, σ. 17) αναφέρονται και τα εξής: «Αν και το πρόσωπο του Μεγαλέξανδρου έχει ισλαμοποιηθεί στη μουσουλμανική παράδοση, ο Εβλιά Τσελεμπί τον αποκαλεί Ρωμιό (Rum) και Ελληνα (Yunan), όπως και τον πατέρα του τον Φίλιππο (Filikoz)». Αυτά ως μία επιπλέον απάντηση στην άποψη περί του αντιθέτου, που τείνει, δυστυχώς, να καταστεί στο εξωτερικό κυρίαρχη.

Θεοδωρος Σ. Κατσουλακος, δ. Φ.

Το τεκμήριο της αθωότητας

Κύριε διευθυντά
Τον Ιούνιο του 2007, πέντε ημέρες μετά την πρωτόδικη βαριά ποινική καταδίκη των κατηγορουμένων στην «υπόθεση του Παντείου Πανεπιστημίου», οι τότε υπουργοί Δικαιοσύνης και Οικονομικών της κυβέρνησης Καραμανλή θεώρησαν σωστό, στο πλαίσιο κοινοβουλευτικής συζήτησης, και ενώ υπερασπίζονταν εαυτούς έναντι κατηγοριών της αντιπολίτευσης για άλλο σοβαρό ζήτημα, να επικροτήσουν την καταδίκη αυτή. Ενας εκ των κατηγορουμένων εξέλαβε τις υπουργικές αυτές αναφορές ως προσβολή του τεκμηρίου αθωότητάς του. Προσέφυγε τότε απευθείας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Με ομόφωνη απόφασή του το Δικαστήριο αυτό, τέσσερα έτη μετά, έκρινε ότι οι υπουργικές δηλώσεις παραβίαζαν το τεκμήριο αθωότητας και εν γένει το δικαίωμα του προσφεύγοντος σε δίκαιη δίκη. Το σκεπτικό ήταν το ακόλουθο:

«Το Δικαστήριο δίνει ιδιαίτερη προσοχή στο γεγονός ότι οι εν λόγω δηλώσεις προήλθαν από υψηλόβαθμα πολιτικά πρόσωπα και, ιδιαιτέρως στην περίπτωση του υπουργού Δικαιοσύνης, από μία αρχή που λόγω του ρόλου της υποτίθεται ότι κρατάει ιδιαίτερα συγκρατημένη στάση όσον αφορά τον σχολιασμό δικαστικών αποφάσεων. Τα στοιχεία αυτά αρκούν για να καταλήξει το Δικαστήριο ότι υπήρξε, εν προκειμένω, παραβίαση του τεκμηρίου αθωότητας ως προς την εκκρεμή διαδικασία ενώπιον του Εφετείου Αθηνών όσον αφορά τις δηλώσεις του υφυπουργού Οικονομικών και του υπουργού Δικαιοσύνης».

Οι δηλώσεις του κ. Παπαγγελόπουλου και του κ. Πολάκη, νυν αναπληρωτών υπουργών Δικαιοσύνης και Υγείας αντίστοιχα, για την υπόθεση Novartis εμπίπτουν σαφώς στις απαγορεύσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Το οξύμωρο είναι ότι η κυβέρνηση Τσίπρα ορκίστηκε πομπωδώς στο Σύνταγμα...

Γιαννης Κτιστακις, Δικηγόρος

«Σλαβομακεδόνες, το απλούστερο»

Κύριε διευθυντά
Με βάση τον κοινό νου, αναρωτιέμαι γιατί από τον κατάλογο των προτεινόμενων ονομασιών της γειτονικής μας χώρας απουσιάζει η μόνη αποσαφηνιστική, δηλαδή η «Σλαβομακεδονία» με συνακόλουθα τα: «Σλαβομακεδόνες» και «σλαβομακεδονική» γλώσσα.

Ισχυρίζονται ότι αντιδρούν στον όρο οι Αλβανοί. Προφάσεις βεβαίως εν αμαρτίαις, διότι πού ακούστηκε μια μειονότητα να υπαγορεύει την ονομασία του κράτους εντός του οποίου διαβιοί.

Αν οι γείτονες επιθυμούσαν πράγματι τη φιλία μας –δεδομένου ότι η Ελλάδα είναι ο μοναδικός γείτονας που δεν απειλεί την εδαφική τους ακεραιότητα– θα έπρεπε μόνοι τους να προτείνουν αυτόν τον όρο, που ξεκαθαρίζει το τοπίο. Πρόκειται δηλαδή για Σλάβους που κατοικούν σε ένα κομματάκι της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας.

Αντ’ αυτού, προτιμούν το θολό τοπίο, αποδεχόμενοι κουτοπονηρά τη σύνθετη ονομασία, της οποίας το οποιοδήποτε πρώτο συνθετικό θα εξαερωθεί άμα τη υπογραφή της συμφωνίας και θα απομείνει σκέτα νέτα το «Μακεδονία» με τα συμπαρομαρτούντα «Μακεδόνες» και «μακεδονική» γλώσσα.

Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από την Ελλάδα όχι λόγω εθνικιστικής μωρίας, αλλά λόγω ενστίκτου αυτοσυντήρησης και αισθήματος δικαίου.

Ολοι γνωρίζουμε –ή μήπως όχι;– ότι το έθνος αυτό και το κράτος αυτό κατασκευάστηκαν στα πιο σκοτεινά υπόγεια της εθνικιστικής προπαγάνδας με μοναδικό σκοπό την απόσπαση της Μακεδονίας από τον κορμό της Ελλάδας. Και δεν υπάρχει ούτε ένας λαός στον πλανήτη Γη ο οποίος να έχει εκχωρήσει την Ιστορία του σε κάποιον άλλον λαό και μάλιστα για να τη χρησιμοποιήσει εναντίον του!

Οι σνομπ προοδευτικοί που ασημαντοποιούν το πρόβλημα με κριτήριο το μέγεθος της μικρούλας ΠΓΔΜ και απορούν με τις ανησυχίες μας οφείλουν να γνωρίζουν ότι η αθώα παιδίσκη αποτελεί διαρκές εργαλείο στα χέρια τρίτων –τους οποίους σήμερα μπορεί να μη διανοούμαστε καν– για να χρησιμοποιηθεί εναντίον μας οπόταν κρίνουν ότι οι καιροί είναι γι’ αυτούς ευνοϊκοί. Οσοι λοιπόν καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν οφείλουν να μάθουν ότι ένα έθνος δεν πορεύεται με ορίζοντα το ξεφάντωμα του Σαββατόβραδου, αλλά τους επερχόμενους αιώνες. Αν θέλει βέβαια να επιζήσει.

Λια Μεγαλου-Σεφεριαδη, Συγγραφέας

«Ως αναγνώστης προς συντάκτες»

Κύριε διευθυντά
Θλιβερό το θέαμα της «Καθημερινής» στο φύλλο της 23-1-2018. Αυτοί που διαμορφώνουν τη φυσιογνωμία της εξαπέλυσαν σφοδρή και με πυρά ομαδόν επίθεση κατά του «όχλου» που διαδήλωσε στη Θεσσαλονίκη για το Σκοπιανό στις 21-1-2018 γιατί ενώ αυτοί ξέρουν, οι διαδηλωτές, όχι μόνο δεν ξέρουν, αλλά και δεν εφέρθησαν «καθώς πρέπει».

Ο κ. Κασιμάτης τους ειρωνεύθηκε χονδροειδώς: «άρτσι μπούρτσι...». Ο κ. Μπουκάλας γράφει για «παραληρηματικά και μισαλλόδοξα», καταδικάζει όπως πρέπει τη βεβήλωση του εβραϊκού μνημείου και την πυρπόληση του κτιρίου, αλλά δεν λέει λέξη για αυτούς που επετέθησαν σε αυτούς που κρατούσαν ελληνικές σημαίες. Κατά τον κ. Ελλις το συλλαλητήριο θα επιδράσει διχαστικά. Μήπως, ερωτώ, γιατί θα ξεχωρίσει τον λαό από αυτούς που επείγονται να κουκουλώσουν το θέμα όπως όπως; Ο κ. Στάγκος δεν αναγνωρίζει καμία ευθύνη στον λαό των λαοσυνάξεων, στον λαό που θα υποστεί τις συνέπειες των χειρισμών των ευκαιριακών και προσωρινών ηγετών του.  Για τον κ. Χαντζόπουλο οι συγκεντρωθέντες ήσαν τα «πιόνια» και όχι οι διαπραγματευόμενοι ηγέτες μας που δέχονται τις ξένες πιέσεις. Ο κ. Τσιντσίνης χαρακτηρίζει οφθαλμοφανείς τις ομοιότητες των διαδηλώσεων των «αγανακτισμένων» του 2011 με το συλλαλητήριο, αλλά του διαφεύγει το ότι το συλλαλητήριο έγινε για εθνικό θέμα και για να ακουσθεί η φωνή του λαού και προς τα έξω και όχι για οικονομικά κυρίως και εσωτερικά θέματα, όπως η συγκέντρωση των «αγανακτισμένων» και το ότι αυτοί ήσαν μερικές εκατοντάδες από την Αθήνα, ενώ στο συλλαλητήριο ακούσθηκε η φωνή εκατοντάδων χιλιάδων λαού από όλη την Ελλάδα. Ο κ. Μανδραβέλης, για να πλήξει και την Εκκλησία, κάνει λόγο για «κινηματική Δεξιά του Κυρίου» και για να μειώσει τη σημασία του συλλαλητηρίου, αντιπαραθέτει τον αριθμό των 90.000-150.000 των, κατά τη δική του εκτίμηση, συγκεντρωθέντων με τον συνολικό πληθυσμό της χώρας μας, ως έμπειρος δημοσιογράφος όμως ξέρει ότι είναι πολλαπλάσιος ο αριθμός αυτών που δεν έλαβαν μέρος στο συλλαλητήριο, αλλά συμφωνούν με αυτούς που συγκεντρώθηκαν.

Οι επιθέσεις αυτές εναντίον μιας μεγάλης λαϊκής εκδηλώσεως που δεν είχε ούτε κομματικά ούτε οικονομικά κίνητρα, αλλά εκφράζει την αγωνία του λαού για τα εθνικά θέματα, διαμορφώνουν μια άλλη φυσιογνωμία της «Καθημερινής», της εφημερίδας που ξέραμε ως σταθερής στις θεμελιώδεις εθνικές αξίες, στον σεβασμό προς τις διάφορες απόψεις και κινήσεις, στη μετριοπάθεια και στην αντικειμενικότητα.

Ευαγγελος Ανδριανος, Επίτιμος Αρεοπαγίτης Καστόρειον Λακωνίας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ