ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Αποψη: Το καλύτερο πολιτικό σενάριο

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΟΦΩΛΟΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Μ​​ε τη συμφωνία για τον σχηματισμό της νέας γερμανικής κυβέρνησης, την εβδομάδα που πέρασε, τερματίστηκε για την Ευρώπη μια εκκρεμότητα έξι μηνών. Ο ευρωπαϊκός ορίζοντας δείχνει τώρα καθαρός και η συγκυρία για τις εξελίξεις στο μέτωπο της ενοποίησης φαντάζει εξαιρετική. Η Ευρώπη είναι έτοιμη να ανάψει πάλι τις μηχανές της, αξιοποιώντας τη βούληση μιας πολύ περισσότερο ευρωπαϊκής Γερμανίας και μιας Γαλλίας η οποία επίσης προτάσσει το υπερεθνικό συμφέρον ως στρατηγική επιβίωσης και ανάπτυξης της Γηραιάς Ηπείρου.

Είναι πολύ σημαντικό ότι πριν από ένα χρόνο η Ευρώπη ζούσε σε κλίμα αβεβαιότητας και υπαρξιακών προβλημάτων, έχοντας απέναντι την απειλή της εκλογής της Λεπέν και συνεπώς την κατάρρευση του οικοδομήματος, ενώ σήμερα αναπτύσσει πολιτικές πρωτοβουλίες και προτάσεις σε κατεύθυνση ομοσπονδοποίησης. Οπως επίσης είναι εντυπωσιακό ότι, αντί για την πολύ στυφή κυβέρνηση «Τζαμάικα», η οποία παρουσίαζε επιφυλάξεις για την Ευρώπη και καχυποψία επικίνδυνη για τους εταίρους του Νότου, δημιουργείται σήμερα μια γερμανική κυβέρνηση που προβάλλει την προοπτική της Γερμανίας μέσω της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και συζητεί την αποκλιμάκωση της αυστηρής λιτότητας (σ.σ.: Ας μας επιτραπεί να υπενθυμίσουμε ότι προβλέψαμε από αυτή τη στήλη τη χαλάρωση του σιδερένιου οικονομικού δόγματος της Γερμανίας και τη μετάθεση του Σόιμπλε από το υπουργείο Οικονομικών, αμέσως μετά την εκλογή του Μακρόν τον περασμένο Μάιο!). Με άλλα λόγια, στην Ευρώπη το σκηνικό άλλαξε σε λιγότερο από δέκα μήνες και αυτή η εξέλιξη είναι μια ευλογημένα γόνιμη ανατροπή. Σε συνδυασμό με την ανάκαμψη των οικονομιών, μιλάμε για το καλύτερο πολιτικό σενάριο…

Πράγματι, η συμφωνία και ο διαφαινόμενος σχηματισμός της νέας γερμανικής κυβέρνησης είναι επιτυχία για την Ευρώπη. Η μεγάλη μοιρασιά που έκανε η Μέρκελ με τους Σοσιαλδημοκράτες δείχνει ότι η Γερμανίδα καγκελάριος μπορεί να κυβερνήσει τη Γερμανία και ότι επίσης μπορεί να «κυβερνήσει» και την Ευρώπη στον δρόμο της οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης. Η ίδια έχει κάνει πολύ προσεκτικά την απαιτούμενη υπερεθνική μετατόπιση του κέντρου βάρους της πολιτικής της, προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα πρώτο ιστορικό υπόβαθρο και να συνεχίσει. Εξαιρετικά! Ο Μακρόν είναι ο ιδανικός σύμμαχος και δηλώνει βροντερά το «παρών». Τόσο οι προσωπικές του πολιτικές επιδιώξεις όσο και η προοπτική της ίδιας τη Γαλλίας (από τις μεταρρυθμίσεις στα δημόσια οικονομικά έως την ενίσχυση της αμυντικής γαλλικής βιομηχανίας) περνούν μέσα από την περαιτέρω ευρωπαϊκή ενοποίηση. Ο Μακρόν είναι στο πλευρό της Μέρκελ και βεβαίως η Μέρκελ, στο πλευρό του Μακρόν.

Αλλά τίποτε δεν θα μπορούσε να σχεδιάσει και να καθοδηγήσει η Μέρκελ εάν δεν αισθανόταν ασφαλής στο εσωτερικό της μέτωπο, κάνοντας την τέταρτη –και πιο ευρωπαϊκή– θητεία της στην καγκελαρία. Το κέρδισε μοιράζοντας την εξουσία. Εδωσε στους Σοσιαλδημοκράτες και ειδικότερα σε δύο κατ’ εξοχήν ευρωπαϊστές Γερμανούς πολιτικούς, τον Σουλτς και τον Σολτς, τα υπουργεία Εξωτερικών και Οικονομικών αντίστοιχα. Πάνω σε μια ατζέντα με προοπτική στα θέματα που απασχολούν και τους άλλους εταίρους. Κατά μείζονα λόγο, βεβαίως, αυτό ευνοεί την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στη δυσχερέστερη έναντι όλων οικονομική θέση και διψάει για τη ρύθμιση του γιγαντιαίου της χρέους. Ασφαλώς θα χρειαστεί πολύς χρόνος και μακρύς διάλογος για να μετουσιωθούν οι επιδιώξεις σε πολιτικές αποφάσεις. Η Ευρώπη, όμως, φαίνεται ότι έχει συνειδητοποιήσει πλέον τα οφέλη της ενοποίησης και αποκτά αυτοπεποίθηση χαράσσοντας τη δική της στρατηγική. Αρκεί ωστόσο να μην ακυρωθούν όλα αυτά από μία αρνητική επιλογή, από τα 450.000 μέλη του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, τα οποία θα πρέπει να επικυρώσουν με την ψήφο τους, στις 4 Μαρτίου, τη συμμετοχή του SPD στη νέα τρικομματική κυβέρνηση Μέρκελ. Θα ήταν πάντως μία μεγάλη έκπληξη.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ