Γράμματα αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η σύνταξη χηρείας; Πού να ξέρουμε;

Κύριε διευθυντά
Είμαι συνταξιούχος γιατρός του ΕΣΥ. Τα Χριστούγεννα του 2016 έχασα τον άντρα μου, επίσης συνταξιούχο γιατρό του ΕΣΥ. Η φροντίδα της μακροχρόνιας αρρώστιας του με εξάντλησε όχι μόνο ψυχικά και σωματικά, αλλά και οικονομικά. Σε πρόσφατη ερώτησή μου στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για το πότε θα μου χορηγηθεί η σύνταξη χηρείας, η απάντηση ήταν ότι είναι άγνωστο, γιατί δεν έχουν ακόμη δοθεί οδηγίες από το αρμόδιο υπουργείο για τον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων χηρείας των γιατρών.

Λοιπόν εγώ, ύστερα από τόσα χρόνια συνεπούς, αποκλειστικής απασχόλησης, δικής μου και του άντρα μου, θα συνεχίσω τη ζωή μου με δανεικά, που δεν ξέρω αν θα μπορέσω να ξεπληρώσω.

Βασω Δεληγιαννη, Αγία Παρασκευή

Το μέλι, το ξίδι και οι γείτονες

Κύριε διευθυντά
Ο Πελοπίδας ήταν, όπως και ο Επαμεινώνδας, από επίσημο γένος των Θηβών. Το όνομά του έμεινε αθάνατο χάρη στη μάχη των Λεύκτρων, όπου οι Θηβαίοι, αν και υπολείπονταν σε αριθμό, συνέτριψαν τους αήττητους μέχρι τότε Σπαρτιάτες. Η μάχη στις Τεγύρες, που προηγήθηκε εκείνης των Λεύκτρων, ήταν το προοίμιο της δόξας του Πελοπίδα. Στις Τεγύρες συναντήθηκαν, κατά σύμπτωση, οι Θηβαίοι υπό τον Πελοπίδα, φεύγοντας άπρακτοι από την Ορχομενία, και οι Λακεδαιμόνιοι, επιστρέφοντες από τη Λοκρίδα. Καθώς δε οι Θηβαίοι έφθασαν εκεί και διέβαιναν τα στενά, κάποιος Θηβαίος της εμπροσθοφυλακής έτρεξε και ειδοποίησε τον Πελοπίδα: «Πέσαμε στους εχθρούς», για να πάρει την απάντηση: «Γιατί όχι αυτοί μάλλον σε μας;».

Το περιστατικό αυτό από το «Βίοι Παράλληλοι» του Πλουτάρχου έρχεται στη μνήμη μου όταν διαβάζω ή ακούω τις ανησυχίες των ψοφοδεών συμπατριωτών μας, οι οποίοι… τρέμουν τις «αλυτρωτικές διαθέσεις» των γειτόνων μας και θέτουν όρους περί εξαλείψεως αυτών από το σύνταγμα, τα σχολικά βιβλία κ.α., για να δεχθούν όσοι δεν απαγορεύουν το όνομα «Μακεδονία» στην ονομασία του γειτονικού κράτους. Αλλά, ω αγαθοί, σκεφθήκαμε άραγε ότι το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) των 7 βορείων γειτόνων μας («Μακεδονία», Αλβανία, Βουλγαρία, Κόσοβο, Σερβία, Μαυροβούνιο και Βοσνία) είναι, αθροιστικώς, το 70% του σημερινού ελληνικού ΑΕΠ, και η στρατιωτική μας δύναμη μακράν ισχυρότερη αυτών; Τι φοβόμαστε λοιπόν; Μήπως στο μακρινό μέλλον αλλάξουν τα δεδομένα; Ή μήπως το ενδεχόμενο της εισόδου της Τουρκίας στην ανίσωση ασφαλείας; Και όσον μεν αφορά το πρώτο, εάν δηλαδή ανατραπούν στο μέλλον τα σημερινά δεδομένα, μήπως θα μας σώσει το όνομα και οι προσωρινές παραιτήσεις από τις λεγόμενες αλυτρωτικές διαθέσεις; Ή μήπως στη Μακεδονία υπάρχει πέμπτη φάλαγγα, όπως στη Θράκη; Υπάρχουν στη Μακεδονία πολίτες με «μακεδονική» συνείδηση και δεν το ξέρουμε; Οι πρόσφυγες μας ομογενοποίησαν και μας χάρισαν τη Μακεδονία. Οσον αφορά δε το δεύτερο, τον κίνδυνο που λέγεται Τουρκία, τώρα είναι που πρέπει να ανησυχούμε. Ο Φίλιππος Β΄, γράφει ο Πολύβιος, παρατηρώντας την ευκολία με την οποία οι Μύριοι του Ξενοφώντα διέσχισαν απ’ άκρου εις άκρον την περσική αυτοκρατορία, συνέλαβε την ιδέα της διάλυσής της, την οποία πραγμάτωσε ο Αλέξανδρος. Μήπως και οι Τούρκοι, βλέποντας σήμερα τα καμώματά μας με τους ψευδομακεδόνες, σκεφθούν ότι αποτελούμε εύκολη λεία γι’ αυτούς;

Ασφαλώς και οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν κατά την εθνικότητα Ελληνες. Αυτό πιστοποιείται και από τη Βίβλο στο βιβλίο του Δανιήλ (8, 21) και όχι μόνον. Οι γείτονές μας ασφαλώς και είναι Σλάβοι. Ωστόσο, η ευκολία με την οποία οι Σλάβοι μεταλλάχθηκαν σε «Μακεδόνες» μήπως έχει και συνέχεια; Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει την ελληνικότητα των Μανιατών, οι οποίοι με τους Κρήτες αποτελούν τα πιο ακραιφνή τμήματα του Ελληνισμού σήμερα; Και όμως οι Μανιάτες είναι εξελληνισμένοι Σλάβοι (Εζερίτες και Μηλιγγοί). Ο Σεργκέι Λαβρόφ, ο σημερινός Μολότοφ, και κατά κοινήν παραδοχήν ο ικανότερος σε παγκόσμιο επίπεδο υπουργός των Εξωτερικών, υπέδειξε προσφάτως στα Σκόπια να βάλουν νερό στο κρασί τους. Μήπως το έκανε για να διευκολυνθεί η ένταξή τους στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.; Ή μήπως ανησυχεί για την αποσλαβοποίησή τους στην περίπτωση της συμφιλίωσής τους με την Ελλάδα; Ο Κύπριος πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης αποδοκιμάστηκε προσφάτως από πολλούς, όταν απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε ότι αν ήταν στο χέρι του, δεν θα είχε αντίρρηση τα Σκόπια να ονομασθούν και Ελλάδα! Πόσο πιο καθαρά να το πει; Με μια σταγόνα μέλι, πιάνουμε περισσότερες μύγες απ’ όσες με ένα βαρέλι ξίδι…

Ιωαννης Τεγος, Ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ, Εγγονός Κρητικού Μακεδονομάχου

Το καλό πρόσωπο του Δημοσίου

Κύριε διευθυντά
Είθισται να μεμψιμοιρούμε για τις δημόσιες υπηρεσίες και τους οργανισμούς κοινής ωφελείας στον τόπο μας. Ομως σε επίσκεψή μου στη ΔΕΗ Παγκρατίου, στο κατάστημα πωλήσεων (Υμηττού 89) στις 31-1-2018, η τμηματάρχης επέδειξε απέραντη αντι-γραφειοκρατική κατανόηση και υπευθυνότητα για τη ρύθμιση οφειλής μου, γεγονός προς μίμηση, που νιώθω την ανάγκη, ως αναγνώστης, να προβάλω από τις φιλόξενες στήλες της εφημερίδας σας.

Δρ Αρτεμης Μ. Αθανασακης, Αθήνα

Η «λυδία λίθος» και τα λάθη μας

Κύριε διευθυντά
Θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις μου σχετικά με το πολυσυζητούμενο αυτή τη στιγμή στη χώρα μας θέμα της ονομασίας των Σκοπίων και όχι μόνο.

Συγκεκριμένα πιστεύω ακράδαντα πως το ονοματολογικό, εάν περιέχει τη λέξη Μακεδονία με οποιαδήποτε παραλλαγή, έχει μεγαλύτερη σπουδαιότητα και βαρύτητα από όλα τα άλλα τα αλυτρωτικά, Σύνταγμα, αεροδρόμια, δρόμοι κ.λπ. Και αυτό γιατί πίσω από τη λέξη Μακεδονία, υπάρχει ανάγλυφος ένας σπουδαίος και λαμπρός πολιτισμός και μια σπουδαία πολιτισμική και εθνική ταυτότητα, που σφετερίζονται επιμελώς χρόνια τώρα οι Σλάβοι γείτονές μας.

Για τον λόγο και μόνο αυτόν, οφείλει η ελληνική κυβέρνηση να μη συναινέσει, ρητά και κατηγορηματικά, σε ένα τέτοιο έγκλημα κατά της Ιστορίας, και το οποίο εμπεριέχει στο μέλλον σοβαρό εθνικό κίνδυνο για την πατρίδα μας.

Μια υποχώρηση στην ονομασία, είμαι βέβαιος ότι θα είναι μέγα ιστορικό λάθος και θα προξενήσει ζημιά στα συμφέροντα της χώρας μας στο μέλλον, όπως ακριβώς μέγα λάθος απεδείχθησαν και οι συμφωνίες Λονδίνου και Ζυρίχης με τις οποίες δώσαμε στην Τουρκία το δικαίωμα της εγγυήτριας δύναμης, με τα γνωστά οικτρά αποτελέσματα κατοχής στην Κύπρο.

Από τα λάθη αυτά, πιστεύω διακαώς, θα πρέπει να διδάσκονται πρωτίστως οι πολιτικοί μας, αλλά και όλοι οι Ελληνες που ρέπουν με άνεση δυστυχώς στο εθνικό μας σπορ, τη λήθη.

Επίσης, σε όσους διαφωνούν με τα συλλαλητήρια γιατί δήθεν οι πολίτες που κατεβαίνουν σε αυτά κρίνουν μάλλον με το θυμικό παρά με τη λογική, θέλω να τους θυμίσω ότι η ένδοξη ελληνική ιστορία, που είναι θαυμαστή σε όλη την ανθρωπότητα, γράφτηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της με γνώμονα το θυμικό και την ψυχή και πολύ λίγο με τη λογική.

Η ψυχρή λογική μόνη της, χωρίς συναίσθημα, είναι νομίζω χαρακτηριστικό αποκλειστικά και μόνο των υπολογιστών και όχι των ατόμων με ευαισθησίες, οράματα και επιδιώξεις που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο.
Κλείνοντας, θέλω να αναφερθώ σε εκείνους που με πλήρη αφέλεια και ευκολία ερμηνεύουν την έκφραση των πατριωτικών συναισθημάτων των απλών πολιτών με απαράδεκτους και ανοίκειους χαρακτηρισμούς, όπως εθνικολαϊκιστές, ακροδεξιοί κ.λπ.

Συμπερασματικά, λοιπόν, νομίζω ότι ο όρος Μακεδονία ή τα παράγωγά του αποτελεί τη «λυδία λίθο» της όλης υπόθεσης, πράγμα που φαίνεται και από την εμμονή των Σκοπιανών στο όνομα.

Ι. Κ. Παπουτσιαδης, Συνταξιούχος

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ