Νίκος Κωνσταντάρας ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

Η ζύμωση για το μέλλον της Ευρώπης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

​​Η Ευρώπη εισέρχεται σε φάση έντονης ζύμωσης για το μέλλον της. Θα ήταν ευχής έργον εάν στη χώρα μας γινόταν συνειδητό ότι επείγει να λάβουμε μέρος στη συζήτηση. Οχι μόνο για να ζητάμε κατανόηση και στήριξη για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στα μέτωπα της οικονομίας, της μετανάστευσης και της εξωτερικής πολιτικής, αλλά για να πείσουμε (και να αποδείξουμε στους εαυτούς μας) ότι γνωρίζουμε τη σημασία της θέσης μας στην Ευρώπη, να δείξουμε ότι έχουμε εμπειρίες να εκθέσουμε και ιδέες να αναπτύξουμε, που θα είναι χρήσιμες για την περαιτέρω εξέλιξή της.

Η επίσκεψη του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στην Αθήνα την ερχόμενη Πέμπτη –λίγες μέρες μετά τη σημαντική ομιλία του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν στο Ευρωκοινοβούλιο και τη μετέπειτα συνάντησή του με την Αγκελα Μέρκελ στο Βερολίνο– μας υποχρεώνει να υπερβούμε την καθημερινότητα και να σκεφτούμε το μέλλον μας σε μια Ευρώπη που κι αυτή βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Στο Στρασβούργο την Τρίτη, ο Μακρόν έθεσε πάλι τα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας. «Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, η ευρωπαϊκή δημοκρατία είναι η καλύτερη ελπίδα μας», είπε. «Το μεγαλύτερο λάθος θα ήταν να εγκαταλείψουμε αυτό το μοντέλο και την ταυτότητά μας». Η Ελλάδα έχει πολλά να πει σε αυτό το ζήτημα. Οχι επειδή οι πρόγονοί μας «χάρισαν» τη δημοκρατία στην ανθρωπότητα, αλλά επειδή στη δική μας χώρα έχουμε πλούσια εμπειρία, γνωρίζουμε πόσο πολύτιμες αλλά και πόσο εύθραυστες είναι η δημοκρατία και η ευημερία. Οταν δεν παραπονιόμαστε, όταν δεν κατηγορούμε άλλους για τα προβλήματά μας, μπορούμε να δούμε ότι η πολιτική πόλωση σε συνδυασμό με την απουσία σοβαρής πολιτικής, η υπονόμευση των θεσμών, η ανοχή στην αδικία και την ανομία, η κυριαρχία του προσωπικού συμφέροντος ανοίγουν δρόμο σε κάθε λογής ακρότητες και κινδύνους. Στην παρούσα κρίση της Ευρώπης, η δική μας χώρα ήταν η πρώτη που έδειξε πώς το πολιτικό κέντρο μπορεί να θρυμματιστεί και τα άκρα να ενισχυθούν ώστε να καταλάβουν το προσκήνιο της δημόσιας ζωής – απροετοίμαστα και αδιάφορα για το αποτέλεσμα των ιδεοληψιών τους. Με την εκλογική νίκη του Μακρόν, σε μια χώρα έντονα πολωμένη, η Γαλλία απέφυγε την επικράτηση εντόνως εθνικιστικών δυνάμεων όπως αυτές που κυβερνούν εδώ και χρόνια στην Ουγγαρία, την Πολωνία και αλλού.

Μεταξύ των άλλων ζητημάτων που θέτει ο Μακρόν, και που συζήτησε με τη Μέρκελ την Πέμπτη, είναι η μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, η τραπεζική ένωση, η μετανάστευση και η επικράτηση μιας «ευρωπαϊκής κυριαρχίας» που θα συμπληρώνει αυτή των κρατών-μελών της Ε.Ε. «Πρέπει να αναπτύξουμε αυτή την πανευρωπαϊκή κυριαρχία για να προσφέρουμε ασφάλεια στους πολίτες μας σε ό,τι αφορά την εσωτερική και εξωτερική άμυνα και ασφάλεια», είπε στο Στρασβούργο. Το 1930, ο Ελευθέριος Βενιζέλος αναγνώριζε ότι για τη χώρα μας ήταν απαραίτητη η συμμετοχή σε μια ενωμένη Ευρώπη, ώστε να εξασφαλιστούν η πολιτική σταθερότητα, η οικονομική ανάπτυξη και η εδαφική ασφάλεια. Η περιπέτεια της χώρας μας τα τελευταία χρόνια δικαιώνει τον Βενιζέλο, τον Κων. Καραμανλή και όσους άλλους πίστεψαν στην ενωμένη Ευρώπη και εργάστηκαν για την ένταξη της Ελλάδας σε αυτήν. Η χώρα μας έχει πολλά να πει για το πόσο μας στήριξε η αλληλεγγύη των εταίρων, πόσο μας πλήγωσαν τα λάθη που έγιναν και τι μας κόστισαν και μας κοστίζουν. Να εκθέσουμε, από την πείρα μας, τα βήματα που προτείνουμε να γίνουν προς μια πιο λειτουργική, πιο δίκαιη Ενωση. Οπως εμείς πρέπει να αναλογιστούμε τις δικές μας ευθύνες, ας μας ακούσουν οι εταίροι για τις δικές τους. Η σχέση της Ελλάδας με τους εταίρους της δεν είναι απλή, ούτε έπρεπε να καθιερωθεί ως σχέση δανειολήπτη-πιστωτών – να αναγνωρίζεται ότι όλοι φέρουν κάτι στη συζήτηση. Επειδή, όπως είπε η Μέρκελ μετά τη συνάντηση με τον Μακρόν, χρειάζονται προτάσεις και συμβιβασμοί: «Ολοι παραθέτουμε διαφορετικές πλευρές των πραγμάτων, αλλά πιστεύω ότι το σύνολο των προτάσεών μας θα φέρει ένα καλό αποτέλεσμα».

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ