Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Ας επιστρέψουν... «ρετσινωμένοι»

Κύριε διευθυντά
Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο. Μου έκανε κατάπληξη ότι ουδέν από τα πνευματικά ιδρύματα της χώρας ή τις επιστημονικές ενώσεις δεν εξέφρασε τη διαφωνία του και τη δυσφορία του για την καρατόμηση του καθηγητή Σταμάτη Κριμιζή. Ας το κάνει ένας ταπεινός καθηγητής όπως εγώ.  Τον καθηγητή δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Ισως έχουμε ανταλλάξει κάποιο e-mail. Το γεγονός είναι ότι τον αναγνωρίζει και τον τιμά ο επιστημονικός χώρος Ευρώπης και Αμερικής. Φαντάζομαι ότι η απώλειά του για την Ελλάδα εξαιτίας του κατεστημένου τούτης της χώρας, αντισταθμίζεται από τον διορισμό του σερβιτόρου στη θέση συμβούλου του πρωθυπουργού. Τώρα κοιμάμαι ήσυχος. Ποια κατάρα κρέμεται πάνω από τη χώρα; Πρώην υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι «η αριστεία είναι ρετσινιά».

Η σημερινή κυβέρνηση απομακρύνει τους αρίστους. Ελπίζω ότι οι μαθητές μου που σπούδασαν στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό να επιστρέψουν «ρετσινωμένοι». Οπως είπε και ο ποιητής στις αρχές του αιώνα:

«Ω! Ελλάς Ελλήνων χώρα Τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα»

Παν. Παπαχρηστου, Φυσικός

Το Ι.Β., οι εξετάσεις, η μέτρηση «ισχύος»

Κύριε διευθυντά
Στην κυριακάτικη «Καθημερινή» (6.6.2018) διάβασα ένα ενδιαφέρον άρθρο του δημοσιογράφου Απόστολου Λακασά, στο οποίο αναφέρεται η πρόταση του κ. Αντριου Κέρνι για την οργάνωση προγράμματος International Baccalaureate (Ι.Β.) και σε ελληνικά δημόσια σχολεία. Ο κ. Κέρνι είναι υψηλόβαθμο στέλεχος του Οργανισμού Ι.Β. (ΙΒΟ), που μεταξύ άλλων παρέχει και ένα διετές πρόγραμμα σπουδών προετοιμασίας για τις ανώτατες σπουδές, για μαθητές 16-19 ετών. Τα αποτελέσματα των επιδόσεων των μαθητών που παρακολουθούν το Ι.Β. αποτελούν το «διαβατήριό» τους για την εισαγωγή τους σε πολλά πανεπιστήμια της αλλοδαπής. Το Ι.Β. προσφέρεται από 17 ιδιωτικά σχολεία στην Ελλάδα αλλά δεν είναι δωρεάν. Βρίσκω την πρόταση ενδιαφέρουσα, γιατί όπως αναφέρει και ο κ. Κέρνι, το Ι.Β. χρησιμοποιεί «καινοτόμες πρακτικές και μια διαθεματική προσέγγιση στη γνώση». Ο τρόπος εξέτασης των δεξιοτήτων του Ι.Β. σε μεγάλο βαθμό εστιάζει σε αυτό που με όρους μηχανικής θα λέγαμε ότι δεν αφορά τη μέτρηση του «έργου», αλλά της «ισχύος» (έργου στη μονάδα του χρόνου). Για να γίνω περισσότερο σαφής, θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα. Οπως εξηγώ στους φοιτητές μου, όταν τους αναλύω το σκεπτικό των θεμάτων στα οποία τους εξετάζω, όλοι μας μπορούμε να παράγουμε το ίδιο έργο αλλά σε διαφορετικούς χρόνους. Για κάποιον είναι αρκετές δύο ώρες, για κάποιον άλλο τέσσερις κ.ο.κ. Γι’ αυτό διεξάγω τις εξετάσεις με ανοικτά βιβλία, σημειώσεις και κάθε άλλο βοήθημα (όπως υπολογιστές) επίσης να επιτρέπεται, γιατί εστιάζω στη μέτρηση της «ισχύος», δηλαδή της δυνατότητα επίλυσης των θεμάτων σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, όπου η αποστήθιση δεν βοηθά σε τίποτε. Ο λόγος είναι ότι στοχεύω όχι απλώς στην απομνημόνευση γνώσεων, αλλά κυρίως στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, για τις οποίες δυστυχώς δεν διακρίνονται οι απόφοιτοι των ελληνικών πανεπιστημίων. Η Επιτροπή Διαλόγου για την Παιδεία έχει ήδη προτείνει να οργανώνονται δύο διαφορετικά Πλαίσια Προγραμμάτων Σπουδών, το ένα εκ των οποίων να οδηγεί σε ενός τύπου Ι. Β. Προσωπικά θεωρώ ότι ένα τέτοιου είδους πρόγραμμα σπουδών θα πρέπει να προσφέρεται δωρεάν στις εγκαταστάσεις και από τους καθηγητές του λυκείου, μετά όμως τη λήψη του απολυτηρίου λυκείου, που θα πρέπει να απονέμεται ύστερα από δύο έτη σπουδών (δηλαδή μετά την ολοκλήρωση της Β΄ Λυκείου).

Η Γ΄ Λυκείου θα πρέπει να μετεξελιχθεί σε ένα προπαρασκευαστικό έτος για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια. Θεωρώ ότι μ’ αυτόν τον τρόπο όχι μόνο θα αποσυνδεθεί πλήρως το απολυτήριο του λυκείου από τις εισαγωγικές εξετάσεις, αλλά θα μειωθεί η ζήτηση για τη φοίτηση στα πανεπιστήμια (καθώς σήμερα όλοι οι τελειόφοιτοι της τρίτης λυκείου καταθέτουν αίτηση για την εισαγωγή τους σε πανεπιστημιακά τμήματα), αλλά το σημαντικότερο απ’ όλα, θα εκριζωθεί η πρακτική της παπαγαλίας και θα ενισχυθεί η κριτική σκέψη των νέων ανθρώπων.

Για να είμαι δίκαιος, όμως, παρόμοια πρόταση για πρώτη φορά διατυπώθηκε από την πρ. υπουργό Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία είχε αναφέρει ότι την εξέτασε αλλά ανέβαλε την υλοποίησή της για το μέλλον, λόγω του συνεπαγόμενου υψηλού κόστους. Κατά συνέπεια, η σκέψη του νυν υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου για τη μετατροπή της Γ΄ Λυκείου σε έτος προετοιμασίας για το πανεπιστήμιο με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο, με την προϋπόθεση ότι η προετοιμασία αυτή θα ακολουθεί τη δομή ενός προγράμματος σπουδών ανάλογου με το Ι.Β.

Αχιλλεας Ζαπρανης, Πρύτανης Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Ποιος δεν ανησυχεί για τα ελληνοτουρκικά;

Κύριε διευθυντά
Από καιρού εις καιρόν, διάφοροι Ελληνες με στοιχειώδη ευθυκρισία ανακινούν το θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, όπως έκαναν τελευταία από αυτές τις στήλες οι κ. Ι. Γυφτάκης και Θ. Στάθης. Δεν δίδεται, δυστυχώς, η σοβαρότητα που απαιτεί το θέμα, αλλά ΜΜΕ, πολιτικοί και λαός το βάζουν κάπου δίπλα σε άλλα μικρότερης σημασίας και το κάνουν ένα με αυτά. Η αδιαφορία για τα ελληνοτουρκικά δεν θα πείραζε, αν δεν είχαν άμεση σχέση με την ακεραιότητα της χώρας, κι αν οι Τούρκοι δεν κέρδιζαν πόντο πόντο κάθε μέρα που περνάει.

Ας ανακεφαλαιώσουμε τι έχουν κερδίσει οι Τούρκοι κατά τα χρόνια της διεκδίκησης και τι εμείς έχουμε χάσει με την αδιαφορία και την αναβλητικότητά μας:

α. Το δικαίωμά μας ερευνών στο Αιγαίο, όπου σταματήσαμε μετά τον Πρίνο, αναγνωρίζοντας ότι τα δικαιώματά μας είναι περιορισμένα.

β. Περιορίσαμε την υφαλοκρηπίδα στα 6 ν.μ., αντί των 12, γιατί απέναντί μας έχουμε το casus belli.

γ. «Χάσαμε» τα Ιμια γιατί εκείνο το βράδυ που, κατά τους στρατιωτικούς μπορούσαμε, οι πολιτικοί πανικοβλήθηκαν και το έβαλαν στα πόδια, αφήνοντας πίσω ένα διάτρητο από τουρκικές σφαίρες ελικόπτερο και τρεις Ελληνες στρατιώτες νεκρούς.

δ. Αρνούνται ότι το Καστελλόριζο έχει οικονομική ζώνη.

ε. Τα τουρκικά αεροπλάνα και πλοία αλωνίζουν ανενόχλητα το Αιγαίο και εμβολίζουν τα πολεμικά μας πλοία (ακόμα και με λάντζες), κι εμείς εκδίδουμε Notam σε «ώτα μη ακουόντων».

στ. Προσκαλούμε τον νέο σουλτάνο, μας φέρνει σαν δώρο την απαίτηση αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης και πηγαίνοντας στη Θράκη, μας αγνοεί μειδιώντας.

Ετσι είναι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις σήμερα και σε λίγο θα είναι πολύ χειρότερες με ανεπιθύμητες συνέπειες. Μήπως κάποιος που ξέρει περισσότερα μπορεί να μας καθησυχάσει;

Αποστολος Γεωργοπουλος, Επιχειρηματίας

Από τον Τίτο έως σήμερα

Κύριε διευθυντά
Διάβασα στην «Καθημερινή» της 31-3-2018 την απάντηση του κ. Π. Μπουκάλα στην επιστολή του κ. Λ. Κουρή, σχετική με το θέμα των Σκοπίων, θα ήθελα δε επί τούτου να διευκρινίσω τα ακόλουθα:
Πράγματι σε περιοχή των Βαλκανίων, λέγω συγκριτικά με τη σημερινή περιοχή των Σκοπίων πρώην Vordaksa, ομιλούσαν και ομιλούν σπασμένα ελληνικά όπως μάκεντον, ορτοτόξ κ.ά., και ερωτώ ποιος τους δίδαξε την ελληνική γλώσα, μήπως πήγαν Ελληνες διδάσκαλοι να τους τα διδάξουν; Αυτοί που μιλούν τα σπασμένα ελληνικά στην περιοχή των Σκοπίων είναι Σλάβοι την καταγωγή, οι οποίοι κατήλθαν στην περιοχή της Μακεδονίας και όχι μόνον, το έτος 800 μ.Χ.

Τουτέστιν αυτοί οι Σλάβοι, γενεά επί γενεά, έζησαν στη Μακεδονία, έμαθαν την ελληνική γλώσσα, πολλοί έγιναν χριστιανοί ορθόδοξοι, και, για διάφορους λόγους, ή εκδιώχθηκαν ή μετανάστευσαν βορείως, στη σημερινή περιοχή των Σκοπίων. Δεν αναφέρεται η περιοχή των Σκοπίων πουθενά με το όνομα Μακεδονία, ούτε υπάρχουν σχετικοί γεωγραφικοί χάρτες με το όνομα Μακεδονία προ του έτους 1943. Δυστυχώς για εμάς, το έτος 1943 ο Τίτο χαρακτήρισε την περιοχή Vardarsker ή Μακεδονία, και λυπούμαι που αδυνατούμε να αντιμετωπίσουμε ένα κίβδηλο μόρφωμα και όπως φαίνεται τρέχουμε τώρα να δικαιώσουμε (εν αδίκω) τον Τίτο!

Νικ. Αγγελης, Διπλ. μηχ/κός μεταλλουργός

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ