ΘΑΝΟΣ Π. ΝΤΟΚΟΣ*

Η συζήτηση για Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Εδώ και αρκετά χρόνια, ο γράφων υπογραμμίζει συστηματικά την ανάγκη ενίσχυσης των εθνικών δυνατοτήτων στους τομείς του στρατηγικού σχεδιασμού και της διαχείρισης κρίσεων.

Μια χώρα που βρίσκεται σε μια δύσκολη γειτονιά, με μάλλον αρνητική παράδοση στη διαχείριση κρίσεων, αντιμέτωπη με δημογραφική κρίση, οικονομικές δουλείες, αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού, αδύναμο εκπαιδευτικό σύστημα και μια σειρά από στρεβλές νοοτροπίες, δεν έχει καλές πιθανότητες ευημερίας ή ακόμη και επιβίωσης αν δεν διαθέτει κατ’ ελάχιστον ένα σύστημα στρατηγικού σχεδιασμού και ετοιμασίας ενός οδικού χάρτη για την επίτευξη των στόχων.

Επειτα από απραξία δεκαετιών, ετοιμάστηκε από το υπουργείο Εξωτερικών ένα σχέδιο νόμου για τη δημιουργία Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ). Το προτεινόμενο όργανο έχει πολλά κοινά σημεία με την πρόταση που είχε παρουσιάσει πριν από καιρό η Ν.Δ.

Η σχετική συζήτηση στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής δεν έγινε τελικά, λόγω αποχώρησης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τα παράπονα ήταν δικαιολογημένα, καθώς σε μια περίοδο κοσμογονίας για την ελληνική εξωτερική πολιτική (Μακεδονικό, ελληνοτουρκικά, διαπραγματεύσεις με Αλβανία), το ΕΣΕΠ δεν συνεδρίασε για περίπου 14 μήνες.

Δεν νοείται να μην υπάρχει ουσιαστική ενημέρωση της αντιπολίτευσης, ούτε και να παρατηρείται προσπάθεια άντλησης κομματικών οφελών από ζητήματα εξωτερικής πολιτικής με βαρύνουσα εθνική σημασία. Αν αυτά δεν είχαν συμβεί, ίσως να είχε αποφευχθεί η κλιμακούμενη πόλωση σχετικά με τη συμφωνία των Πρεσπών.

Επί του προκειμένου, θα ήταν πραγματικά κρίμα να χαθεί μια ευκαιρία προώθησης ενός ζητήματος κομβικής σημασίας, στο οποίο οι απόψεις κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης δείχνουν να συγκλίνουν. Ασφαλώς υπάρχουν αρκετά ερωτήματα ως προς τη δομή και τις αρμοδιότητες του προτεινόμενου οργάνου, καθώς και σύγχυση ως προς τον ρόλο άλλων θεσμικών οργάνων, όπως το ΚΥΣΕΑ και το ΕΣΕΠ, τα οποία δεν δύνανται να συνεισφέρουν στις διαδικασίες πρωτογενούς στρατηγικού σχεδιασμού. Πρέπει, επίσης, να συζητηθεί και το ζήτημα της επιμόρφωσης στελεχών για την αποτελεσματική λειτουργία του ΣΕΑ, καθώς και η μετεξέλιξή του σε εθνικό σύστημα στρατηγικού σχεδιασμού στο πλήρες φάσμα θεμάτων. Ας μην χαθεί, όμως, άλλος πολύτιμος χρόνος. Οι –αναπόφευκτες– αδυναμίες μπορούν να αντιμετωπιστούν στην πορεία.

* Γενικός διευθυντής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ