Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Η τέχνη να διαφωνείς, το αλάθητο του ενός

Κύριε διευθυντά
Διαβάζω στην κυριακάτικη «Κ» το ίδιο προσεκτικά τόσο την επιφυλλίδα του ομ. καθηγητή και φιλόσοφου Χρήστου Γιανναρά όσο και τα άρθρα του κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου και ομολογώ πως, αν και συνειδητός ευρωπαϊστής, μου έκανε αλγεινή εντύπωση η επιμονή στην άποψη ότι σώνει και καλά το δικαίωμα στη «διαφωνία» και στην «αίρεση» ανήκει αμετάκλητα στον δυτικό πολιτισμό.

Αν η συνύπαρξη των διαφόρων φιλοσοφικών σχολών του ελληνικού πολιτισμού, παρά τις ριζικές μεταξύ τους διαφωνίες, δεν φθάνει να πείσει περί του αντιθέτου, οι μεγάλοι τραγικοί Σοφοκλής, Ευριπίδης, Αισχύλος, καθώς και ο σατιρικός Αριστοφάνης, δεν διεκτραγωδούσαν τις διαφωνίες τους και μάλιστα απέναντι στην εξουσία;

Ενα μόνον. Εάν ο δυτικός πολιτισμός αισθάνθηκε την ανάγκη να θεσμοθετήσει πρώτος το δικαίωμα της διαφωνίας, δηλαδή πράγμα που για τον προηγηθέντα ελληνικό πολιτισμό ήταν αυτονόητο: αυτό το γεγονός από μόνο του αποτελεί επαρκές έναυσμα για μια γενικότερη αξιολόγηση, η οποία θα έπρεπε, εκτός των άλλων, να συμπεριλάβει από τη μια μεριά το «αλάθητο του ενός!» και από την άλλη το «πρώτος μεταξύ ίσων!», έτσι ώστε να διαγραφεί/περιγραφεί εναργέστερα η διαφορά των πολιτισμών.

Πανος Κ. Παναγοπουλος, Διδάκτωρ του Παν/μίου της Σορβόννης

Η γηράσκουσα χώρα και οι συντάξεις

Κύριε διευθυντά
Ενώ κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση διαγκωνίζονται για τις ψήφους των συνταξιούχων, καλό είναι να αναλογιστούμε τον όρο «διαγενεακή δικαιοσύνη», δηλαδή την ανάγκη των σημερινών ανθρώπων να ζήσουν μια άνετη ζωή, χωρίς να επηρεάζουν τη δυνατότητα της επόμενης γενιάς να έχει ένα παρόμοιο βιοτικό επίπεδο. Καθώς η Ελλάδα είναι τελευταία ανάμεσα στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη διαγενεακή δικαιοσύνη, η περικοπή των συντάξεων από 1/1/2019 και η ανακατανομή των πόρων προς τις επόμενες γενιές είναι μέτρα απολύτως αναγκαία για την ελληνική κοινωνία, για τους ακόλουθους λόγους:

Πρώτον, η συνταξιοδοτική δαπάνη στην Ελλάδα ως ποσοστό του ΑΕΠ παραμένει πολύ υψηλότερη (16%) σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (10%). Η διαφορά αυτή στη δαπάνη δεν δικαιολογείται από το επίπεδο γήρανσης του ελληνικού πληθυσμού, το οποίο είναι αντίστοιχο του ευρωπαϊκού. Σημειωτέον ότι 370.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν μεικτές συντάξεις άνω των 1.500 ευρώ και 220.000 συνταξιούχοι έχουν ηλικία μεταξύ 26 και 60 ετών.

Δεύτερον, το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι σοβαρό, αφού ο πληθυσμός της το 2040 προβλέπεται να έχει μειωθεί κατά 13%, ενώ ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Ε.Ε.) προβλέπεται να έχει αυξηθεί κατά 4%. Καθώς η χώρα δεν θα είναι ελκυστικός προορισμός οικονομικών μεταναστών για αρκετά χρόνια ακόμα, η στήριξη της ελληνικής οικογένειας αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Στον τομέα αυτό, και παρά τις πρόσφατες αυξήσεις στο οικογενειακό επίδομα, η Ελλάδα δαπανά τρεις φορές μικρότερο ποσοστό του ΑΕΠ σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (0,6 έναντι 1,7%). Ενδεικτικά, τετραμελής οικογένεια με συνολικό εισόδημα μεταξύ 12.000 και 20.000 ευρώ εισπράττει μόλις 84 ευρώ τον μήνα.

Τρίτον, ένας άλλος σημαντικός τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία επενδύει στις επόμενες γενιές είναι μέσω των δαπανών σε έρευνα και ανάπτυξη. Η σχετική δαπάνη της Ελλάδας είναι η μισή από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος που η προηγούμενη γενιά έχει φορτώσει στις πλάτες των επόμενων, είναι ξεκάθαρο ότι, σε επίπεδο κοινωνίας, τα παιδιά και οι νέοι του σήμερα έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται αδικημένοι από την αμέσως προηγούμενη γενιά.

Συνεπώς, η προβλεπόμενη ανακατανομή 2,5 δισ. ευρώ από τους συνταξιούχους με υψηλές συντάξεις στους γονείς ανήλικων τέκνων και σε επιδοτήσεις για προσέλκυση νέων ερευνητών του εξωτερικού σε εγχώρια πανεπιστήμια και επιχειρήσεις είναι ένα μέτρο αυτονόητο για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας. Τέλος, το μέτρο αυτό δεν είναι αναγκαίο να είναι πολιτικά καταστρεπτικό, αφού ο αριθμός των συνταξιούχων που θα δουν μείωση 50-100 ευρώ στη σύνταξή τους δεν είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των γονέων ανήλικων παιδιών που θα δουν το οικογενειακό επίδομα που εισπράττουν να διπλασιάζεται.

Σταυρος Γονιδακης, Ph. D., Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, τμήμα διοίκησης υπηρεσιών υγείας

Περί πατριωτισμού και κόκκινων δανείων

Κύριε διευθυντά
Ο υπουργός κ. Τσακαλώτος ομολόγησε πρόσφατα ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της οικονομίας είναι τα κόκκινα δάνεια. Ο κ. Καλλίτσης («Κ» 23/09/2018), στη διεισδυτική και ρεαλιστική ανάλυση των οικονομικών και κυρίως των τραπεζικών προβλημάτων, εστιάζει και στηλιτεύει με παρρησία «την απροθυμία των τραπεζιτών να κακοκαρδίσουν τους υπερδανεισμένους φίλους της τράπεζας» και συνιστά ειλικρίνεια. Πιστεύω ότι στο βάθος, τούτο προϋποθέτει εντιμότητα και πατριωτισμό, όχι βέβαια του τύπου «φουστανέλας» και φανφάρας ή νοητικής υστέρησης. Ολοι οι αρμόδιοι και ιδιαίτερα οι υπεύθυνοι υπουργοί και οι διοικητές της Τραπέζης της Ελλάδος και των τεσσάρων μεγάλων τραπεζών γνώριζαν ότι ήταν απολύτως επιτακτικό και επείγον να προχωρήσουν στην αλλαγή του νόμου Κατσέλη, ώστε να εντοπίσουν και να εγκλωβίσουν, επιτέλους, τους στρατηγικούς κακοπληρωτές. Ολοι γνώριζαν, όλοι σιωπούσαν και όλοι αδρανούσαν, μηδέ και του κ. Παπαδήμου εξαιρουμένου (τουλάχιστον για κάποια δημοσιοποιημένη παρέμβαση). Και βέβαια οι αφελείς, στην άγνοιά τους, πελάτες των τεσσάρων τραπεζών, εμπιστεύονταν, χρόνια τώρα, τις καταθέσεις τους και τις μετοχές των τραπεζών, μέχρι και τα εξευτελιστικά warrants, που αδίστακτα χρησιμοποιήθηκαν στον μηχανισμό της συγκάλυψης. Και διερωτάται κανείς γιατί απαιτήθηκε τόσος χρόνος για την αλλαγή του νόμου Κατσέλη, ενώ, αντιθέτως, έσπευσαν οι αρμόδιοι προ πολλού να προχωρήσουν στη νομοθετική απαλλαγή των όποιων τραπεζικών και άλλων στελεχών, υπόπτων ενδεχομένως για ποινικά κολάσιμες διεργασίες στη διενέργεια τραπεζικών συναλλαγών. Είναι, πράγματι, πολύ απλό: απαιτείται μόνο πατριωτισμός, στο σωστό και γνήσιο περιεχόμενό του, για να αποφύγουμε τον οριστικό ενταφιασμό των τραπεζών. Και αυστηρότητα, μέχρι σκληρότητας, στον καταλογισμό ευθυνών, όπου επιβάλλεται.

Β. Ανδρονοπουλος, Ψυχικό

Οι εισβολές σε ναούς, το γράμμα του νόμου

Κύριε διευθυντά
Πριν από δύο χρόνια, μερικά άτομα εισήλθαν στον μητροπολιτικό ναό της Θεσσαλονίκης και διέκοψαν τη Θεία Λειτουργία. Τότε τα άτομα αυτά συνελήφθησαν, αλλά το δικαστήριο τα κήρυξε αθώα με το αιτιολογικό ότι η παρουσία τους στον ναό ήταν σύντομη. Η απόφαση αυτή είναι νομικά εσφαλμένη γιατί κατά τον νόμο, την παράγραφο 1 του άρθρου 200 του Ποινικού Κώδικα περί διαταράξεως θρησκευτικών συναθροίσεων, δεν χρειάζεται να έχει μεγάλη διάρκεια η διατάραξη για να είναι αξιόποινη. Αλλά είναι και ουσιαστικά εσφαλμένη η απόφαση αυτή, γιατί υπήρξε πραγματική διατάραξη.

Επρεπε να είχε ζητηθεί η αναίρεση της αποφάσεως αυτής για να μην αποτελέσει κακό προηγούμενο. Το γεγονός πάντως ότι δεν έχει γίνει γνωστό ότι η απόφαση έχει αναιρεθεί δημιούργησε στους διαφόρους «Ρουβίκωνες» την εντύπωση ότι μπορούν να μπαινοβγαίνουν στους ιερούς ναούς όποτε θέλουν. Ετσι, βέβαιοι για την ατιμωρησία τους και για το ότι δεν κινδυνεύουν από τους πιστούς, μπήκαν το πρωί της Κυριακής 23 Σεπτεμβρίου 2018 στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου της οδού Ασκληπιού (Πευκακίων) Αθηνών, διέκοψαν τη Θεία Λειτουργία φωνάζοντας ακατανόητα για τους πιστούς συνθήματα, με την πεποίθηση ότι, και αν συλληφθούν, θα μείνουν ατιμώρητοι, αφού έφυγαν έπειτα από λίγη ώρα.

Ελπίζω να μην ακολουθήσουν τη νομολογία της ανωτέρω αποφάσεως τα δικαστήρια, αν οι ταραξίες οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη, γιατί τότε θα υπάρχει κίνδυνος να απαλλάσσονται και αυτοί που θα ρίξουν μια κροτίδα στον ναό και θα αποχωρήσουν αμέσως, αφού θα είναι στιγμιαία  παρουσία τους μέσα σε αυτόν.

Ευαγγελος Ανδριανος, Επίτιμος αρεοπαγίτης, Καστόρειον Λακωνίας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ