Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

«Δεν ξέρω με ποιον να θυμώσω...»

Κύριε διευθυντά
Ο πυροσβέστης κ. Ανδρέας Δημητρίου, που έχασε τη σύζυγό του και τον έξι μηνών γιο τους στη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, δήλωσε σχετικώς: «Νιώθω πολλά συναισθήματα. Θυμό δεν έχω νιώσει ακόμα. Δεν ξέρω με ποιον να θυμώσω. Με τον Θεό; Με τους ανθρώπους; Με τον εαυτό μου;». Συμμερίζομαι τα συναισθήματά του και, επειδή αυτά τα εύλογα θεολογικά ερωτήματα με βασανίζουν από μικρό παιδί, επιτρέψτε μου να ρωτήσω τον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο, τον κ. Χρήστο Γιανναρά, τον κ. Στέλιο Ράμφο και όποιον άλλον στοχαστή - φιλόσοφο δείξει ενδιαφέρον να μας φωτίσουν με τη δική τους, θεολογική ή άλλη, ερμηνεία αυτών των φυσικών φαινομένων, με τα συνακόλουθα φονικά και άλλα καταστροφικά γεγονότα.

Γρηγόρης Γ. Βαρελας, Οικονομολόγος, απόφοιτος Ινστιτούτου ΕDI της World Bank. Θρακομακεδόνες Αττικής

«Οπου μνήματα εκεί και η Ανάσταση»

Κύριε διευθυντά
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος σε πρόσφατο εμπνευσμένο μήνυμά του από το ιερό προσκύνημα της Αναστάσεως του Χριστού Σπάτων μίλησε –όπως πάντα– απλά και σοφά. Ξεκουράζει, ανακουφίζει και δίνει νόημα στη ζωή ο Σταυρός. Ενας μεγάλος θεολόγος και φιλόσοφος, ο Ρώσος Νικολάι Μπερντιάγιεφ στο έξοχο βιβλίο του για τον Ντοστογιέφσκι, αναφέρει: «Το δράμα της ανθρωπότητος βρίσκει τη λύση του στο πρόσωπο του Ιησού». Η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας –Κιβωτός της αλήθειας– διακηρύττει Χριστό όχι μόνο Σταυρωμένο αλλά και αναστημένο. Δίχως την Ανάστασή Του ο Αδης θα ήταν αήττητος, παντοδύναμος μακελάρης της ζωής. Το δρεπάνι του θα θέριζε οριστικό θάνατο. Δίχως την Ανάσταση η ζωή δεν θα είχε σκοπό, προορισμό, νόημα και περιεχόμενο αλλά θα ήταν ο απόλυτος παραλογισμός. Ο άνθρωπος θα ήταν ευτελής και οριστικά ηττημένος. Τραγωδία θα ήταν η ζωή και το εφήμερο πέρασμά του. Μόνο χόρτα θα φύτρωναν στον τάφο του «και αυτό είναι όλο» κατά τον Λέοντα Τολστόι. Οχι... Η Ανάσταση είναι το πλέον βέβαιο γεγονός στην Ιστορία του ανθρώπου. Και υπάρχουν τόσες πειστικές αποδείξεις όσο για κανένα άλλο ιστορικό γεγονός. Η Ανάσταση, η θριαμβική δικαίωση του ανθρώπου, της ζωής και όλων των αξιών, ηθικών και πνευματικών που δημιούργησε ο ανθρώπινος πολιτισμός. Οσοι πολιτισμοί και εάν έρθουν πάνω στη Γη έως συντελείας, όση γνώση, σοφία, δημιουργηθεί μέσα στην αιωνιότητα του κοσμικού χρόνου, η επί του Ορους Ομιλία θα παραμείνει αξεπέραστη, ανυπέρβλητη. Είναι έργο του Σταυρωμένου και Αναστημένου Ιησού. Ηταν έργο θεϊκό. Απόδειξη ότι ο Θεός μίλησε στον άνθρωπο. Η δική του Ανάσταση είναι και φερέγγυα εγγύηση και της δικής μας. Οπου μνήματα εκεί και Ανάσταση. Ο Θεός μάς έχει καταδικάσει οριστικά και αμετάκλητα με την ποινή της... αιωνιότητας. Στον Ιησού, «το γλυκύτατο έαρ» η ανθρώπινη τραγωδία του σωματικού θανάτου βρίσκει τη λύτρωση και τον τελικό θρίαμβό της. Ο Σταυρός σύνθημα αγώνα και έμβλημα νίκης και θριάμβου του ανθρώπου.

Γ. Σταραντζης, Δικηγόρος στον Α. Πάγο και στο ΣτΕ, πρώην επιστημονικός συνεργάτης «Αρχείου Νομολογίας», νομικός συγγραφέας

Ο Μακρόν, ο Αζναβούρ και το φιλότιμό μας

Κύριε διευθυντά
Πέρα από ημεδαπές φραστικές φανφάρες, υπερβολές της πεντάρας και σχήματα λόγου που μας έχουν κουράσει (και αηδιάσει εν πολλοίς), ακούσαμε τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν να αναφέρεται στην προσωπικότητα και στο έργο του Αζναβούρ, κατα τη μεγαλειώδη τελετή στη μνήμη του. Κατέληξε με τη φράση: «... γιατί στη Γαλλία οι ποιητές δεν πεθαίνουν ποτέ». Συγκίνηση τα τόσο απέριττα και περιεκτικά λόγια, που υπογραμμίζουν άξια τον σεβασμό, την αποδοχή και την αναγνώριση της αξίας του τιμώμενου. Σε αυτό οι Γάλλοι είναι πρωτοπόροι, όσο εμείς πρωταγωνιστούμε στην απαξίωση, στον εμπαιγμό και στο μουντζούρωμα εκείνων –ως επί το πλείστον– που μας στήριξαν και έριξαν φως στη μιζέρια μας. Υπάρχει –έστω αμυδρή ελπίδα– εφαρμογής του περίφημου «φιλότιμού» μας;

Μαιρη Αγαθοκλη, Βρυξέλλες

Η επί παντός πρόληψη σώζει ανθρώπους

Κύριε διευθυντά
Απερίγραπτη είναι η πανανθρώπινη οδύνη από την συμφορά της πυρκαγιάς της Αττικής, που έπληξε για ακόμη μια φορά την ομορφιά της με την καταστροφή των πάντων και οδήγησε στον θάνατο αιφνίδια ανύποπτους και αθώους ανθρώπους. Οι συζητήσεις ίσως απαραίτητες για τα ποικίλα αίτια αυτής της πύρινης τραγωδίας. Καταφανής όμως η έλλειψη των επαρκών πυροσβεστικών και ασθενοφόρων οχημάτων, έναντι της ακατανίκητης δύναμης της φύσης αλλά και της επιεικούς ποινικής νομοθεσίας μας κατά των αποδεδειγμένων εμπρηστών και πυρομανών. Αδιάψευστη, όμως, και η ρήση των σοφών αλλά και της δικής μας εμπειρίας ότι καλύτερα να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις.

Στην επιστολή του με πλήρη υπευθυνότητα ο συντ. πολιτικός μηχανικός Ξενοφών Σφακιανάκης, κάτοικος Βαρυμπόμπης, που δημοσιεύθηκε στην έγκριτη εφημερίδα σας της 17 Ιουνίου 2017, επισημαίνει τον θανάσιμο κίνδυνο από κατολίσθηση εδάφους στο τέρμα της οδού Αδάμων από τον τεμαχισμό του ασφαλτικού τάπητος με περιορισμό του πλάτους της οδού αυτής σε 3,80 μέτρα.

Σημειωτέον, δε, ότι σήμερα η συγκράτηση της ολοσχερούς κατάρρευσης του τμήματος αυτού παρεμποδίζεται αστειότατα από σίδερα, πρόχειρα στηρίγματα, που και αυτά ακόμη αιωρούνται γιατί απογυμνώθηκαν από τον ασφαλτικό τάπητα.

Ο υπουργός κ. Χρ. Σπίρτζης και η περιφερειάρχης κ. Ρ. Δούρου παρακαλούνται για ακόμη μια φορά και οφείλουν όπως διαπιστώσουν τα ως ανωτέρω αναφερόμενα προς εκτίμηση και λήψη των απαραιτήτων μέτρων. Το κράτος αναντιρρήτως βαρύνεται με άπειρες υποχρεώσεις, αλλά θα πρέπει να υπάρχει απαραιτήτως ο διαχωρισμός αυτών σε ανάλογες και λογικές προτεραιότητες. Ευλόγως, νοείται ότι εις απευκταίαν περίπτωση δικαίως θα αναζητηθούν ευθύνες από τους αρμόδιους και υπεύθυνους παράγοντες.

Ιωαννης Κ. Μεγαλογιαννης, Συντ. διευθυντής ΙΚΑ

Τα ευκλείδεια «επιτεύγματα»

Κύριε διευθυντά
Εχω την αίσθηση ότι ο υπουργός Οικονομικών δεν τιμά ούτε τον Ευκλείδη (που ήταν μαθηματικός και απεδείκνυε τις προτάσεις του με κρυστάλλινη καθαρότητα) ούτε τον Τσακαλώτο (που ήταν πατριώτης και μαχητής, παλικάρι). Κατ’ αντίθεσιν, ο υπουργός Οικονομικών δεν έχει κανένα δισταγμό να προτείνει «λύσεις» και να διαπιστώνει «επιτεύγματα», αμφιβόλου αληθείας, που διαφέρουν μεταξύ τους όσο η μέρα με τη νύχτα, με συχνότητα περίπου ένα κατά μήνα.

Η αντίθεση είναι ακόμα μεγαλύτερη με τον Τσακαλώτο, που, ασφαλώς, επεδίωκε μεν τη νίκη στις μάχες που έδινε, αλλά με σεβασμό στη ζωή των ανδρών που του εμπιστεύτηκαν και τους οδηγούσε. Δεν τους είχε για φθηνό αναλώσιμο – δεν πειράζει κι αν πεθάνουν.

Θ. Γ. Βουδικλαρης, Πολιτικός μηχανικός

Η Ε.Ε., η ιστορία της και η ακροδεξιά

Κύριε διευθυντά
Εχω κουραστεί να βλέπω ευρωπαϊκούς χάρτες και ονόματα ακροδεξιών σχηματισμών σε όλες τις εφημερίδες. Μήπως αντί οι εφημερίδες να προβάλλουν συνεχώς «ποια είναι η Ακροδεξιά στην Ευρώπη», να αφηγηθούν από τις σελίδες τους «ποια ήταν και είναι η Ευρώπη»; Πως δεν ήταν τα ασφαλή ευρωπαϊκά προγράμματα αλλά ένα δημιούργημα αγωνίας...

Η μισή μας χώρα μεταξύ 18-30 ετών σπουδάζει, κινείται και δουλεύει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Χωρίς να το καταλαβαίνει είναι «followers» αυτής της μακράς παράδοσης συνεργασίας και σεβασμού που γεννήθηκε στις στάχτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ας μιλήσουμε επιτέλους για την ασφαλέστερη ήπειρο που το πνεύμα συνεχίζει για αιώνες το καταπληκτικό του ταξίδι.

Δ. Μακριδης, Ιστορικός

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ