Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Αλλο Κένταυροι, άλλο καρεκλοκένταυροι

Κύριε διευθυντά
Ο Κένταυρος Χείρων κατέχει περίοπτη θέση στη Μυθολογία σε συνδυασμό με την αίγλη που τον περιβάλλει ως παιδαγωγός του ήρωα Ηρακλή. Στον αντίποδα βρίσκονται οι άγριοι και βίαιοι Κένταυροι, γνωστοί από τον πόλεμο εξοντώσεως με τους Λαπίθες. Τη νίκη κατά της αγριότητος απαθανάτισε ο Φειδίας σε αέτωμα του Παρθενώνος. Είναι γνωστό βέβαια ότι οι Κένταυροι ήταν μυθικά όντα με το άνω τμήμα του σώματος ανθρώπινο και το κάτω αλόγου με τέσσερα πόδια. Στις μέρες μας γίνεται συχνά χρήση του όρου «καρεκλοκένταυροι», για να χαρακτηρίσει ανθρώπους οι οποίοι είναι αμετακίνητοι σε θέσεις τις οποίες μάλλον δεν υπηρετούν ως ώφειλαν. Τα οφέλη και τα προνόμια όμως δεν τους αφήνουν να σκεφτούν λογικά και υπεύθυνα, γι’ αυτό γαντζώνονται στην καρέκλα που τους γίνεται δευτέρα φύσις. Επί της ουσίας βέβαια προκύπτει ένα σημαντικό πρόβλημα ονοματολογίας, διότι οι Κένταυροι έχουν 4 πόδια για να καταδιώξουν, ή για να τραπούν σε φυγή.
Οι λεγόμενοι όμως καρεκλοκένταυροι έχουν ενσωματώσει μεν 4 πόδια αλλά είναι ξύλινα και αμετακίνητα. Εισηγούμαι λοιπόν να αντικατασταθεί ο πλεονάζων όρος που περιέχει τον κένταυρο και την καρέκλα από τον όρο καρεκλάνθρωπος που εκφράζει επακριβώς το φαινόμενον.

Δρ Νικος Ερρ. Ιωαννου, Καρδιολόγος

«Βλάκες επενδυτές δεν υπάρχουν»

Ολοι πλέον γνωρίζουν ότι για να πάει η οικονομία προς τα εμπρός απαραίτητη προϋπόθεση είναι η προσέλκυση επενδύσεων. Οι επενδυτές, πριν αποφασίσουν πού θα τοποθετήσουν τα λεφτά τους, εξετάζουν λεπτομερώς όλες τις παραμέτρους που σχετίζονται με την ασφάλεια της επένδυσής τους με το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος και τους προσφορότερους όρους επανεξαγωγής μέρους των κερδών τους. Δεδομένης της διεθνούς ζήτησης επενδύσεων, ο ανταγωνισμός ελκυστικών προσφορών προς τους επενδυτές γίνεται ολοένα και εντονότερος.

Μέσα σε αυτό το διεθνές λειτουργικό πλαίσιο κινούνται και οι διεθνείς αγορές, προκειμένου να δανείσουν χρήματα σε χώρες που τα έχουν ανάγκη. Από την αρχή της κρίσης, ειδήμονες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και ΜΜΕ δεν έπαυσαν να αναφέρουν και να αναλύουν τις προϋποθέσεις για την εξασφάλιση επενδύσεων και δανείων ως αποκλειστικό μονόδρομο εξόδου της χώρας μας από αυτήν, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στην πολιτική σταθερότητα, στην αξιοπιστία, στο φορολογικό σύστημα, στην ασφάλεια κ.λπ. και ως εκ τούτου κάθε άλλη αναφορά κρίνεται περιττή. Το πρόβλημα που τίθεται είναι: ενώπιον αυτής της πραγματικότητος και της συνειδητοποιημένης ανάγκης για επενδύσεις και χαμηλότοκα δάνεια, η κυβέρνηση τι κάνει στην πράξη; Γιατί δεν μπόρεσε να πείσει τους επενδυτές να φέρουν τα λεφτά τους; Ηλθαν Γερμανοί και Γάλλοι επιχειρηματίες, πήγε ο πρωθυπουργός μας στις ΗΠΑ, στην Κίνα, αλωνίζουν οι κ. Τσακαλώτος και Χουλιαράκης, Ασία, Ευρώπη και ΗΠΑ, όπου και ο κ. Καμμένος προσπάθησε, αλλά οι επενδυτές δεν πείσθηκαν και επενδύσεις δεν έρχονται.

Παραλείποντας όλα τα άλλα, μήπως και μόνο το γεγονός ότι δηλώνουμε «αριστεροί» είναι αρκετό για να τους αποθαρρύνει; Αφού η όλη πολιτική συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ μόνο «Αριστερά» δεν είναι, εφόσον ό,τι του ζητήσουν το κάνει, γιατί επιμένουν να προβάλλουν την αρνητική για επενδύσεις ιδεοληψία τους; Τι εξυπηρετούν οι δηλώσεις ότι υποχωρήσαμε γιατί μας βάλανε το πιστόλι στον κρόταφο; Υποχωρούν οι «ηγέτες»; Γίναμε υποτελείς χωρίς να το καταλάβουμε; Πού είναι η ανεξαρτησία και η κανονικότητα; Με αυτά και την έλλειψη προσελκυστικού επενδυτικού πλαισίου, οι επενδύσεις θα αργήσουν να έλθουν, εκτός, ω του θαύματος, και βρεθούν «βλάκες επενδυτές». Μάταια όμως τους αναζητούμε, γιατί, δυστυχώς, «βλάκες επενδυτές» δεν υπάρχουν στη διεθνή «πιάτσα». Χωρίς δανεισμό και χωρίς επενδύσεις, ο κίνδυνος της άτακτης χρεοκοπίας θα καταστεί αναπόφευκτος. Αυτή είναι η αλήθεια. Πικρή μεν, πραγματική δε.

Παναγ. Καρακατσουλης, Ομότιμος καθηγητής Γεωπονικού Παν/μίου Αθηνών

Η γέφυρα, το μυστήριο και η γεωγραφία

Κύριε διευθυντά
Η έκπληξή μου ξεκίνησε αμέσως,  από την πρώτη σελίδα του  φύλλου της «Καθημερινής» (Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2018): Κινεζική γέφυρα στην Κροατία,  η οποία θα συνδέει την πόλη του Ντουμπρόβνικ με την κροατική ενδοχώρα,  παρακάμπτοντας τις ακτές του Μαυροβουνίου. Αρθρο των Marc Santoro και Barbara Surk στους New York Times. Σκέφτηκα, τι δουλειά έχει το Μαυροβούνιο ανάμεσα στο χωριό Κομάρνα και στο Ντουμπρόβνικ; Και αμέσως είπα: να πάλι οι παντελώς αγεωγράφητοι Αμερικανοί,  ακόμη και αυτοί των NY Times! Σκέφτηκα όμως,  δεν ρίχνω μια ματιά στο πρωτότυπο άρθρο; (Εντοπίζεται αμέσως στη διεύθυνση:  https://www.nytimes.com/2018/10/11/world/europe/china-croatia-bridge-adriatic-sea.html)

Και βέβαια, αποκαλύπτεται ότι οι δημοσιογράφοι των ΝΥΤ δεν είναι καθόλου αγεωγράφητοι, αφού όχι μόνο ορθά αναφέρεται ότι η παρεμβαλλόμενη εδαφική ζώνη ανήκει στη Βοσνία- Ερζεγοβίνη, αλλά παρατίθεται και λεπτομερής χάρτης. Το πρόβλημα, επομένως, εντοπίζεται στην «Κ». Και το ανησυχητικό δεν είναι ότι η Β-Ε έγινε στο άρθρο σας Μαυροβούνιο, αλλά πως μπήκαν στο στόμα του κυβερνήτη της επαρχίας του Ντουμπρόβνικ λόγια που δεν είπε ποτέ (τουλάχιστον, δεν εγράφησαν στο αρχικό άρθρο) αλλά και δεν θα μπορούσαν να είχαν ειπωθεί ποτέ, γιατί τουλάχιστον ο κυβερνήτης θα ξέρει τη γεωγραφία της περιοχής του. Γιατί ο αναγνώστης διαβάζει ότι «σε λίγα χρόνια δεν θα χρειάζεται να περνάμε μέσα από το Μαυροβούνιο για να φτάσουμε στο Ντουμπρόβνικ»!

Αντωνης Σταθοπουλος, Παλαιό Φάληρο

Εύγε σας και γι’ αυτά τα αφιερώματα

Κύριε διευθυντά
Είναι η πρώτη φορά που με βλέπουν με την κυριακάτικη «Κ» στο χέρι και με ρωτούν -κάποιοι μη αναγνώστες μάλιστα- κάτι σχετικά με την εφημερίδα. Αν έχω το πρώτο τεύχος του αφιερώματος στον ελληνικό κινηματογράφο και συγκεκριμένα το βιβλίο για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Η αποδοχή και η διαχρονικότητα αυτών των ασπρόμαυρων μορφών είναι τουλάχιστον καθολική.

Ολοι είμαστε περήφανοι για τις ταινίες της ελληνικής μεταπολεμικής φαρσοκωμωδίας, τους ηθοποιούς τους θεωρούμε προγόνους μας. Τι και αν κατακρίθηκαν ως αστικές αυτές οι ταινίες, ο χρόνος τις κατέταξε ως αστείες. Σε αυτές χωνόμαστε για μια ανάσα δροσιάς όταν η καθημερινότητα βαραίνει. Απλοποιώντας τα πράγματα σε μπερδεμένους καιρούς, βάζοντας τις σκέψεις μας σε μια σειρά. Συγχαρητήρια για τα καλογραμμένα και λεπτομερή αφιερώματα λοιπόν.

Δημητρης Μακριδης, Ιστορικός 

Τραμ, πράσινο κύμα και αφανή εμπόδια

Κύριε διευθυντά
Το σύγχρονο τραμ έχει υποστεί μεγάλο διασυρμό στη χώρα μας από τότε που επαναλειτούργησε το 2004. Εκτοτε, ούτε «πράσινο κύμα» έχει δοθεί, ούτε οι ισόπεδες διασταυρώσεις στον αστικό ιστό έχουν λιγοστέψει, ούτε σημαντικές επεκτάσεις έχουν γίνει πλην αυτής του Πειραιά, που ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί και λειτουργήσει μετά  15 ολόκληρα χρόνια κι αφού είχε πολεμηθεί λυσσαλέα η βέλτιστη χάραξη από οδό Τζαβέλλα. Επιπλέον, το εξαίρετο σχέδιο για πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου με διέλευση τραμ, που χρηματοδοτήθηκε από το Ιδρυμα Ωνάση, ανακόπηκε διά της δικαστικής οδού!

Τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του παρακολουθούσα έκπληκτος λιβελλογραφήματα εναντίον του εξαίρετου αυτού μέσου στα οποία απαντούσα συστηματικά. Κι έρχομαι στο σήμερα. Χωρίς ολοκληρωμένη έρευνα εντοπισμού προβληματικών σημείων από πλευράς θεμελίωσης της κατασκευής και σχετικής μελέτης ενίσχυσης του εδάφους όπου χρειάζεται, πώς διακόπτεις την κυκλοφορία του μέσου επιλεκτικά; Στο τμήμα από Νέο Κόσμο έως Σύνταγμα έχουν απτές αποδείξεις επικινδυνότητας; Αν ναι, να μας τις παρουσιάσουν. Οχι ακαθόριστα και αβασάνιστα. Το πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ, νυν ΥΠΟΜΕΔΙ, παραμένει διαχρονικά εν Ελλάδι η ενσάρκωση αφόρητης ελαφρότητας, προχειρότητας και απίστευτων αυτοσχεδιασμών, αφού δεν υπάρχει κανένα χρονοδιάγραμμα επαναλειτουργίας του «προβληματικού» τμήματος.

Σπυρος Γιακουμακης

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ