Γράμματα Αναγνωστών

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ: Γραμματα Aναγνωστων

Αγωνία ενός 93χρονου: Τι τέξεται η επιούσα;

Κύριε διευθυντά
Το δημοσίευμά σας της 19ης Οκτωβρίου με τίτλο «Τα ναρκωτικά πνίγουν τα ΑΕΙ», είναι ενδεικτικό των διαπιστώσεων και των ανησυχιών σας. Δυστυχώς όμως, είναι ήδη και πολύ αργά για την αντιμετώπιση του προβλήματος «των ναρκωτικών», και των εξ αυτών συνεπειών.

Ο κόσμος βλέπει και δικαιολογημένα ανησυχεί. Και όχι μόνον ανησυχεί, αλλά και αγωνιά για το «τι τέξεται η επιούσα», από την ολιγωρία των ιθυνόντων πάσης αρμοδιότητος.

Η Ελλάδα, η πατρίδα μας, βρίσκεται σε δεινή κατάσταση κινδύνου ζωής ή θανάτου από τα ναρκωτικά, απειλητικότερου προβλήματος και αυτού του δημογραφικού. Ως ένας 93χρονος σπουδάσας τα ναρκωτικά εκ νεότητός μου, συγγραφεύς βιβλίων εγκεκριμένων από το υπ. Παιδείας για τις Σχολικές Βιβλιοθήκες και από τα έξι συναρμόδια υπουργεία του ΚΕ.ΣΥ.ΚΑ.ΝΑ. (Κεντρικό Συμβούλιο Καταπολέμησης Ναρκωτικών) ανησυχών αλλά και εισέτι ελπίζων.

Αθανασιος Β. Αβραμιδης, Καρδιολόγος, Καθ. Παθολογίας Παν. Αθηνών

«Εύγε, αγαπητέ φίλε καπετάν Τσάκο»

Κύριε διευθυντά
Με μεγάλο ενδιαφέρον διαβάσαμε τη θαυμάσια συνέντευξη που πήρε η εξαίρετη δημοσιογράφος της «Καθημερινής» Μαργαρίτα Πουρνάρα (Κυριακή 21/10/18) από τον υπέροχο άνθρωπο καπετάν Παναγιώτη Τσάκο, εξαίρετο οικογενειάρχη και αυτοδημιούργητο εφοπλιστή. Γνωριζόμαστε πάνω από 30 χρόνια με την οικογένεια Παναγιώτη Τσάκου και είναι μεγάλη μου τιμή και χαρά.

Με τους φίλους του είναι δεμένος και δεν τους ξεχνά. Οι αναμνήσεις μου κοντά του είναι πάρα πολλές. Για επαγγελματικούς λόγους πήγαινα συχνά στην Κωνσταντινούπολη και είχα συνδεθεί με τον μακαριστό Πατριάρχη Δημήτριο. Μετά τον διεδέχθη ο σημερινός Οικουμενικός Πατριάρχης, ο Παναγιώτατος κ.κ. Βαρθολομαίος.

Ο καπετάν Τσάκος τον συνόδευσε στο Λονδίνο για να γνωριστεί με το εφοπλιστικό λόμπι του Λονδίνου και εν συνεχεία στη Γενεύη για πρώτη γνωριμία στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και την Κοινότητα της Γενεύης. Κατόπιν εντολής του καπετάν Τσάκου, μου τηλεφώνησαν από τα κεντρικά της Συγγρού να βρίσκομαι στο VIP αεροδρόμιο της Γενεύης για να μου γνωρίσει τον νεοεκλεγέντα Πατριάρχη, έτσι και έγινε.

Ο καπετάν Τσάκος μας προσέφερε πολλά επίσημα ταξίδια στο εξωτερικό.

Μια μεγάλη δωρεά του καπετάνιου ήταν η ανακαίνιση της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, έξω από την Κων/πολη, όπου έγιναν τα θυρανοίξια από τον Πατριάρχη. Υπέροχο ταξίδι στην Κούβα, όπου τον Νοέμβριο του 2003 ο Φιντέλ Κάστρο δώρισε μια εκκλησία στο Πατριαρχείο και κάλεσε τον Πατριάρχη να κάνουν μαζί τα εγκαίνια. Κατά τη Θεία Λειτουργία, μεταξύ των προσκεκλημένων ήτο και ο τέως βασιλεύς Κωνσταντίνος με τη σύζυγό του Αννα-Μαρία. Ενα άλλο αξέχαστο παλαιό ταξίδι ήταν στην Ουρουγουάη.

Ο τότε πρέσβης της Ελλάδος στην Ουρουγουάη ήταν ο εκλεκτός μας φίλος κ. Αλέξανδρος Μηλιαρέσης, ο οποίος οργάνωσε μια πολιτιστική εβδομάδα. Καλεσμένους είχε ο καπετάν Τσάκος, το ζεύγος Αντώνη-Ελένης Σαμαράκη (κουμπάροι μας), τον καθηγητή Αρχιτεκτονικής στο πανεπιστήμιο κ. Νίκο Καλογερά και τη σύζυγό του, το ζεύγος Γιάννη Καλαμήτση (δημοσιογράφο), εμένα και τη σύζυγό μου Βάσω.

Ο αείμνηστος Αντώνης Σαμαράκης μίλησε στο Κοινοβούλιο της Ουρουγουάης παρουσία μεγάλου αριθμού εκπροσώπων και του αντιπροέδρου της Δημοκρατίας. Τη μετάφραση από τα ελληνικά στην τοπική γλώσσα έκανε η καθηγήτρια των ελληνικών και διευθύντρια του ιδρύματος «Μαρία Τσάκος», κ. Μαργαρίτα Lariera, όπου υπάρχει σχολή ελληνικών, και χιλιάδες Ουρουγουανοί όλων των ηλικιών μαθαίνουν τη γλώσσα μας.

Στο Μοντεβιδέο, ο καπετάν Τσάκος έχει το μεγαλύτερο ναυπηγείο της Λατινικής Αμερικής, όπου εργάζονται πάρα πολλοί. Το πιο αξιοσημείωτο όμως ήταν η επίσκεψη στο Προεδρικό Μέγαρο, όπου μας κάλεσε ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Σανγκουινέτι, τον οποίον ρώτησα στα γαλλικά εάν είχε συγγένεια με τον τότε υπουργό Εσωτερικών της Γαλλίας, κ. Σανγκουινέτι και μου είπε: «Είναι εξάδελφός μου, διότι και εμένα η καταγωγή μου είναι από την Κορσική».

Το πιο ευχάριστο είναι που κατά την πρόποση που κάναμε με τον πρόεδρο, μας είπε: «Κύριοι, θέλω να εκφράσω, τώρα που είστε μαζί του, τις πιο θερμές ευχαριστίες μου εκ μέρους του λαού μου και εμού προσωπικά για την προσφορά του καπετάν Παναγιώτη Τσάκου στη χώρα μου».
Φαντάζεστε την ευχαρίστηση και την υπερηφάνεια που αισθανθήκαμε όλοι μας ως Ελληνες και φίλοι του καπετάνιου.

Δημητρης Σκεπαρνιας, Γενεύη

Κριτική σε σκίτσο ως θαυμαστής

Κύριε διευθυντά
Είμαι θαυμαστής του κυρίου Ανδρέα Πετρουλάκη που έχει την ικανότητα να σατιρίζει την επικαιρότητα πηγαίνοντας απευθείας στην ουσία. Είμαι και θαυμαστής της «Καθημερινής» που είναι ίσως η μόνη πλέον εφημερίδα στην Ελλάδα που διατηρεί ισορροπία στις απόψεις.
Ετσι με μεγάλη απογοήτευση είδα δημοσιευμένο το σκίτσο του κ. Πετρουλάκη (26/10/2018) που δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να διαιωνίζει ρατσιστικά στερεότυπα.
Σε μια δύσκολη εποχή όπου οι βασικές ανθρώπινες αξίες βρίσκονται υπό επίθεση, θα έπρεπε η «Καθημερινή» και ο κ. Πετρουλάκης να αποφεύγουν οποιαδήποτε υποψία ρατσισμού και εθνικιστικής εσωστρέφειας και να προάγουν τις αξίες μιας ανοικτής και εξωστρεφούς κοινωνίας με σεβασμό για όλη την ανθρωπότητα.

Κωστας Μεγηρ

Περί φαιδρότητας και ανικανότητας

Κύριε διευθυντά
Στην τηλεόραση  του ΣΚΑΪ (1/11) ο φιλοξενούμενος πρ. υπουργός Θεόδ. Πάγκαλος χαρακτήρισε «φαιδρό» τον ελληνικό λαό. Προσωπικά ένιωσα βαθύτατη θλίψη και αγανάκτηση. Για τους εξής λόγους:

1. Πρόκειται για γενίκευση. Στις γενικεύσεις παρακάμπτονται λεπτομέρειες και διευκολύνεται η πρόοδος της συζήτησης σε ουσιαστικότερα πράγματα. Οταν όμως απουσιάζει κάποια, έστω, προσεκτική διατύπωση καταστρέφεται οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση.

2. Δεν νομίζω ότι είναι ο λαός φαιδρός, αλλά οι περισσότεροι που τον διοικούν τόσα χρόνια. Και όχι μόνο φαιδροί αλλά και ανίκανοι.
Και το χειρότερο: Εμποδίζουν και παραμερίζουν παντοιοτρόπως τους ελάχιστους, αλλά οπωσδήποτε υπαρκτούς, ικανούς να δράσουν αποτελεσματικά, θετικά.

Το ακόμη χειρότερο: Αποδείχθηκαν πια, τουλάχιστον ορισμένοι, αδίστακτοι κλέφτες του μόχθου του λαού. Αντί να διαθέσουν από τα πολλά σε πολλούς στην οχύρωση της χώρας και στα σχολεία, ώστε να μορφωθεί ουσιαστικά και κοινωνικά ο λαός... Για να προτείνει, κρίνοντας χωρίς εξάρτηση, και τους σωστούς πολιτικούς!

3. Γνωστή και η άλλη παλαιότερη «ατάκα» του κ. Πάγκαλου, ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε!». Κρίμα που ένας τόσο «έξυπνος» πολιτικός αναλίσκεται σε τέτοιου είδους ατυχείς και αναφανδόν άδικους χαρακτηρισμούς. Ομως η ευφυΐα, χωρίς τη συντονιστική των επιμέρους νοητικών ικανοτήτων ικανότητα, εκφυλίζεται σε  μορφές  διαλυτικές της ουσιαστικής της υπόστασης (περισσότερα, Ν.Γ.Παπαδόπουλου «Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ψυχολογίας», σ. 577).

Τελειώνοντας: Ο ελληνικός λαός δεν είναι ούτε ο «εξυπνότερος» λαός, όπως επίσης εσφαλμένα λέγεται, ούτε «φαιδρός». Είναι, οπωσδήποτε, ένας πολύ και πολλαπλά ταλαιπωρημένος λαός. Από πολέμους, φτώχεια και συνεχή  ασυνέπεια των πολιτικών του. Και περιμένει να υπάρξουν  κάποιοι πολιτικοί που δεν θα του μιλούν ευχάριστα και ψεύτικα, αλλά θα τον νοιάζονται. Επιτέλους, θα υπάρξουν;      

Νικος Παπαδoπουλος, Καθηγ. Ψυχολογίας (Παν. Κρήτης -  Heidelberg),  συγγραφέας

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ